Vampyriia – Luxuria Sanguis Plenilunium

Geschreven door op 16-06-2026 om 18:45.

De naam Vampyriia alleen al klinkt als iets dat je oma fluistert vlak voordat het licht definitief uitgaat. Een naam die ruikt naar muffe cryptes, opgedroogd bloed en een hoop verdorde beenderen. Luxuria Sanguis Plenilunium is gelukkig precies dat: een auditieve necromantie waarbij je je afvraagt of dit nog muziek is of een ritueel om de buren permanent stil te krijgen.

Het geesteskind van S. N. Nosfer heeft sinds 2022 een opmerkelijke productiedrift laten zien. Demo’s, samenwerkingen en een eerste langspeler (Fukk Everyone – Destroy Everything) volgden elkaar op alsof de man een contract met de duivel heeft getekend waarin deadlines belangrijker zijn dan zielen. Waar het vroege werk nog wat zoekende klonk als een mix van rauwe dungeon synth en black ambient, die soms meer sfeer dan richting had, voelt Luxuria Sanguis Plenilunium als een doelbewuste afdaling.

De vergelijking met acts als Mortiis (de vroege era, toen hij nog leek op een verdwaalde goblin met een synthesizer) en Burzums ambient uitspattingen ligt voor de hand, al voegt Nosfer nog een eigen laag van overproductie toe. Synthesizers domineren het landschap als mistbanken die nooit optrekken. De orkestraties (ongetwijfeld beïnvloed door eerdere samenzweringen met figuren als Lilita Arndt en Kaalt) geven het geheel een bijna filmische grandeur. Alsof je naar de soundtrack luistert van een vergeten Italiaanse vampierenfilm. Toch blijft het geen makkelijke zit. De nummers slepen zich voort met een hypnotiserende traagheid die je ofwel in trance brengt of doet twijfelen aan je levenskeuzes. Waar het debuut nog sporadisch houvast bood in de vorm van herkenbare structuren, kiest dit album voor een meer amorfe aanpak. Het resultaat is intens, verstikkend en soms ronduit claustrofobisch.

Het probleem  zit hem wat mij betreft in de overdaad. Er zit teveel herhaling in de nummers, waardoor de aandacht regelmatig verslapt en over de gehele linie te weinig boeit. Vampyriia neemt zichzelf zo serieus dat het bijna camp wordt. Het is alsof een vampier zichzelf in de spiegel bewondert, niet beseffend dat er geen reflectie is. En laten we eerlijk zijn: een band die Vampyriia heet, vraagt erom dat iemand checkt of de grafkist wel goed verzegeld is.

Luxuria Sanguis Plenilunium is geen plaat voor de massa. Dit is een plaat voor nachtmensen, voor liefhebbers van duistere soundscapes en voor hen die stilte te mainstream vinden. Nosfer heeft zijn geluid verder uitgediept tot een verstikkend zwart gat. Wie erin valt, komt er niet zomaar uit. En misschien wil je dat ook helemaal niet.

Score:

75/100

Label:

Void Wanderer Productions, 2026

Tracklisting:

  1. Language Of Baphomet
  2. Viper Venom
  3. Rites Of The Night
  4. Supreme Flame
  5. Dragon Necromancy
  6. The Sign Of Infinity

Line-up:

  • S.N. Nosfer – Alle instrumenten

Links: