escort eskişehir escort izmit escort kıbrıs escort maraş eskişehir eskort izmit escort edirne escort

Headlines

Uit Polen begroeten we het vijftal met de naam Clairvoyance. Helderziendheid. Ik denk dan vaak meteen aan zweverige toestanden, waarbij aura’s en andere buitenzintuigelijke dingen worden waargenomen. De mannen komen met hun debuutplaat genaamd Chasm of Immurement, wat zich vertaalt naar kloof of afgrond van opsluiting. Weinig helderziends aan in mijn ogen. Eerder tegenovergesteld aan elkaar.Lees verder ›

Dit Poolse Astral Spear komt met zijn debuutplaat Ancient Throne Of Sinister Rites via het Portugese Signal Rex. Dat belooft natuurlijk niet veel goeds. Het gaat waarschijnlijk weer één gore pot terringblackmetalherrie zijn. Een aantal bedenkingen maak ik me al nog voor ik de plaat aanzwengel. Er staat geschreven debuutplaat maar hoop en al duurt het draaiding 22 minuten.Lees verder ›

Halverwege december was het alweer tijd voor de vijftiende editie van de Eindhoven Metal Meeting. Tegenwoordig een vrij uniek festival, maar erg vertrouwd en nog steeds gericht op de liefhebbers van de oldschool black-/extreme metal. Waar je met andere Lage Landen festivals (Soulcrusher, Samhain) vooral de nieuwe lichting bands het podium ziet betreden (en dus vooral nieuwer publiek trekt), blijft EMM zich richten op de wat langer meelopende blackmetalfan, met uitstapjes naar thrash en death. Robert de Leeuw gaat al die jaren nog steeds volledig mee met de tijd op het gebied van extreme metal en alles daaromheen, maar mag zichzelf graag één of twee keer per jaar helemaal laten onderdompelen in de oude vertrouwde en nostalgische klanken van vervlogen tijden. En hij was niet de enige, want het was gewoon weer volle bak!Lees verder ›

De drie eerdere platen van dit Franse Jours Pâles zijn allemaal de draai- en schrijftafel gepasseerd in de afgelopen jaren. Het moet Spellbound, de man achter deze blackmetalband, toch goed doen. Ook het Les Acteurs De L'Ombre-label doet nog altijd mee. De band kende zijn oorsprong ergens in 2020 in de regio Auvergen-Rhône-Alpes en kwam al snel met een eerste plaat in 2020: Éclosion. Vervolgens volgden nog Tension en Dissolution, deze laatste in 2024.Lees verder ›

In 2019 werd dit Upon The Altar boven de doopvont gehouden. De Poolse black/deathmetalband uit de regio rond Tarnów, leverde in 2020 het eerste wapenfeit af met een promo. Vervolgens volgden er nog een beperkt aantal releases waaronder de vorige plaat Descendants Of Evil, die al wel weer dateert van 2024. Profanation's Vapor is een EP die wordt uitgebracht door het Poolse label bij uitstek tegenwoordig: Godz Ov War Productions. Heel wat smeerpijperij komt en zal vermoedelijk nog volgen via hun kraantje.Lees verder ›

Poppodium Baroeg in Rotterdam wordt binnenkort opnieuw geopend en huist dan in een compleet nieuw gebouw dat voldoet aan de eisen van deze tijd. Maar het gebouw wordt kaal opgeleverd: Baroeg is zelf verantwoordelijk voor inrichting. Daarvoor is nu een crowdfundingsactie opgezet. Lees verder ›

Ectovoid is een Amerikaanse death metal band die al sinds 2010 aan de weg timmert en in 2012 is reeds het debuut besproken door Bart: Fractured in the Timeless Abyss en was er niet onverdeeld positief over. Toch heeft de band intussen een aardige staat van dienst en de opvolger Dark Abstraction heeft al met al behoorlijk wat lovende kritieken binnengehaald. Ik ben benieuwd of Ectovoid de stijgende lijn door weet te zetten op dit In Unreality’s Coffin welke op Everlasting Spew Records uitgebracht is.Lees verder ›

Met Hybris Divina levert het Chileense Oraculum eindelijk hun langverwachte debuutalbum af. Een mijlpaal waar de ondergrondse deathmetalscene al jaren stilzwijgend op zat te broeden, alsof iedereen wist dat deze band iets groots in de smiezen had. Sinds hun ontstaan in 2011 heeft Oraculum namelijk een imposante reputatie opgebouwd met releases als Sorcery of the Damned en Always Higher, EP’s die steevast klonken als een demonische ceremonie opgenomen in een grot waar zelfs Morbid Angel met een GPS zou verdwalen.Lees verder ›

Headshrinker is een vijftal uit België dat zich presenteert als een band met een no-nonsense aanpak. Dat sluit naadloos aan bij de muziek: bulderende, rechtdoorzee hardcore. Die houding zie je ook terug in titels als Workin’ Man en Stone Age. Misschien no-nonsense, maar dat betekent niet dat je hier twaalf nummers krijgt voorgeschoteld die hetzelfde klinken, sterker nog, er zit onderling veel variatie in de nummers.Lees verder ›

In de huidige zeer levendige metalscene is het soms lastig om op de hoogte te blijven van alles wat er uitkomt, links, rechts en center. Zo stond deze plaat van Species nog te wachten in de promolijst tot hij werd opgepikt door een der redacteuren. Wellicht is technische thrash metal niet zo zeer de dominante muzieksmaak binnen de redactie, maar het label 20 Buck Spin verraadt vaak al dat de kans op een pareltje groot is. Ik ben benieuwd!Lees verder ›

Nanowar of Steel leeft in zijn eigen universum. Het is een band met typische 'tongue-in-cheek' humor die je moet aanstaan. Om met de deur in huis te vallen: ik vind het niet grappig. En dat is jammer, want de muziek met plezier luisteren wordt dan een stuk lastiger. Zo ook deze EP genaamd: The Genghis Khan EP to End All Genghis Khan EPs. Omdat de band op tour gaat met de Mongoolse band Uuhai hebben ze een lollige EP in elkaar gezet. Meer zit er ook niet achter volgens de bijgevoegde informatie.Lees verder ›

Pain Means Progress. PaIn MeAnS pRoGrEsS? PAIN means PROGRESS! Zot zijn doet zeer veel zeer, moeten de mannen van Trigger Thumb uit Bradford gedacht hebben. Het drietal speelt met de plotse energie van System Of A Down hak-op-de-tak math rock in een heavy jasje. We krijgen avontuurlijke, proggy songstructuren, van de pot gerukte zangproductie en belachelijk funky riffs. En dat allemaal in de beste EP van 2025. Brits absurdisme ten top. Niet slecht voor drie kerels uit Bradford.Lees verder ›

Het duo Meyhna'ch en Kham lijkt te werken, want na de comebackplaat van het Franse Mütiilation werpen ze er op de nok van 2025 nog net een nieuwe plaat uit. Eén jaar na de vorige dus, die we van een uitgebreide 'Dubbel Zo Zwaar'-review voorzien hadden. Misschien zat er nog wat in de pijplijn, die haast twintig jaar verstopt zat, want dit is toch wel behoorlijk snel gegaan. Of is het echt de vrucht van een creatief proces geweest?Lees verder ›

Zaratus bezong in 2021 nog een dag vol hoererij, maar nu gaat de band op zoek naar wie er verder dan ver staat daar in de mist op hun tweede album Those Who Dwell Beyond. De band rond Bill El (The Magus) en Stefan Necroabyssos (Varathron) is al een poosje onder dak bij het Duitse Ván Records. De eerste plaat van deze Grieken, In The Days Of Whore, is me totaal ontgaan. Dat is natuurlijk niet vreemd, want elk jaar komen er sloten albums op ons reviewlijstje terecht. Andere releases geraken er niet eens op en aangezien dit label niet altijd consequent zijn platen instuurt, kan het zowaar gebeuren dat je een release mist.Lees verder ›

Königreichssaal, de band rond onder andere Papa Artur, is voor mij binnen de Poolse blackmetalschool altijd al een soort van buitenbeentje geweest. Zij weten, gebracht in het Pools, hun gezangen zo donker en duister in te kleuren dat de term ritualistisch en occult toch net weer een andere bijklank krijgt. Dit Loewen II is opnieuw een EP geworden nadat we in 2021 net tussen twee volwaardige platen door, al deel I hebben verwerkt gekregen. Ook een knotsgek blackmetalavontuur, je mag me gerust geloven.Lees verder ›

Het was weer lijstjestijd voor schrijvers én lezers van Zware Metalen. Remco en Pim maakten weer een studie van de beste platen die het afgelopen jaar langskwamen en vulden er een aflevering van Teloorgang mee. Luister woensdagmiddag naar het resultaat van hun huiswerk op KINK Distortion! Lees verder ›

Daar is hij dan! De lezers van Zware Metalen hebben zich opnieuw niet onbetuigd gelaten en nu - na stevig optellen van de vele stemmen - is de winnaar van de ZM Jaarlijst 2025 bekend. Laat het feest maar losbarsten in het gewoonlijk zo druilerige Halifax, want Paradise Lost mag zich na 2020 opnieuw een zwartgerande bloemenkrans opleggen (inderdaad, als bezongen in het fraaie vijfde nummer van het nieuwe album). Vorig jaar vestigde Blood Incantantion met een bijna buitenaardse 3907 punten een record en hield het elk ander album op lichtjaren afstand. Daar komen de oude, trouwe Engelse lobbesen van Paradise Lost niet aan, maar toch blijven ze het zilveren Der Weg Einer Freiheit en bronzen 1914 ruim voor. Daarmee hebben de lezers van Zware Metalen besloten dat Ascension de plaat van het jaar 2025 is.Lees verder ›