Headlines

Dit Finse Noumena ken ik al een hele poos. Jaren, zo niet decennia geleden stond ik nog via briefwisseling in contact met de drummer van dit melodische death/doommetalgezelschap. Maanääri is plaat nummer zoveel in de rij nadat de band in 1998 boven een meer als doopvont werd gehouden. Pas in 2002 kwam men met het volwaardige album Pride / Fall, nadat er eerst wat demowerk was gepresenteerd. Intussen brengt dit collectief, dat is uitgegroeid tot zes man en één vrouw sterk, zijn platen uit via Haunted Zoo Productions. De beste plaat - althans in mijn ogen - Absence kwam in 2005 nog uit via Spikefarm Records. Met het versterken van de bezetting met onder andere vocaliste Suvi zijn de dromerige vaak zweverige momenten op de platen wat toegenomen maar de grunts brengen alles vaak wel mooi terug in balans.Lees verder ›

Deze Poolse bende noemt zich al sinds 2018 Profeci en is behoorlijke bedrijvig. Troska is plaat vier en de vorige drie passeerden ook al de revue. Dit gezelschap uit de regio Poznan kwam in 2023 met de blackmetalplaat Ubóstwo en dat bleek, net als zijn voorgangers trouwens, een bijzonder genietbaar werkstuk te zijn. Godz Ov War Productions, hoe kan het ook anders, is nog altijd de platenboer van dienst.Lees verder ›

Hermes, de boodschapper van de goden, heeft zijn gevleugelde sandalen afgestoft en daalt neer op het gewone volk in de vorm van Villagers Of Ioannina City (VIC voor fans van de band). Hij brengt een boodschap van verzet en pleit voor het opkomen voor de eigen vrijheid. Hiermee komt het tijdperk van Aquarius na zeven jaar stilte abrupt ten einde. De wereld heeft in die afgelopen periode ontegenzeggelijk moeilijke tijden doorgemaakt. De spirituele thematiek op voorganger Age Of Aquarius wordt op dit nieuwe album Venceremos dan ook overboord gegooid en maakt plaats voor een oproep tot ontbranding van het innerlijke vuur. Het kan dan ook niet anders dan dat dit invloed heeft op de muzikale uitwerking. De psychedelische stonerrock met folkloristische invloeden van deze dorpelingen uit het Griekse Ioannina krijgt dan ook een meer directe en agressieve insteek met een duidelijke glimmende metaluitvoering. Stilstaan is achteruitgang. Leve de revolutie! Wij zullen overwinnen! Venceremos!Lees verder ›

Oude ruïnes staan er genoeg hier in de Genkse regio. Daar gaan de Duitse melodische blackmetalvrienden in Old Ruins vermoedelijk weinig boodschap aan hebben. Zij bezingen immers Mount Arreat op hun tweede album en dat zal wel geen ruïne zijn. Hiervoor verscheen er in 2023 Always Heading East. Waarom je altijd naar het oosten zou moeten reizen is me een raadsel maar is vermoedelijk van weinig belang of sluit aan bij een hoofdthema dat de heren weten aan te snijden.Lees verder ›

Blodtår begon als soloproject, maar kort na de oprichting en de uitgave van een EP in 2021 kwam daar al verandering in. Dit Monark is een album dat tot standkwam na veel pijn, leed en miserie ervaren te hebben, althans dat vertelt Carl bandbrein ons middels de meegeleverde informatie. Het is een verhaal geworden van vallen en toch weer telkens opstaan. Je moet het maar doen. Net als de EP maakte ook de vorige plaat, het in 2023 verschenen Det förtegna förflutna, behoorlijk wat indruk. Voor de details verwijs ik graag naar eerdere schrijfsels op onze geliefde webstek.Lees verder ›

Het uit de achterhoek afkomstige Tenuem werd in 2023 opgericht en bracht tot op heden één EP uit, genaamd Singraven. Drie jaar later keert het symfonisch deathcore-vijftal terug met een nieuwe EP die wederom in eigen beheer wordt uitgebracht: Beneath The Field Ov Bones. Daarop zes nummers die goed zijn voor bijna een half uur aan muziek. De folklore rondom de legendes van de Duivelshoeve (Duivelshof) staat centraal op dit schijfje en dat levert niet alleen interessant luistervoer op, maar ook leesvoer als je er -net als ik- nog nooit van gehoord had.Lees verder ›

Ravaged By The Yeti is een driemansband uit Zweden en Amerika. Op voorhand zou je alvast geloven dat dat een mooie combinatie oplevert, want het eerstgenoemde land staat vaak garant voor een portie heerlijke death metal en in Amerika wordt deze muziek vaak geserveerd met veel groove. Opvallend is verder dat er in de line-up twee ex-Massacre leden zitten: gitarist Rogga Johansson en bassist Mike Borders hebben beiden een verleden in die band. De bandnaam doet vermoeden dat het trio zichzelf niet al te serieus neemt waar het de teksten en het algehele concept aangaat.Lees verder ›

Vingulmork heeft wat liggen klussen. Jongens toch, dit Noorse viertal dat smerige black metal speelt en dit al sinds 2013, heeft maar liefst de Top Room Studios, de Sounds Of O Studios, de MOTU Studios en finaal, de Stokkosen Studios aangedaan om hun nieuwste plaat Barmhjertighetens Fallitt in elkaar te draaien. Vervolgens stuurde de band het opgenomen spul naar Robin Mahler van Ocean Studios in Duitsland om de mastering te verzorgen. Kijk, dan heb je hard gewerkt.Lees verder ›

Tijd om nog eens een Schandmaul-plaat aan de tand te voelen. Deze Duitse folkrockbrigade zag eind vorig millennium het levenslicht, maar eigenlijk bespreken we ze niet al te vaak op onze webstek. Dit is de twaalfde plaat en de vijfde review; ik merk zelfs dat het geleden is sinds mijn review van Unendlich (2014) dat we er nog wat over geschreven hebben. De reden spreekt voor zich, want Schandmaul brengt niet echt 'zware metalen' op Sternensegler, al maken we ons schuldig aan het bespreken van platen met veel minder vuur.Lees verder ›

Barkasth is een blackmetalband uit Kharkiv, Oekraïne en is actief sinds 2015. Eigenlijk is Arkhonth het enige permanente lid en per album, en daar zijn er wel al een aantal van, werkt hij met andere gelijkgestemden. Iets wat hij ook deed voor dit Silent Torment, de meest recente plaat die uitkomt via het Poolse Mara Productions. Ditmaal heeft hij Vlad (Drudkh, Windswept) weten overtuigen om de de drumstoel te bezetten. Iets wat achteraf en misschien ook al wel vooraf, een goed idee bleek te zijn.Lees verder ›

Raphael Weinroth-Browne is een Canadese cellist, componist en multi-instrumentalist die bekendstaat om zijn eigenzinnige mix van klassieke muziek, progressieve metal, ambient en Midden-Oosterse invloeden. Hoewel hij klassiek geschoold is, gebruikt hij de cello allerminst uitsluitend als melodisch of ondersteunend instrument. Riffs, ritmische patronen en zware, bijna gitaarachtige passages spelen binnen zijn stijl minstens zo’n belangrijke rol. Je kan hem kennen door zijn samenwerking met Leprous en als gast- en sessiemuzikant bij onder meer Fates Warning, Frostbite en Woods Of Ypres.Lees verder ›