Lunar Aurora, Paysage d'Hiver, Mgła, Koldbrann, Above Aurora... dat zijn de inspiratiebronnen van het uit Köthen, Duitsland afkomstige Traktates. Een band die nog niet al te veel op zijn kerfstok heeft. Ik ontwaar een demo met de titel Im Spiegel Der Finsternis (2022) en zo waar een live-album, Rabennacht uit 2023, waarvan een aantal nummers ook deze debuutplaat die in eigen beheer wordt uitgebracht, Koenig In Thule, zijn terechtgekomen.Lees verder ›
De NWOBH-veteranen van Pagan Altar draaien al flink wat jaartjes mee. De eerste demo verscheen al in 1982. Sinds die tijd heeft de band flink wat bandleden versleten. Volgens de metaalarchieven, hebben er maar liefst 23 mensen in de band gespeeld. En dan reken ik de huidige leden nog niet eens mee. De meest prominente leden zijn misschien wel Terry Jones en diens zoon Alan Jones. Terry Jones overleed helaas in 2015 aan de gevolgen van kanker. Gelukkig zijn er vijf full-length albums waar zijn stem op te horen is. Eén daarvan is het in 2004 verschenen Lords of Hypocrisy. Nu, ruim twintig jaar later, verschijnt hier een fraaie heruitgave van. Hoog tijd om deze plaat van een nieuwe luisterbeurt te voorzien dus!Lees verder ›
Geen metaljaar zonder jaarlijst en dus stuurden de lezers van Zware Metalen in grote getalen weer hun inzendingen in voor de ZM Jaarlijst, editie 2025. Door releases uit eigen bodem eruit te filteren, krijg je vanzelf een jaarlijst van eigen bodem! En laat de top nu nèt in een nieuwe aflevering van Teloorgang passen!Lees verder ›
Als een band lange tijd in dezelfde bezetting door het leven gaat, levert dat vaak een aantal belangrijke zekerheden op. Lang samenwerken creëert onderling vertrouwen, een sterke muzikale chemie en daarmee een herkenbare muzikale identiteit. Repetities en optredens, maar ook het componeren van nieuwe muziek, verlopen efficiënter doordat iedereen elkaars stijl, timing en rol kent. Daarnaast straalt een vaste bezetting professionaliteit en betrouwbaarheid uit. Het maakt het makkelijker om als band te groeien en zich muzikaal te ontwikkelen. Maar wat gebeurt er als die jarenlang vaste bezetting plots uiteenvalt? Komt er dan de klad in, of vormt het juist een uitgelezen kans om vastgeroeste routines los te wrikken en ruimte te maken voor vernieuwing?Lees verder ›
Deze Britse band is sinds 2012 bekend onder de naam Sidious. Hun nieuwste werkstuk, Malefic Necropolis, komt uit via het Belgische Immortal Frost Productions, nadat in 2022 hun vorige album Blackest Insurrection nog vesrcheen via Clobber Records. De band bestaat uit leden of ex - leden van bands als Eye Of Solitude, Prayers To Dust, Vaer, Hecate Enthroned en Necronautical. Deze heren nog heel veel bijbrengen moeten we niet doen, neem ik aan.Lees verder ›
De l'Abîme au Plérôme betekent letterlijk "Van de afgrond naar het pleroma", waarbij de afgrond verwijst naar een onmetelijk diepte en een staat van duisternis of onwetendheid. Pleroma is dan weer een gnostische term die refereert naar de volheid of het volmaakte, zoals bijvoorbeeld het volmaakte, goddelijke rijk. Het wordt ook vaker gebruikt als verwijzing naar de reis van onwetendheid naar verlichting.Lees verder ›
Omnia Malis Est is een Italiaans collectief bestaande uit één enkel individu die zich sinds 2006 en misschien al veel vroeger, Uruk-Hai noemt. Hij heeft een verleden in heel wat bands waaronder Infernal Angels. In 2006 kwam La rivolta delle stelle. Vervolgens kwam er nog verspreid over de afgelopen jaren ander werk waarvan in 2021 Lucania het laatste wapenfeit bleek te zijn. Dat album handelde over de regio waarin de brave man resideert en hij grasduinde zich een weg naar de periode 1950 - 1960. Het album werd uitgebracht door het Japanse Hidden Marly Production dat we ook kennen van zijn samenwerking met het Nederlandse Asgrauw.Lees verder ›
Blitz Union, deze band komt uit Tsjechië en dat hoor je niet in clichés of folklore, maar in hun uitgesproken Europese benadering van alternatieve rock. De band beweegt zich op het snijvlak van elektronische muziek, industrial en stevige rock, met een duidelijke focus op impact en live-energie. Blitz Union is geen typische metalband, maar heeft duidelijk inspiratie gehaald uit het hardere circuit. Dat hoor je vooral in de manier waarop spanning, ritme en kracht worden ingezet. Lees even mee.Lees verder ›
Op een ijskoude zondagavond in Nijmegen wordt een loodzwaar pakket aan zware metalen voorbereid in het alom bekende Doornroosje. En het is niet zomaar een pakket, het Canadese Cryptopsy komt langs om zijn dertigjarige jubileum van de geweldige plaat None So Vile te vieren. In zijn kielzog worden 200 Stab Wounds, Inferi en Corpse Pile meegesleurd, met een mooie melange aan verschillende deathmetalvarianten als resultaat. Fotograaf Frido Stolte liet zich dit geen twee keer zeggen en bewapende zich met camera en goede moed, en blauw oog, om dit spektakel vast te leggen. JohannesV is mee om de prachtige plaatjes van tekst te voorzien.Lees verder ›
Met dit Spaanse Imperi De Tenebra duiken we de rijke geschiedenis van Catalonië in. De band brengt verhalen en vertelsels in de eeuwenoude taal en gebruikt daartoe goed gekende personages. De band probeert zo dicht mogelijk bij het origineel, bij het echte historische narratief te blijven. Zo verhaalt Miravet MCCCVIII – Sobre el Setge i Posterior Caiguda de l’Ordre dels Pobres Cavallers de Crist het verhaal van de belegering en uiteindelijke overgave van het kasteel Miravet. Ze verhalen en vertellen zo over de Tempeliers, de paus en de koning van Frankrijk.Lees verder ›
Ancient Settlers brengt Autumnus nu voor de derde keer uit. Hij noemt deze versie de Revisited-variant. In 2021 kwam de originele variant en ergens in 2022 kwam de EP, weliswaar met maar twee nummers als live-variant naar boven borrelen. Niet dat de band op zijn lauweren is blijven rusten. Hij heeft al twee volwaardige albums aan de man gebracht, Our Last Eclipse (2022) en Oblivion's Legacy (2024). Intussen zit deze band - bestaande uit Venezolaanse en Spaanse muzikanten - op stal bij Scarlet Records, ook geen klein bier.Lees verder ›
Op de vorige volwaardige albums Jord (2018) en Diorama (2021) hebben we het uit Aarhus (Denemarken) afkomstige MØL leren kennen als een heerlijk eigenzinnige, grillige blackgazeband. Op beide albums werden zware riffs, bijtende blastbeats en opzwepende tempoversnellingen gecombineerd met dromerige shoegaze-melodieën en sferische soundscapes. Het tergende, wanhopige geschreeuw van zanger Kim Song Sternkopf zorgde voor een intense, kille, emotionele lading. Het bleken allebei albums waarop waar intensiteit en elegantie elkaar innig omhelzen en tot een rauw, maar prachtig verbond kwamen. Op hun nieuwe album Dreamcrush zijn de muzikale bakens echter (flink) verzet.Lees verder ›
Jaaaaaaa, daar zijn we weer mensen! De eerste maand van 2026 ligt inmiddels alweer achter ons en hoewel januari ook wel bekend staat als 'dry january', kwamen er toch wel wat leuke platen op de markt. Wat te denken van de nieuwe Kreator en Megadeth voor alle liefhebbers van thrash? De progmetallers van Soen kwamen met nieuw werk en Myles Kennedy en co (Alter Bridge) brachten al vroeg in het jaar hun gelijknamige plaat als opvolger van Pawns And Kings (2022). Een tandje ruiger werden de liefhebbers van black op hun wenken bediend met onder andere fraai materiaal van Ellende en The Ruins Of Beverast. Kortom, voor ieder wat wils deze maand!Lees verder ›
We vliegen er weer in vandaag met 15 voortreffelijke video’s. Hier zijn Splendidula, Jiluka, Kekht Aräkh, Igorrr, Motionless in White, Temple of Void, Nervosa, Papa Roach, 157, Galibot, Worm Shepherd, Filth, NOFX, Carnivore A.D. en Behemoth.Lees verder ›
"The biggest Therion show ever". De woorden komen niet van mij, maar van Christofer Johnson, Therion-mastermind, zelf tijdens zijn (korte) speech tegen het einde van Therion Con Orquesta. Wel, ik kan hem enkel 1000% gelijk geven (nee, er staat geen nul teveel). Deze bespreking doe ik op basis van een streaminglink naar het videoplatform Vimeo die we van de sympathieke dames en heren van Napalm Records ontvingen (720p resolutie, die er al zeer, zeer goed uitziet, bedankt Napalm!). Een paar kilometer kippenvel dankzij fraai gebrachte prachtnummers, ronduit overweldigende passages, hopen maar dan ook hopen spelplezier bij de bandleden, een enthousiast publiek, en het helemaal-mee-in-de-vibe-zijnde orkest en koor.Lees verder ›
Elk jaar begint met een wedstrijd tussen hoopvol lokaal talent. Hoewel een optreden op het grote Wacken Open Air dit jaar niet tot de prijzen behoort, valt er nog genoeg uit te slepen voor de deelnemende bands. Na Noord-Holland en Noord-Brabant zijn vandaag Zeeland en Groningen aan de beurt. Twee hoeken van Nederland en beide bezoeken is dus onmogelijk. Voor Ruben is de keuze snel gemaakt en hij brengt verslag uit van de eerste ronde in het noorden. Hier strijden de deathmetalband Doodstil, de tentrockers Puntje van de Zalm, lokale grootmacht Moira en sludgeband Slumbercloud voor een plekje in de halve finale.Lees verder ›
Als liefhebber van metalcore ben ik tot op heden nog vrij onbekend met al het werk dat het Japanse Crystal Lake eerder uitbracht. De heren zijn al actief sinds 2002, maar tot op heden heb ik de band altijd wat links laten liggen. Onterecht? Wie weet. Wat ik wel weet, is dat die ene keer dat ik het gezelschap live aan het werk zag - ik vermoed op Jera On Air -, vooral de energie van de muziek mij bijgebleven is. Dan toch maar eens dit kersverse The Weight Of Sound een kans geven, dat het levenslicht ziet via Century Media Records.Lees verder ›
Warmer Than Gold markeert het begin van een nieuw hoofdstuk voor GUV, Het project van de Brits-Canadese zanger en gitarist Ben Cooks. De kogelvrije hooks van zijn eerdere werk worden hier samengevoegd met een dosis dansbare breakbeats en draaiende gitaartexturen.Lees verder ›
Madball is weer eens in het land. Dat is op zich reden genoeg om de show van vanavond bij te wonen, zeker omdat de band op de mainstage van 013 staat. Dat komt natuurlijk doordat de band tourt met het populaire Lionheart. Een wat merkwaardige package van verschillende stijlen, en verschillende doelgroepen maar het geeft de NYHC band, samen met Slope en Gideon wel de gelegenheid hun muziek te presenteren aan een groot publiek. Friso Veltkamp nam een kijkje namens Zware Metalen.Lees verder ›
Büddah levert met het debuutalbum Amyotrophy een plaat af die klinkt alsof meditatie voortaan plaatsvindt in een bad zoutzuur met een betonnen muur tegen je voorhoofd. De band beweegt zich in het schemergebied tussen logge sludge, moderne post-metal en een vleugje industriële kilte, waarbij riffs eerder kruipen dan lopen. Nummers als Ossuary Breath en Terminal Grace bouwen gestaag spanning op, om die vervolgens met chirurgische precisie te laten imploderen. Het is geen album dat je even “opzet”, maar eentje dat je ondergaat. Bij voorkeur hard en in één ruk.Lees verder ›
