Headlines

Wanneer een band met een naam als Fossilization door het leven gaat, kun je er dan van uitgaan dat hun muzikale koers, wanneer eenmaal bepaald, voor altijd in steen is gebeiteld of mogen we ook hun muziek zien als een levend bewijs van evolutie?Lees verder ›

Gent is in mijn ogen toch een van de mooiste steden in mijn Vlaamse land, in ons Belgenland. Het mag je echter niet verbazen dat ondanks de grootsheid van de stad, een stad met prachtige en monumentale pleinen en gebouwen, dat net uit die Gentse kerkers, krochten en spelonken een blackmetalband naar boven komt. Dit Vermhin komt met zijn eerste demo, of noem het gerust een EP in eigen beheer, Infernal Storm Of The Goat.Lees verder ›

Drie jaar geleden was ik behoorlijk mee met de ondergang in lagen van duistere emoties die Seven Keys To The Discomfort Of Being heette. De plaat verontrustte en troostte in bijna gelijke mate, maar net niet helemaal zodat je je langzaam voelde wegzakken in verderf en de naam gevende leegte. Mooie reden om de band eens te aanschouwen bij het herfstige Soulcrusher-festival vorig jaar. En daar… lukte het voor mij niet.Lees verder ›

‘Eindeloos headbangen’ is de beste manier om het debuut van deze Australische band Avalanche te beschrijven. Van de sterke zang van Stephen Campbell en het prachtige gitaarwerk van Veronica Campbell tot de waterdichte ritmesectie bestaande uit Blake Poulton en Bon Lowe: de band maakt meteen een blijvende indruk. Een indruk die ervoor zorgt dat Armed To The Teeth een essentiële luisterervaring is voor iedere fan van hardrock.Lees verder ›

Tijdens één van de zovele wandeltochten die ik al deed kwam ik wel eens vaker afgebroken 'bâtimenten' tegen, krotten en spookhuizen, maar circulaire ruïnes dat doet bij mij toch geen belletje rinkelen of klokje luiden. Evenmin zegt de Zweedse band Circular Ruin mij op dit moment iets. Daar komt middels A Sermon In Tongues gelukkig wel verandering in. Dankzij Vendetta Records gaat dit nog geen 37 minuten durende blackmetalepos van de band mij wel bijblijven, vermoed ik.Lees verder ›

Het sjamanisme is een manier van leven en geloven die draait om de verbinding tussen de mens, de natuur en de spirituele wereld. De spiritueel leider - de sjamaan - heeft de rol van bemiddelaar tussen de fysieke wereld en de spirituele wereld. Deze sjamanen communiceren met geesten, voorouders of de natuur om problemen op te lossen of ziekte te behandelen. Ze maken gebruik van rituelen, kruiden, mantra's, zang en dans en kunnen daarbij in een trance geraken; een manier om in verbinding te komen met de spirituele wereld en zo wijsheid te ontvangen en om de balans tussen mens, natuur en het onzichtbare te bewaren. Ook leiden ze ceremonies die verbonden zijn met de natuur, seizoenen of levensovergangen (zoals geboorte, volwassenwording, huwelijk of overlijden).Lees verder ›

Treviso ligt wat in de buurt van Venetië. Zou de muziek van dit Italiaanse Gorrch daarom dan ook rustig dobberen op stille, lichtgolvende wateren zoals de gondels in die laatste stad? Stillamentum is het vervolg op wat EP's en een een volwaardig album dat in 2015 verscheen, Nera Estasi. De band bestaat uit leden die hun achtergrond wel hebben en nog steeds actief zijn in Chelmno, Organ en Tenebrae In Perpetuum. Je kan stellen dat zij dus al wat jaren ervaring op de teller hebben staan. Binnen de band Gorrch zijn er dat vijfentwintig om precies te zijn.Lees verder ›

Stel je een plek in het zuiden voor. Ergens waar het heel warm, stoffig en klam is en waar cactussen in verschillende kleuren en vormen naast de weg staan . Stel je die plek voor als een plaats waar je jezelf vragen kunt stellen en je diep kan reflecteren over de cirkel die het leven toch wel is. Ben je daar? Zet dan,om je muzikaal te ondersteunen, de nieuwste plaat van het Italiaanse tweetal Diespnea, Radici, op en je bent wel weer een paar uren zoet.Lees verder ›

Het Poolse Wstręt kwam vorig jaar met een EP met slechts twee nummers. De opbrengst op Enlightened Misanthropy is liefst 250% meer, dus dat belooft alvast wat goeds. Het ding trapt af met een nummer dat nog geen minuut klokt en toepasselijk Intro heet. De distortionknop is op bijna alle instrumenten aangezet en dat zorgt ervoor dat de vunzigheid via de speakers de kamer vult.Lees verder ›

Het is nooit genoeg. Laat al dat inlands extreem gespuis maar hun zwarte bedenkingen op een geluidsdrager pleuren. Er wordt vast wel iemand gevonden om dat desbetreffende hebbeding ook uit te brengen. Nooit komt uit Nederland, is een duo, bracht eerder al twee singels uit en komt nu met een EP, speelduur net onder de dertig minuten, getiteld, Vergif. Zwaertgevegt vond het wel allemaal lekker en brengt deze tape in een gelimiteerde oplage aan de man.Lees verder ›

Dit Zwitsers Ernte gaat al een hele poos mee in de blackmetalwereld. Ik verwijs dan even dunnetjes en dikjes naar platen als Geist Und Hexerei (2021), Albsegen (2023) of  Weltenzerstörer, dat uitkwam in 2024. Steeds werd dit op zeer professionele wijze gebracht door het Duitse Vendetta Records. Om één of andere voor mij onbekende en mystieke reden is de liefde op tussen deze twee en werd er een overstap gemaakt naar een andere Duits label dat we ook maar al te goed kennen: Purity Through Fire Records.Lees verder ›

Het Spaanse Sepulchral (dit behoeft wel enige nadere duiding, want er lopen naamgenoten rond in Puerto Rico, Brazilië, Chili, Frankrijk en Portugal) heeft onderdak gevonden bij het gerenommeerde Soulseller Records. Vaak is dat een bevestiging dat een band toe is aan een stap voorwaarts richting een groter publiek. Sepulchral (in de underground bekend van From Beyond The Burial  Mound) mag het met Beneath The Shroud proberen om hoge ogen te gooien.Lees verder ›

Ergens achter Mainz ligt Aschaffenburg en van hieruit opereert Thymos (ex - Darkened Nocturn Slaughtercult en Engraved), samen met Terrorin. Ze vormen als duo het blackmetalgezelschap Streams Of Blood, dat toch al actief is sinds 2009. In dat jaar kwam er zelfs al meteen een EP, Antilife. Intussen zitten we al weer vele jaren van miserie, ellende, pijn en verdriet later en komen we met Vermaledeit op plaat nummer vijf uit. De vorige langspeler die ik ook van een schrijfsel voorzag kon me niet helemaal verwarmen: Erløsung (2020).Lees verder ›

Een canvas is in de schilderkunst een onbeschreven, leeg doek. Eentje waar nog niks op staat. Geen kleuren, geen strepen, geen spatje verf... Helemaal niets. Klinkt dat als saai en oninteressant? Of moet je het beschouwen als een kans om je ideeën, gevoelens en fantasie geheel tot leven te brengen op je eigen, unieke manier? Een uitnodiging tot experimenteren, knoeien, proberen en veranderen? Een gelegenheid om even helemaal creatief los te gaan, een kans om iets nieuws, iets geheel eigens te laten ontstaan?Lees verder ›

Doorheen de Europese geschiedenis is Italië op artistiek vlak een enorm interessant en invloedrijk land gebleken. Heel wat stijl- en kunststromingen die ontstonden in Italië waren namelijk essentieel en bepalend voor het vormgeven van ons Europees cultuurlandschap. Dat Italië ook na de renaissance, de barok en het neoclassicisme een vruchtbare bodem is gebleven voor culturele creativiteit, bewijzen onder andere (en op veel beperktere schaal, uiteraard) de talrijke interessante blackmetalbands die dit land de voorbije decennia heeft voortgebracht. Ik denk dan bijvoorbeeld aan de industrial black metal van Aborym, de symfonische black metal van Voland en de prehistorische war metal van Thecodontion. Persoonlijk keuzes uiteraard; u kent er hoogstwaarschijnlijk nog heel wat andere…Lees verder ›

Moon Wisdom komt uit Italië en is het geesteskind van Faith en Kaelos. Het is Hexis die de positie op de drumkruk heeft weten bemachtigen op dit debuut, Let Water Flow, maar een volwaardig album zou ik het nu niet direct noemen. Het omhelst weliswaar zeven nummers maar met 29 minuten speeltijd is het misschien toch wat weinig om hun eigen mix van tweede golf black metal te brengen. De Portugese vrienden van Hypnotic Dirge records zagen wel graten in een samenwerking met dit drietal.Lees verder ›