Het Belgisch-Limburgse kwartet Speed Queen bestaat een goede tien jaar maar brengt nu pas zijn eerste langspeler uit via High Roller Records. Een lange bevalling dus. Ik zag de band voor het eerst live in april 2019 en wat me toen al onmiddellijk opviel: de tomeloze energie, niet in het minst van zanger en podiumbeest Thomas Kenis, de intense speed metal en het aantal decibels in de hele kleine zaal. Je voelde gewoon dat deze jongens de wil hadden om het te maken. Lees verder ›
Het is weer tijd voor de Nijmeegse sloop-tweedaagse. Soulcrusher is al jaren een vertrouwd en geliefd festival, dat zijn wortels diep in de underground metal heeft. Sludge, doom, black of death metal, de bands die er spelen brengen hun muziek vaak vol overgave en het publiek luistert gretig en geconcentreerd mee. Het festival wordt bovendien gehuisvest in een van de meest sfeervolle zalen van Nederland: Doornroosje. De organisatie weet ook altijd een combinatie neer te zetten van gevestigde bands en aankomend talent. Of dat dit jaar ook zo is? Voor derde keer op rij doet de tandem Friso (verhaal) en Ruth (foto’s) verslag.Lees verder ›
Het is me niet helemaal duidelijk of dit Verba Serpentis uit Oostenrijk hun eerste EP volledig in eigen beheer hebben uitgebracht. Het heeft er echter wel alle schijn van. Eigenaardig genoeg komt het hebbeding nu pas bij me aanwaaien, ik noem het alvast gek. De reden dat het zo lang geduurd heeft is me onduidelijk, de EP kwam immers ergens in oktober 2024 (!) al uit. De nieuwe videoclip van het nummer Monuments Of Dust zorgde ervoor dat deze release ons opnieuw aangeboden werd. Verstandige zet van de promojongens.Lees verder ›
Vandaag opnieuw 15 punten op ons programma. Bij deze het beste wat metal te bieden heeft op videovlak de afgelopen zeven dagen. Dit zijn Blut Aus Nord, Ingested, Poppy, The Browning, Marianes Rest, In Mourning, Story of the Year, Brutal Sphincter, Soulfly, Oblivion Gate, Conjurer, Putrevore, Health, Adept, Nokk en M. Nox.Lees verder ›
Een illusie kan gezien worden als een misleidende of onjuiste weergave van de werkelijkheid, al dan niet leidend tot een verwonderende of vermakelijke uitkomst (denk bijvoorbeeld aan Hans Klok). In de kunstzinnige wereld kan het abstracte dan weer omschreven worden als een beschrijving of weergave van niet tastbare concepten of niet realistische objecten. Combineer vervolgens de woorden abstract en illusie en je snapt meteen dat het haast onmogelijk is om daar een fatsoenlijke definitie van te geven, aangezien die combinatie zich niet laat kaderen door regels en grenzen.Lees verder ›
Na bijna tien jaar in de Singaporese ondergrond te hebben gebroed, komt Darah met zijn langverwachte debuutalbum Holier Than Thou. De band heeft in de loop der jaren naam gemaakt, maar weet deze reputatie helaas niet volledig te verzilveren op zijn eerste langspeler. Hoewel het album onmiskenbaar geworteld is in de traditie van bands als Vader en Morbid Angel, ontbreekt het aan de finesse en het onderscheidend vermogen om echt boven het maaiveld uit te steken.Lees verder ›
In 2016 werd in Denemarken, Kopenhagen om meer precies te zijn, de blackmetalband Morild opgericht. Dat is op zich niet zo direct erg memorabel te noemen. Vanuit Denemarken krijgen we op geijkte tijdstippen heel wat toegestuurd en nu dus weer. Het tweede album van Morild heet Disse Fugle Får Ingen At Se. Als je dit gaat vertalen komt er toch op zijn minst een zonderlinge boodschap naar boven: Deze vogels mogen eigenlijk niet door iedereen gezien worden.Lees verder ›
Het is weer tijd voor de Nijmeegse sloop-tweedaagse. Soulcrusher is al jaren een vertrouwd en geliefd festival, dat zijn wortels diep in de underground metal heeft. Sludge, doom, black of death metal, de bands die er spelen brengen hun muziek vaak vol overgave en het publiek luistert gretig en geconcentreerd mee. Het festival wordt bovendien gehuisvest in een van de meest sfeervolle zalen van Nederland: Doornroosje. De organisatie weet ook altijd een combinatie neer te zetten van gevestigde bands en aankomend talent. Of dat dit jaar ook zo is? Voor derde keer op rij doet de tandem Friso (verhaal) en Ruth (foto’s) verslagLees verder ›
Het is inmiddels een begrip in Zaandam en omstreken: NH Metalfest in De Flux. Georganiseerd door een oude rot in het vak, Dennis Jak (Dauthuz, Nembrionic, Unlord, ex-Cardinal, ex-Consolation, ex-FuckFace), zijn we inmiddels aanbeland bij alweer de zesde editie, misschien zelfs stiekem wel de 7e keer als je de special edition meetelt. Hoe dan ook; een avond NH Metalfest staat altijd garant voor gezelligheid, en toffe bands uit de…Lees verder ›
De aankondigingen vlogen de laatste tijd al voorbij, ook op ons eigen Zware Metalen: het Groningse doomcollectief Sad Whisperings is terug. Nou zal bij de meeste van onze lezers niet meteen een lampje gaan branden, maar de band heeft begin jaren ’90 wel degelijk een kleine nalatenschap opgebouwd en achtergelaten. Ook al bleef het destijds bij een handvol demo’s en één volledig album, in die tijd was de spoeling in de death/doom/gothic scene nogal dun, dus viel je al snel op en stonden ze in 1994 zelfs in het voorprogramma van My Dying Bride en Anathema in Tilburg. Die kun je toch voor eeuwig in je zak steken!Lees verder ›
Het Poolse L.o.W komt uit havenstad Szczecin, dat zelfs nog een (verouderde) Nederlandse naam heeft: Stettijn. De Duitsers noemen het Stettin, de Zweden ook. Het heeft allemaal te maken met de strategische ligging van de stad waar al sinds de vijfde eeuw voor Christus een nederzetting was. Diverse volkeren en landen hebben het gebied ooit eens voor langere of kortere tijd geclaimd. De link met Nederland en België komt omdat het een Hanzestad was en daarmee verbonden was met onder meer Zwolle, Groningen, Nijmegen maar ook Antwerpen en Brugge. Ja, zo leert u nog eens wat over de geschiedenis bij Zware Metalen!Lees verder ›
Vroeger hoorde je 'mmmmmonsterkill' als je vijf spelers achter elkaar omlegde in Unreal Tournament, vanavond moet je je door vijf brute slam- en goregrindbands heen werken. De gelijknamige tour strijkt neer in de Alkmaarse Hal 25. Onder leiding van Stillbirth krijgen we ranzige teksten en de smerigste vocalen van Dehumanizing Itatrain Worship, Cumbeast en Phrymerial te horen. Mocht dat nog niet genoeg zijn, komt ook Kanine de boel op de kop zetten met zijn slamming deathcore. Een internationaal gezelschap van de hardst mogelijke herrie. Zware Metalen stuurde fotografe Mellow eropaf voor de foto's en Ruben voor de verslaglegging.Lees verder ›
Ergens in 2017 bracht deze Deense band onder de nieuwe naam Sunken, voorheen noemde hij zich Arescet, Departure uit. De plaat daarna uit 2020 die via het Duitse Vendetta Records kwam Livslede ging onze oren voorbij. Gelukkig dat Lykke, plaat nummer drie, ons wel wordt aangeboden. Misschien zit de immer goed werkende promomachine van het Eisenwald label er ditmaal wel voor iets tussen.Lees verder ›
Eind augustus deelde Sowulo vijfde telg Niht met de wereld. Over voorgaand werk Wurdiz uit 2022 was ik zeer lovend: krachtige, intense, donkere folk, gebracht met een scala aan authentieke instrumenten en verschillende zangtechnieken. Dezelfde ingrediënten zoals een Heilung, maar toch helemaal anders en echt origineel qua geluid. Op andere momenten even goed sfeervol en gevoelig. Ook al duurde het even om een bespreking neergepend te krijgen, ik keek vol verwachting uit naar dit Niht, wat “nacht” betekent.Lees verder ›
Leiden kreeg er zaterdag 11 oktober flink van langs. De zesde editie van Metal Experience Fest in de plaatselijke Nobel was een avond vol thrash, speed en pure energie. Vijf bands, no bullshit. Gas op de lolly en gaan met die banaan. Namens Zware Metalen was Mellow erbij om alles op camera vast te leggen.Lees verder ›
Argesk komt uit de brede regio rond Manchester. Ergens in 2017 is deze Britse melodische blackmetalband begonnen. De bandleden keken toen en vermoedelijk nu ook nog altijd, op naar bands als Emperor en Dissection. Moonlight Pyromancy is de opvolger van het in 2020 verschenen debuutalbum Realm Of Eternal Night. Een album dat onder de loep werd genomen door collega Maarten en dus helemaal werd gefileerd. Het relaas lees je best via de link.Lees verder ›
Een echte regel is het niet, maar albums die langer dan een half jaar oud zijn worden doorgaans niet meer opgepakt voor een review hier bij Zware Metalen. I Am Chaos, de debuutplaat van Chaos Unleashed uit het Noord-Hollandse Hoorn, verscheen 23 augustus 2024. Daar kan zelfs een politicus niets op verzinnen om het binnen dat half jaar te houden. Vette pech voor Chaos Unleashed dus? Neen! Want er is altijd wel een gaatje voor een orkest dat die zegt geïnspireerd te zijn door Kreator, Sodom en Destruction. ‘Our music is aggressive no nonsense in your face thrash metal!’ voegen ze er dan ook nog eens aan toe. Ik zit al verlekkerd op de stoel.Lees verder ›
Na twee afleveringen vergezeld te zijn door gasten die overduidelijk positiever en intelligenter zijn, keren presentatoren Pim en Niels in de vijfenzeventigste aflevering van Osmium terug naar de gebaande paden. En dat betekent: azijnpissen over een festivalbezoek waaraan ze zich vrijwillig onderwerpen. Waar men in de oktoberaflevering van de zwaarste podcast in het Nederlands een verslag van vaste prik Soulcrusher zou verwachten, wordt die traditie dit jaar doorbroken. De duistere concertzalen van Nijmegen worden verruild voor het zonnige Pier 15-skatepark in Breda, waar Coffey Fest plaatsvindt.Lees verder ›
Dit najaar vormen het Duitse heavy/powermetalkwartet Dominum en het Zweedse symfonische powermetalviertal van Majestica de support voor de Europese tournee van het Finse powermetalcreatuur Battle Beast, maar op de avond dat de headliner in het Rock Circus zou spelen, organiseren zij hun eigen feestje in poppodium Nobel te Leiden. Het drie jaar oude Dominum speelde ook al drie keer eerder in Nederland, maar mag nu dus door omstandigheden zijn eerste headlineshow spelen. Hoewel Majestica al iets langer meedraait in de scene (sinds 2019), is het nog maar de tweede maal dat ze in Nederland te zien zijn. Powermetalfans uit Nederland en ver daarbuiten reisden dus af naar Leiden om naar hartelust mee te springen, te dansen en te zingen met de zombies en de Zweden. Esther 't Lam doet fotoverslag.Lees verder ›
Ah, de memekoningen met de niet uit te spreken naam en het onleesbare bandlogo houden de vaart er lekker in en komen met hun derde album in vier jaar tijd. Toch is Hideous Aftermath verre van een ongeïnspireerd vluggertje geworden. Nee, Sanguisugabogg heeft behoorlijk zijn best gedaan op deze verschrikkelijke nasleep en heeft – met behulp van producer Kurt Ballou (Converge) - zijn geluid zowel in letterlijke als in meer overdrachtelijke zin verder verbeterd.Lees verder ›
