Headlines

Vanuit Manchester meldt het langlopende project Foetal Juice (en niet 'Fetal Juice', we gebruiken de Engelse spelling, we zijn toch zeker geen Amerikanen!) zich terug aan het front met de derde langspeler genaamd Grotesque, uitgebracht door Gorehouse Productions. De bandnaam is een zinspeling op de film Beetle Juice en, zo gaat het verhaal, dit was de eerste naam die de heren aan het lachen bracht tijdens een avondje 'wat-voor-bandnaam-zullen-we-nu-eens-verzinnen-brainstorm-avondje'.Lees verder ›

Achter dit Tusenårseken (duizend jaar oude eik) zit de Zweed Andreas Karlsson. In 2020 bracht dit heerschap zijn debuutalbum Svält uit. Nadien volgde er nog de EP Avgrundsjuka. We stappen bij Zware Metalen in met het tweede album Mardrömsmeditationer ofwel nachtmerriemeditaties. Een bijzondere titel van een werk dat, zoals zal blijken, zich niet eenvoudig laat duiden.Lees verder ›

Dit olijke Zweedse duo dat ons eerder al Det Stora Tunga Sjuka bracht komt nu met Undergång. Een album dat vlotjes voorzien wordt van maar liefst elf smeerpijperijblackmetalnummers in de aloude traditie. Met een geluid alsof de beide heren het geheel in het repetitiehonk hebben opgenomen.Lees verder ›

En wederom hebben we hier een debuutplaat te pakken. Ditmaal van het Britse Master's Call, dat met A Journey For The Damned zogenaamde "heavy metal blackened by death" laat horen. In eerste instantie was ik wat sceptisch na het lezen van deze omschrijving, voornamelijk omdat het mij onduidelijk was in welke hoek ik de band zou moeten plaatsen. Nou, zo later zal blijken in geen enkele specifieke hoek.Lees verder ›

Je hoeft maar één blik te werpen op de albumhoes en je weet al wat je te wachten staat op The Amenta’s nieuwe langspeler Plague of Locus: dikke vette ongure teringherrie.Lees verder ›

Dimmu Borgir was al druk bezig met het uitgeven van re-releases. Komt daar nog Inspiratio Profanus bij! Een compilatiealbum met alle covers die de band tot en met Abrahadabra heeft uitgebracht. Wel opnieuw gemixt en alles. Jammer, want ik dacht eigenlijk dat het allemaal nieuwe tracks zouden zijn. Blijken het allemaal nummers te zijn die ik al eens had gehoord. De titel vertaalt trouwens figuurlijk naar iets als: ademtocht van het onheilige.Lees verder ›

Suspect Hostile… Suspect Hostile… is dat niet dat nummer van Bolt Thrower? Inderdaad, Suspect Hostile is het vierde nummer van Honour, Valour, Pride maar bovenal de naam van een nieuwe Nederlandse deathmetalband. Bij Brutal Insanity Records verschijnt nu het eerste album en ja, de link met de bottenverbrijzelaars uit Engeland is duidelijk hoorbaar. Maar! Let op! Suspect Hostile maakt death metal met een twist!Lees verder ›

Oekraïne, we weten allemaal wat daar nu al een hele poos gaande is. Laten we maar gewoon hopen dat de oorlog die daar woedt snel weer gaat liggen en dat vooral in de eerste plaats voor de gewone man op de straat, voor Jan Modaal. Want zeg nu zelf: het is vaak het gewone mensenvolk dat met de miserie zit en zo ook de muzikanten in menig Oekraïens collectief. Ditmaal spreek ik over Bergrizen. Die Falle is de opvolger van de ambient, sound-scape plaat Orathania die ook dit jaar nog verscheen via het Purity Through Fire label. Het is dit label dat deze band al bijna van sinds den beginne ruim vijftien jaar geleden, de helpende hand toereikt.Lees verder ›

Columbus, Ohio dat is de plek van waaruit dit verhaal vertrekt. Het is het Amerikaanse Yfel dat met zijn tweede plaat Beneath The Mountain's Vigil die uitkomt via het New Yorkse Fiadh Productions, ons tracht mee te nemen in zijn vertellingen die muzikaal omgord worden door atmosferische black metal. De heren halen hun inspiratie uit overleveringen van historische gevechten denk dan aan de strijd om Blair Mountain. Ze halen echter ook het koolmijnverleden van de brede regio aan en wat voor impact dit op mens en omgeving heeft gehad.Lees verder ›

Alstublieft! Horen we nu 66 minuten aan progressieve gothic en doom metal? De Maltezen zijn na acht jaar terug met een volwaardig studioalbum. Collega Alfvoet recenseerde in 2008 al het debuut End Of An Era, waarna collega Pelgrims in 2012 de beschrijving van For The Unsung voor zijn rekening nam. Inmiddels heeft een aantal line-up wisselingen binnen de band als resultaat dat er afscheid is genomen van de feeërieke vrouwenzang.Lees verder ›

Echt productief kan je het Zwitserse Wyrgher niet noemen. De band is opgericht in 2014, bracht het jaar daarna al zijn eerste album én een EP uit, maar aan die snelle start werd geen gevolg meer gebreid. In de acht jaar die volgden op het bizar getitelde Üüberirdh (Lugubria) was het helemaal windstil rond Wyrgher: geen albums, zelfs geen demo, EP of split. Niets. Tot nu, want eindelijk is de band terug met een nieuw studio-album: Panspermic Warlords.Lees verder ›

Hoewel de start van Wicked Maraya in de jaren '80 van de vorige eeuw geplaagd werd door tegenslagen, met als dieptepunt het op de plank blijven liggen van het eigenlijke debuutalbum door het faillissement van de toenmalige platenmaatschappij, heeft de band in 1994 een enorme impact gehad met zijn debuut Cycles. Progressieve heavy metal die zich met gemak kon meten aan bands als Queensrÿche, Crimson Glory en W.A.S.P.Lees verder ›

Wanneer een band zijn debuut dertien jaar geleden uitbracht en nu met het tweede volwaardige album aan komt zetten, ben ik altijd een tikkeltje sceptisch. In 2014 bracht dit Canadese Mêlée des Aurores nog wel een split uit met de andere band van drummer Cadavre, Chasse-Galerie. Wat is er in die tussenliggende periode allemaal voorgevallen? Waarom deze relatief lange radiostilte? Hiervoor geeft deze band die bestaat uit het tweetal Cadavre en Blanc Feu niet direct een verklaring. Wel lezen we terug dat Mêlée des Aurores een "side-project" is en dat het eerder genoemde Chasse-Galerie en Cantique Lépreux de meeste aandacht lijkt op te eisen van deze kwelgeesten.Lees verder ›

Koud, kouder, koudst zo zou je de EP van dit Franse gezelschap RüYYn gerust mogen omschrijven. Nu komt Romain Paulet met een vervolg, een tweede hoofdstuk. Na de zelfgtitelde EP lijkt er iets meer variatie geboden te worden op Chapter II - The Flames, The Fallen, The Fury. Niks is echter minder waar, want als je kijkt naar de zes songtitels zit de variatie vermoedelijk in het artwork, de teksten en natuurlijk de muziek. Intussen weten we ook dat deze in oorsprong éénmansband al menig podium onveilig heeft gemaakt veelal in het thuisland. De heer Paulet laat zich dan bijstaan door onder andere de drummer van label- en landgenoten Lunar Tombfields, Äaerzerath.Lees verder ›