Het Noorse Kampfar heeft de gave om op elk album goed te zijn. Elk album is minstens een 75 op 100 waard…Lees verder ›
Het Noorse Kampfar heeft de gave om op elk album goed te zijn. Elk album is minstens een 75 op 100 waard…Lees verder ›
Een metalplaat van Eluveitie, dat is best wel een tijdje geleden. Nadat Glanzmann de helft van de band wist te vervangen in 2016,…Lees verder ›
Blyh is een Duitse band die na Transparent to the World (2017) nu komt met een opvolger. Blijkbaar zouden de bandleden hun stuivers…Lees verder ›
Muziek die net zo mooi is als de albumtitel? Dit is Lunar Falls van Suldusk. De Australische Emily Highfield maakt blackened neo-folk.…Lees verder ›
In 2014 werd het debuut al onder de loep genomen en begrijpelijkerwijs werd de opvolger even overgeslagen. Nebula Orionis maakt op papier 'atmospheric…Lees verder ›
Stone Golem uit Dordrecht brengt Nederlandse spacerock met duidelijke uitschieters richting stoner en vintage bluesrock. De band had bij mijn eerste luisterbeurt…Lees verder ›
Dat het zó erg ging zijn, hadden we nooit durven verwachten. Jawel, nog vóór de zesde zilverling uit was, zag Stahlmann er…Lees verder ›
Tijd om eens even lekker bij te komen van alle hectiek. Ditmaal gebruik ik daar een zeer geschikt genre voor: ongegeneerde, smerige…Lees verder ›
Sad Iron is een bekende naam in de Nederlandse metalgeschiedenis. De band is circa veertig jaar geleden opgericht door gitarist Bernard Rive…Lees verder ›
We keren even terug naar eind jaren ’90 toen verschillende opstandige hardcorebands furore maakten in steden zoals New York of Los Angeles.…Lees verder ›