De immer bedrijvige heer De Jong heb ik nog maar recentelijk weten passeren met nieuw werk van een nieuwe band waar hij ook deel van uitmaakt, met name de Nederlandse doom/sludge formatie Accabadora. Nu komt hij via het goed gekende Nederlandse Void Wanderer Productions met nieuw werk van Hagetisse. To Wither Beneath Thy Radiance is plaat nummer acht voor dit project dat zich, als ik goed geïnformeerd ben, laat inspireren door het oudere werk van Ulver.Lees verder ›
Ditmaal moesten we er ietsje langer op wachten. Normaal kunnen we iedere twee jaar (puur op basis van niet afgeronde jaartallen) een nieuwe schijf verwachten van deze Zweedse progressievelingen, maar nu heeft het toch een half jaartje langer geduurd. Mogelijk om dezelfde timing te hanteren als voor Imperial, dat destijds ook in de eerste weken van januari werd uitgebracht. Dat legde Soen toen zeker geen windeieren, aangezien het album hoog in alle jaarlijsten terecht kwam (en zelfs op plek twaalf in onze eigen ZM-jaarlijst). Ook de vorige plaat Memorial werd weer goed ontvangen en scoorde een respectabele prijs in de lijst der lijsten van 2023 met een notering net in de top 20. Dat stemt uiteraard nu ook weer zeer nieuwsgierig naar het nieuwste werk.Lees verder ›
De spookachtige heren van Abysmal Grief zijn geen vreemden voor Zware Metalen. In 2012, 2013, 2016, 2018 en 2021 verschenen al recensies van hun eerdere werk. In het slotakkoord van 2025 presenteerden de Italianen een nieuw werkstuk: Teatra Philosophia. Het zwartgallige slotakkoord van het voorgaande jaar vormt tevens de toonzetting voor het nieuwe. Ik heb geen glazen bol, maar de voortekens zijn weinig hoopvol.Lees verder ›
Het Nederlandse Xerpentor begon in 1998 als Serpentor en was slechts drie jaar actief. In 2016 verscheen er een volledig album (Birth Suffering Death) waarna de band weer inactief werd. Vorig jaar was daar ineens een EP met drie nummers. Xerpentor is, om het in de woorden van de band zelf te zeggen, terug van nooit weggeweest. Opvallend is wel dat er sinds het debuutalbum geen wisseling in de line-up heeft plaatsgevonden. Xerpentor bestaat nog steeds uit ex-leden van Kloof, Xantossa, Dissect en Eternal Solstice.Lees verder ›
Fuath betekent in het Gaelic haat en dat is nu eens een mooi woord, of meer nog, een geschikte bandnaam. De atmosferische black metal van de hand van Andy Marshall die we ook kennen van Saor is intussen aan zijn derde hoofdstuk toe. Voor de eenvoudigheid allemaal simpelweg genummerd van I over II tot en met III. In 2016 verscheen het eerste, in 2021 het laatste vertelsel en zie, hier is de platenboer Northern Silence productions met deel drie. Deel I werd in het jaar 2016 door ons ook gerecenseerd maar ik kon na het terugvinden van het desbetreffende schrijfsel in ons rijkelijk gevuld stoffig archief hiervan niet direct een digitale variant reproduceren.Lees verder ›
Ruim duizend verschillende albums werden genomineerd voor de vorige editie van de ZM Jaarlijst. Van Nederlandse of Belgische origine wisten maar liefst veertien daarvan in de zwaarbevochten toplijst terecht te komen. Echter, een vluchtige blik naar de 'best of the rest' toont aan dat er nog een hoop andere kwaliteitsreleases zijn uitgebracht door lokale bands. Omdat het ondersteunen van onze eigen scene een hoofddoel is, zet Zware Metalen ze nog even in de schijnwerpers. Hier zijn de beste 25 albums van eigen bodem uit 2025, telkens vergezeld door onze recensie ervan!Lees verder ›
Geen jaar is compleet zonder de ZM jaarlijst, en geen ZM jaarlijst is compleet zonder de Osmium Awards. Mister jaarlijst Pim kent doorgaans een drukke staart van het jaar en giet onuitputtelijk bloed, zweet en tranen in het verzamelen van alle ingezonden stemmen en het opmaken van de eindscore, die dient als voedingsbodem voor de daaropvolgende ceremonie: de inmiddels beroemde en beruchte Osmium Awards. Het presentatie duo heeft heeft, met hulp van de luisteraars, wederom een verzameling categorieën bij elkaar geharkt die met elke editie absurder wordt. En dat betekent: een feestje voor de presentatoren (en wellicht de luisteraar), een minder plezante aangelegenheid voor de ontvangende bands. Kortom: een ramvolle aflevering waarin lijstjesfetisjisten en spreadsheetliefhebbers volop aan hun trekken komen.Lees verder ›
Atmosferisch is hip and happening. Bands die zogenaamd atmosferische black metal spelen, schieten tegenwoordig als paddenstoelen uit de grond. Welnu, Motljus verkondigt dat ook, maar dat hoor je niet terug in de muziek. Niet dat de band het niet speelt, maar het ligt aan het geluid... Allemachtig, wat heeft deze plaat een kutproductie.Lees verder ›
Death metal is lang geleden mijn eerste kennismaking geweest met het extreme muziekgenre. Ik denk dan aan de eerste releases van bands als Deicide en Cannibal Corpse, bijvoorbeeld. Dit Buried Souls bestond toen nog niet. De Zwitsers, afkomstig uit Lausanne, zijn pas actief sinds 2010 en dat is ook al een hele poos natuurlijk. In de tussentijd heeft dit duo al twee volwaardige platen en wat EP's weten uit te brengen. De allereerste release heette The Crossing en kwam al in 2015 uit. Dat is dus al tien jaar geleden. Dit Here Comes The Void is ook zo een EP en de laatste release bleek eveneens een EP te zijn: Black Water (2024). Lees verder ›
In Zuid-Amerika ben ik fysiek nog nooit geweest. Het staat ook niet op mijn emmertjeslijst om daar met een volle rugzak doorheen het gebergte te gaan stappen en gebraden cavia met chocoladesaus te gaan eten. Ecuador heeft, als ik het zo mag geloven, een behoorlijk levendige blackmetalscene, want dit in 2024 opgerichte Oath Of Malignancy komt daar ook vandaan. Sabbath Witchcraft, hun eerste plaat, kwam al uit in september van dit jaar maar ontglipte me bijna. Een collega (en bandlid van onder andere Galghe en Vergankelijk) wist me erop te attenderen. Leuk is dat Wolfkult Religion deze tape gewoon keihard aan de man weet te brengen.Lees verder ›
Nu moet ik eens iets vertellen. Eens je decades meedraait in het extreme metalsegment vind je op een bepaald moment wel je plaats. Nochtans komen er zo nu en dan wel eens bands voorbij die de sfeer en de emotie terugbrengen van weleer. Zo ook dit Zweedse Fimbul Winter. Nee, de vier heren spelen geen ultrasnelle melodische black metal. Zij brengen oude school melodische death metal van het eerder typische Zweedse soort. Je zou kunnen stellen dat hebben we toch al duizend keer gehoord en dat is ook zo maar als je ziet wie er deel uitmaakt van deze band dan moet je toch wel even anders piepen.Lees verder ›
Net toen je dacht dat Ulver ver genoeg afgeweken was met voorganger Liminal Animals, bracht de band omstreeks de jaarwisseling album 19 (!) de markt op met als naam Neverland. De hoezen van de voorbije platen maakten dat je ergens nog wat linken kon leggen met het occulte, maar het lijkt wel alsof deze Noren gaan surfen op de nieuwe plaat. Een gekke keuze voor de hoes en we weten uiteraard al lang dat de keuze voor de muziek niet minder gek zal zijn. We blijven ze bespreken omdat het ooit een metalband was, maar ook omdat hier en daar toch nog wat donkere atmosferische partijen op je afkomen. En omdat deze new wave/synthpop/electronica gewoon nog steeds goed is.Lees verder ›
In 2004 trad de uit Creed herrezen band Alter Bridge voor de eerste keer op in Nederland. Een jaar later kwam men nog eens terug om het fraaie debuutalbum One Day Remains te promoten, ditmaal niet in Amsterdam maar in Utrecht (Tivoli) en Tilburg (013). Inmiddels hebben de heren hun strepen verdiend en mogen we spreken over een gevestigde naam of zelfs sterkhouder in het genre. Op 22 februari staat de Ziggo Dome op het programma, een dag later de Ancienne Belgique in Brussel. Met dit zelfgetitelde album komen we intussen aan bij nummer nummer acht in de discografie. Echte verrassingen hoeven we niet meer te verwachten van het viertal, of krijgen we op Alter Bridge - dat wederom via Napalm Records verschijnt - nog wat leuke escapades voor de kiezen?Lees verder ›
Er zitten overal parasieten, van het Oosten tot het Westen en dus ook op het Europese vasteland, in dit geval in het bijzonder in Spanje. Vermoedelijk zitten ze daar al wel langer dan 2016 maar deze blackmetalband Parásito werd in dat jaar opgericht. Ergens in 2024 kwam Despoblador I nu is er het tweede deel, II. De heren MM en The Troll, die laatste kennen we van Molbol, Aanomm en The Troll, vormen het fundament voor deze band.Lees verder ›
De Heidenfesttour ging afgelopen vrijdag van start in het Tilburgse 013. De tour is een co-headlinertour met de Finnen van Korpiklaani en Finntroll. Finntroll heeft voor de eerste drie stops echter al andere verplichtingen, en wordt voor die data vervangen door het eveneense Finse Moonsorrow, dat in 2018 voor het laatst Nederland bezocht. In Tilburg opent het lokale Vanaheim dat zijn tienjarig bestaan aan het vieren is. Het eveneens van eigen bodem afkomstige Heidevolk, de Noren van Trollfest en het Amerikaanse The Dread Crew of Oddwood maken het feest compleet. Esther 't Lam reist namens Zware Metalen af naar Tilburg om dit heidens feestje op de gevoelige plaat vast te leggen.Lees verder ›
Een beetje rock-'n-rollgeschiedenis misschien voor wie moet toegeven Ian Paice of Purpendicular niet te kennen? Ooit, lang geleden, toen de dubbele basdrum nog niet roffelde in het wat zwaardere muzikale spectrum, stond een zekere Ian Paice mee aan de wieg van zowat de grootste classic-rockband aller tijden, met name Deep Purple.Lees verder ›
Uit Polen begroeten we het vijftal met de naam Clairvoyance. Helderziendheid. Ik denk dan vaak meteen aan zweverige toestanden, waarbij aura’s en andere buitenzintuigelijke dingen worden waargenomen. De mannen komen met hun debuutplaat genaamd Chasm of Immurement, wat zich vertaalt naar kloof of afgrond van opsluiting. Weinig helderziends aan in mijn ogen. Eerder tegenovergesteld aan elkaar.Lees verder ›
Dit Poolse Astral Spear komt met zijn debuutplaat Ancient Throne Of Sinister Rites via het Portugese Signal Rex. Dat belooft natuurlijk niet veel goeds. Het gaat waarschijnlijk weer één gore pot terringblackmetalherrie zijn. Een aantal bedenkingen maak ik me al nog voor ik de plaat aanzwengel. Er staat geschreven debuutplaat maar hoop en al duurt het draaiding 22 minuten.Lees verder ›
Halverwege december was het alweer tijd voor de vijftiende editie van de Eindhoven Metal Meeting. Tegenwoordig een vrij uniek festival, maar erg vertrouwd en nog steeds gericht op de liefhebbers van de oldschool black-/extreme metal. Waar je met andere Lage Landen festivals (Soulcrusher, Samhain) vooral de nieuwe lichting bands het podium ziet betreden (en dus vooral nieuwer publiek trekt), blijft EMM zich richten op de wat langer meelopende blackmetalfan, met uitstapjes naar thrash en death. Robert de Leeuw gaat al die jaren nog steeds volledig mee met de tijd op het gebied van extreme metal en alles daaromheen, maar mag zichzelf graag één of twee keer per jaar helemaal laten onderdompelen in de oude vertrouwde en nostalgische klanken van vervlogen tijden. En hij was niet de enige, want het was gewoon weer volle bak!Lees verder ›
De drie eerdere platen van dit Franse Jours Pâles zijn allemaal de draai- en schrijftafel gepasseerd in de afgelopen jaren. Het moet Spellbound, de man achter deze blackmetalband, toch goed doen. Ook het Les Acteurs De L'Ombre-label doet nog altijd mee. De band kende zijn oorsprong ergens in 2020 in de regio Auvergen-Rhône-Alpes en kwam al snel met een eerste plaat in 2020: Éclosion. Vervolgens volgden nog Tension en Dissolution, deze laatste in 2024.Lees verder ›
