Melechesh komt ruim acht jaar na Enki met een EP, Sentinels of Shamash, via Reigning Phoenix music. De van oorsprong Israëlische band zou nu opereren vanop het Europese vasteland. Deze band rond Ashmedi heeft altijd ruimte gemaakt in zijn concept, tekst en muziek voor Sumerische en Mesopotamische mythologie en vult dit verder rijkelijk aan met kosmische en occulte thematieken. Meer traditionele instrumenten vullen het klassieke brutale blackmetalpalet eveneens aan.Lees verder ›
Waar artiesten in andere genres nog weleens een poging wagen tot diversificatie, blijft het gemiddelde metalshirt doorgaans steken in een smörgåsbord aan clichés die thematisch verbonden worden door dood en verderf. Een herkenbaar en krachtig imago, zou je denken. Maar is dat ook zo, of is de metalscene vooral slachtoffer van zijn eigen beperkte blik op zijn koopwaar? In een nieuwe aflevering van Osmium werpen Pim en Niels een kritische blik op de voors en tegens van het merchaanbod binnen de metalscene. Daarnaast wordt Revolution Calling aan de schandpaal genageld. De recht leunende ideologie van de legendarische band Kickback bleek geen goede match voor het overwegend links georiënteerde punk- en hardcorefestival, wat resulteert in een PR-nachtmerrie van aanzienlijke proporties.Lees verder ›
Ergens hier niet erg ver vandaan en ook nog niet zo heel lang geleden, het lijkt wel een sprookje, hadden een aantal individuen in de regio Kortrijk het idee opgevat een band te vormen. Het was de tijd dat snot, hoest, buikpijn en ik weet niet wat nog heel…Lees verder ›
Trance Of The Undead en Chaos Perversion hebben hun Zuid-Amerikaanse handen in elkaar geslagen om een splitalbum Trance Of Perversion, goed gevonden titel trouwens, vanuit, respectievelijk, Brazilië en Chili naar Polen, waar het Godz Ov War label resideert, te versturen. Zo geraakt dat ding dat bol staat van misselijkmakende black/death metal toch tot bij ons op de draaitafel.Lees verder ›
De Zuid-Duitse thrashformatie Bitterness draait al een hele tijd mee en heeft zijn naam inmiddels stevig in het undergroundcircuit geëtst. Wat ooit begon als een passende vertaling van “bitterheid” is uitgegroeid tot een kwaliteitslabel voor ongepolijste, old school thrash met een duister randje. Sinds zijn oprichting in 2001 heeft Bitterness meer dan driehonderd shows gespeeld en de reputatie opgebouwd een band te zijn die de boel live vakkundig sloopt.Lees verder ›
Afgelopen zaterdag vond voor de vierde keer Eternal Eclipse plaats, ditmaal in een gitzwart POPEI te Eindhoven. Het jonge Nederlandse trio Messor Falce opende de avond, met Heinous uit België dook de muzikale temperatuur verder naar beneden om helemaal ijskoud te worden met headliner Cirith Gorgor. En zo gaat dat met black metal: hoe kouder de muziek, hoe warmer de zaal.Lees verder ›
Ergens in juli 2024 kreeg ik deel één van De Verboden Diepte te horen. Nu is er geheel terecht en niet onlogisch het tweede deel. Opnieuw komt deze plaat, die amper twee nummers telt, via het Belgische Immortal Frost Productions in verschillende fysieke formaten. In dit tweede deel wordt De Weg Van De Meeste Weerstand opgezocht. Heerlijke titel trouwens, wat ik ook vond van de titel van deel één, Veldslag Op De Rand Van De Wereld.Lees verder ›
We ronden dit weekend af op de golven van volgende video’s. Hier zijn Dimmu Borgir, Nargaroth, Vomitory, Power Paladin, Iron Savior, Frozen Soul, Pro-Pain, Till Lindemann, Varg, Moonlight Haze, Arion, Millhaven, Saille, Enslaved en Bad Standing.Lees verder ›
Wie zin heeft in een portie zware riffs en stadionwaardige metal kan volgende maand zijn hart ophalen: Skillet staat op de planken van AFAS Live. Met zijn explosieve liveshows, waarin gitaren, elektronica en vurige performance samensmelten, weet de band keer op keer zalen plat te spelen.Lees verder ›
Wie aan de Noorse scene denkt, beeldt zich corpse paint, gillende gitaren en harder gillende frontmannen met lange spijkers aan de arm in. De heren van Spidergawd bewijzen dat er meer te luisteren valt in Scandinavië. Druk er een saxofoon tussen en er ontstaat spontaan een funkgeluid dat slechts weinigen in het zwaardere muzieksegment zich kunnen toe-eigenen. Een uniek geluid als dat brengt veel mensen op de been en dat is ook zo voor de redactie van Zware Metalen. Beide Rubens bezochten verschillende shows in Nederland en deden verslag. Ruben Baar beschrijft het concert in de Groningse Vera waar de Europese tour wordt afgetrapt. Ruben Verheul brengt de show in het Haarlemse Patronaat in beeld. Lees verder ›
In een ver verleden, tijdens mijn studententijd, schreef ik een aantal reviews voor een alternatief online magazine. Ik besprak toen Kings And Queens van Axel Rudi Pell, intussen 22 jaar geleden. En zelfs in die tijd sprak ik al over "zijn typische geluid". Sindsdien, of eigenlijk al sinds de gitarist solo ging in 1989, brengt hij elke twee jaar minstens één album uit. Die zijn allemaal aan mij voorbijgegaan. Benieuwd dus hoe vertrouwd, of net niet, het nieuwe album Ghost Town zal klinken. Lees verder ›
Tien jaar na het debuut Against Human Plague duikt de Noors/Poolse entiteit A.H.P. weer op met het tweede album Alltid Imot Deg wat je vrij vertaald kunt lezen als "Altijd Tegen Jou". Dat klinkt als een passief-agressief statement van je chagrijnige werkgever op een slechte maandagmorgen, maar in werkelijkheid krijgen we hier 41 minuten eigenzinnig zwartmetaal voorgeschoteld. De mysterieuze afkorting A.H.P. staat officieel voor Against Human Plague, al kun je je bij deze bandnaam ook afvragen of het niet gewoon Altijd Humeurig Personeel betekent. Of misschien Aardappels, Haring & Pijn. Black metal blijft tenslotte ook gewoon Scandinavische cultuur.Lees verder ›
De heren Naughton, Lucas en vrienden beter bekend onder de naam Winterfylleth komen met plaat, hou je vast, negen. The Unyielding Season is de opvolger van het erg sterke The Imperious Horizon. Tot mijn verbazing hebben de Britten opnieuw afscheid genomen van een bandlid, iets wat ze ook al deden op het vorige album. Ditmaal is bassist Wallwork vertrokken. Ik herinner me hem als een energiek figuur op het podium. Jammer dat hij weg is, maar vermoedelijk zal de heer Doyle, die zijn taak heeft overgenomen, ook wel zijn mannetje staan.Lees verder ›
Samhain heeft zich in een paar jaar tijd een fraaie plek op zowel de Nederlandse als de Vlaamse festivalkalender weten te verwerven. In het voorjaar in Trix in Antwerpen, in het najaar in de Muziekgieterij in Maastricht. Zware Metalen dronk met de editie in Antwerpen op 4 en 5 april in het vooruitzicht eens een virtueel kopje koffie met de organisator van de extreme metalfeestjes: Benjamin Beutels. Lees verder ›
Na vierenhalf jaar komt opperbaard Zakk Wylde met een nieuw album van zijn Black Label Society. Het zijn roerige jaren geweest voor de beste man. Zo is hij meermaals de wereld rond getrokken om met Phil Anselmo, Rex Brown en Charlie Benante de muziek van zijn boezemvriend Dimebag Darrel nog eens live voor een (deels nieuw) publiek te brengen. Zonder enige twijfel prachtig om te kunnen doen voor de maat die je zo mist, maar het zal ook stevig wat vragen. En toen overleed – kort na het afscheidsoptreden dat hij met hem deed – de man die hij liefkozend boss noemde. Dat laatste heeft zijn weg gevonden naar Engines Of Demolition in de vorm van het afsluitende Ozzy’s Song, maar verder horen we vooral het gekende geluid.Lees verder ›
Lili Refrain volgde al ik met veel interesse sinds zij mij in 2022 wegblies als voorprogramma voor Heilung. De Italiaanse is een uiterst betoverende live-aanwezigheid met een onnavolgbaar geluid dat gedefinieerd wordt door haar gebruik van een loopstation. Alles wat je hoort speelt ze zelf in alvorens daar weer met nieuwe herhalingen op voort te bouwen. Het resultaat is een wervelwind van herhaling die zich niks aantrekt van genres of beperkingen. Sinds die eerste noodlottige ontmoeting heb ik haar nog twee keer live mogen aanschouwen en het werd er alleen maar beter op. De nummers bleven hetzelfde, maar ze werden langer, dieper en meer compleet. Het bleek snel dat dit een artieste is met een zeer unieke visie, een gewoonweg oneerlijke hoeveelheid muzikaal talent en een breed scala aan geluiden in aanbod.Lees verder ›
Vergeet eieren zoeken, de Paus met z'n toespraak, nadenken over hoe het kon dat een overleden man weer op kon staan en een een grootse brunch. 5 April, Eerste Paasdag is het een zwart konijn dat de dienst uitmaakt in Apeldoorn. Gigant is dan het decor van de tweede editie van Black Rabbit Fest. Een vooruitblik.Lees verder ›
Ik heb nog een fysieke krant. Ik haalde de zaterdageditie laatst van de deurmat en terwijl ik met een kater koffie stond te maken, bedacht ik me dat ik behoefte had aan rustige achtergrondmuziek. Ik scrolde even door de promo lijst van Zware Metalen en koos een willekeurig post-rock promo uit. Dat werd A Slaughter For The Empire van Salos. Compleet onbekend voor mij. Het schijnt te gaan om een Grieks tweetal dat geïnspireerd is door God Is An Astronaut en Russian Circles. Precies wat ik nodig had.Lees verder ›
Alsof er ergens diep in de Sloveense bossen een vergeten altaar staat te smeulen. Zo klinkt Death Saturnalia, het tweede wapenfeit van Ensanguinate. Het viertal uit Slovenië bewijst dat extreme metal niet alleen uit Scandinavië of Florida hoeft te komen: ook in de Balkan weten ze hoe je een demon oproept met tremoloriffs en blastbeats. Sterker nog: er zit iets aards, iets bedompt-kelderachtigs in hun geluid dat je bijna de vochtige kalksteen onder je nagels doet voelen.Lees verder ›
Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet zo een avonturier ben. Ik wijk niet graag af van gemaakte afspraken of uitgestippelde paden. Laat staan dat ik met de rugzak door het leven trek en wel kijk waar ik uitkom. Dat is niet direct iets waar mijn hart warm van wordt of sneller door gaat kloppen. De Duitse formatie Antrisch doet dit maar al te graag. Na hun eerste Expedition I kwam er een IIe. Het reizen en avonturieren hield niet op want nu is er, hoe kan het ook anders, een nieuw avontuur dat ons naar ergens anders brengt. In dit Expedition III: Renitenzpfad vertellen en verhalen de heren ons over Lope de Aguirre en zijn deelname aan de Amazone expeditie die werd geleid door Pedro de Ursúa in 1560. Het spreekt voor zich dat deze helse tocht een ideaal vertrekpunt is om alles wat met agressie, boosheid, geweld in een je bijzonder omklemmende wereld, weet weer te geven.Lees verder ›
