Headlines

Mocht het je compleet ontgaan zijn, er zijn momenteel behoorlijk wat bands van eigen bodem actief die stappen zetten in de genres metalcore en deathcore. Dat is een mooie constatering: nieuwe, gretige aanwas van eigen bodem. Ook dit Brabantse Braces is daar één van. Eerder werd de EP Ugly World al afgeleverd en speelde men in voorprogramma's van onder andere To The Grave, Deez Nuts en mochten de heren dit jaar aantreden op Jera On Air. Met Hostile Territory brengt het viertal zijn volwaardige debuut uit in eigen beheer.Lees verder ›

Het idee achter deze derde plaat van het Nederlandse warblackmetalgezelschap Kaeck is er een van een Goddelijke alleenheerser die de hele aardkloot overneemt. Om zijn macht te laten gelden tracht hij mensen te overtuigen van zijn eigen gelijk om deze dan als het hem uitkomt, gewoon weer te laten vallen. Het klinkt ons precies bekend in de oren op dit moment. Het is Oovenmeester die het concept uitschreef, het blijkt de heer Kruitwagen die de muziek tot leven riep.Lees verder ›

Het uit Zwitserland afkomstige Antiversum levert ruim één uur muziek af die de randen van de kosmos, de randen van het bestaan aftast. De Nemesis Omnes Et Omnia is de opvolger van de in 2017 verschenen debuutplaat Cosmos Comedenti en komt via Amor Fati. Het is een band die al lang samen is, maar liefst vijftien jaar als ik het zo allemaal kan reconstrueren, want om de mystiek rond de band te cultiveren wordt er niet direct kwistig rondgestrooid met overdreven veel informatie. Hoeft ook niet natuurlijk.Lees verder ›

Qua reizen ben ik niet zo een avontuurlijk type eigenlijk. Ook op muzikaal vlak blijf ik graag dichtbij huis, al liggen Finland, Zweden, IJsland, Noorwegen, Polen en Griekenland ook wel op een respectabel afstandje. Naar de Filipijnen ben ik echter nog nooit geweest en heb ik ook geen intentie toe eerlijk gezegd. Inexorable Prepotence, een EP aangevuld met een demo, komt via Black Flame Rebellion wel rechtstreeks vanuit dat Aziatisch land aanvliegen.Lees verder ›

Bezwering, een blackmetalcollectief uit Gelderland, is al lang geen onbekende meer. Deze EP Dwalingen, die komt via Nomad Snakepit Productions, is na de vorige release uit 2022 Dodenkroning opnieuw een teken van leven. Deze plaat maar ook Aan De Wormen Overgeleverd kwamen nog via het gerenommeerde Van Records. Vermoedelijk zijn deze heerschappen een andere weg ingeslagen.Lees verder ›

Er zijn mensen die bij het horen van de naam “Darkness” nog steeds aan die Engelse kitschrockers van The Darkness denken. Je kent ze vast nog wel, dat over the top glamrockbandje dat begin deze eeuw eventjes populair was met hun falsetto-hit I Believe in a Thing Called Love, een nummer dat klonk alsof Queen en Spinal Tap samen een foute reclamespot voor haarspray uit 1983 maakten. Wie echte duisternis wil, in plaats van een neonverlichte parodie op rock-’n-roll, moet zijn vizier oostwaarts richten waar de echte Darkness vandaan komt.Lees verder ›

Weet jij wat de lastigste woorden om te raden zijn met het woordspelletje galgje? Je zou misschien denken dat lange, ingewikkelde plaatsnamen als het Noord-Hollandse Boesingheliede, het Drentse Gasselterboerveenschemond of het IJslandse Niaqornaarsuk vrijwel onbegonnen werk zijn. In de praktijk blijken ze toch vaak gemakkelijker te raden dan gedacht. En nee, de langste plaatsnaam ter wereld - Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch in Wales - telt simpelweg niet mee.Lees verder ›

De Poolse blackmetalband Sothoris is alweer toe aan zijn derde langspeler, Dominus Omnium Mortuorum, en deze komt via het Duitse Fetzner Death Records. Een label dat nu en dan toch wel wat lekkers uitbrengt. Denk dan bijvoorbeeld aan het Nederlandse paganeske, folky blackmetalgezelschap Wurgilnõ. Ik was in 2022 zelf wat lyrisch en wild enthousiast over de vorige plaat van Sothoris. Wpiekłowstąpienie bleek de titel en omarmde zo maar eventjes acht ultrabrutale met pek en veren ingesmeerde vuile black/deathmetalnummers.Lees verder ›

Als je bij Zeeland denkt aan mosselen, bolussen, Bløf en wind, dan heb je buiten Inhereted gerekend. Deze jonge band uit Zeeuws-Vlaanderen bewijst dat er ook uit de modder van de Westerschelde knetterharde metal kan opborrelen. En hoe! Met hun debuutalbum Inherited laat de band horen dat talent niet altijd met de jaren komt. Soms wordt het gewoon genetisch doorgegeven of met de paplepel ingeslagen.Lees verder ›

Het moet ergens in 2016 geweest zijn dat ik de video van het nummer Sun Of All van het Zweedse Orbit Culture online tegenkwam. De afwisseling tussen verbetenheid en rustigere passages, het dynamische vocaal contrast dat gecreëerd werd door krachtige, diepe vocalen (wie zei daar James Hetfield?) af te wisselen met meer melodieuze, cleane refreinen, de agressieve, donkere sfeer die van het nummer uitging en de toevoeging van atmosferische synthesizer elementen, deden de band opvallen. Het nummer van het mij tot dan toe onbekende gezelschap had iets aanstekelijks, iets onweerstaanbaars. Het album waar het vanaf kwam, Rasen (2016), was dan ook rap aangeschaft. Het uit Eksjö (Zweden) afkomstige viertal wist met de release van de video van Sun Of All niet alleen mijn ogen op zich gericht. De band wist ermee de aandacht op zich te vestigen, de knikker begon te rollen... om vervolgens niet meer tot stilstand te komen.Lees verder ›

Stel je voor: je komt de woonkamer binnen, draait Evilcult op je platenspeler en je huisgenoot (M/V) begint spontaan te bloeden uit de oogkassen. Welkom bij Triumph of Evil, de nieuwste brok hellevuur van het Braziliaanse Evilcult. Als je dacht dat hun vorige werk (The Devil Is Always Looking For Souls uit 2023) al een ongeleid projectiel was van zwartgeblakerde speed metal, dan gaat dit album je keel openrijten en je schedel opvullen met spijkerbanden.Lees verder ›

In 'het licht' van de nieuwe langspeler van het Nederlandse Gnaw Their Tongues besliste ik deze week om nog eens door het merendeel van de discografie van het project te gaan. Het merendeel zeg ik, want ik tel zestien full-lengths en zelfs meer EP's. Je moet het ook eens doen als je op zoek bent naar gelegenheidsmuziek; je zal als herboren de week uitkomen. Lees: deze zieke mix van dark ambient, drone en vuile black metal zorgt ervoor dat je op het puntje van je stoel blijft zitten.Lees verder ›

Syllogomania is niet zomaar een obscure naam uit de psychiatrie; het is een term die verwijst naar de dwangmatige drang om spullen te verzamelen. Een vorm van hoarding die vaak leidt tot vervuilde, onleefbare situaties. Het is dan ook geen toeval dat deze band uit de stoffige straten van Krakau deze naam draagt. Op hun gelijknamige debuut grijpt Syllogomania deze mentale chaos bij de strot. Wat volgt is een verstikkende luisterervaring waarin stof, verval en existentiële woede centraal staan. De muziek is smerig, intens en compromisloos – een reflectie van een geest die langzaam bezwijkt onder de last van zijn eigen puin.Lees verder ›