The Elysian Fields? Jazeker. De band kwam in 2014 voor de derde keer samen na een afwezigheid van vier jaar, maar ik…Lees verder ›
The Elysian Fields? Jazeker. De band kwam in 2014 voor de derde keer samen na een afwezigheid van vier jaar, maar ik…Lees verder ›
Een melodisch death/doomband uit Dunedin, Nieuw-Zeeland. Het is eens iets anders. De afgelopen jaren kwamen er behoorlijk wat interessante releases uit Oceanië moet…Lees verder ›
De cd van Menschenfresser wordt me via de post aangeleverd zonder een biografie. Op basis van de titel van de cd en…Lees verder ›
De vorige plaat van het Italiaanse Hell’s Guardian, Ex Adversis Resurgo, viel bepaald niet in de smaak bij collega Martijn. Aan mij…Lees verder ›
Pelagic Records begint inmiddels meer een kwaliteitskeurmerk te worden dan een platenlabel. Vrijwel alle releases die de club van The Ocean-opperhoofd Robin…Lees verder ›
Eind 2017 kwam het bericht dat de muzikale wegen tussen zanger Michael Burrough en de overige leden van The Raven Age gingen…Lees verder ›
Recent al Rhapsody of Fire, en nu Iron Fire, beste mensen. Het is een goed jaar voor de powermetalliefhebber. Het Deense Iron…Lees verder ›
Smerige, brute deathmetal? Check! Grimmige, ietwat rauwe productie? Check! Een vrouw die de brute grunts en screams verzorgt? Hell yeah! We hebben…Lees verder ›
Tolkien, dat zie je zo, was de bron aan inspiratie voor dit woud tussen rivieren. Dit betreft een Italiaanse eenmansband die hunkert…Lees verder ›
Slegest werd me met Introvert toebedeeld onder de noemer ‘blackened doom’. In het geval van Slegest geldt zowel voor de term ‘black’…Lees verder ›