Walg – VI

Waar walg jij van vragen mensen me wel eens. Tja, dan kan ik een heleboel zaken, dingen, personen en dergelijke opsommen dat je het eerste uur nog niet uitgeluisterd en ik niet uitgepraat ben. Ik antwoord dan wel eens veel korter: ik walg van Walg. Ik schreef het al eerder. Deze Nederlandse symfonische blackmetalband wist sinds zijn conceptie nog niet eens zo lang geleden, me bij elke release te verrassen en nu? Nu, opnieuw. Niet met de titel van het album, dat is gewoon VI wat volledig binnen de verwachtingen ligt, maar wel met hun composities en technische uitvoering.

Acht blinkende, glanzende onfrisse, ongepoetste parels liggen klaar om beluisterd te worden. De plaat waarop ze verzameld staan wordt in tape- en vinylversie uitgebracht door Zwaertgevegt. Op elk album van de heren Keijzer en Koning hoor je nieuwe frisse ideeën die tot leven komen, hoor je nieuwe instrumenten die ze binnenbrengen maar nooit verloochenen de beide heren hun ware blackmetalachtergrond, ook nu niet op plaat VI. Deze volgt natuurlijk na plaat I (Walg), II, III, IV en V. Waarom noem ik ze op? Lees maar eens de schrijfsels die hierachter schuilgaan.

Een sliertje ochtendnevel krult zich langs de stam van een eeuwenoude boom, het lijkt wel een danseres die op een boosaardige wijze haar weg zoekt naar het onbekende. Intussen denderen en rollen de ene na de andere ritmewisseling door het landschap dat verder wordt geschilderd door verhalende en vertellende gitaarpartijen en hoor je bijzonder expressief drumwerk. En dan! Indrukwekkende vocalen alsof het geen enkele moeite kost. Nevel is zo een directe hoogstaande binnenkomer. 1597 komt ultrabrutaal binnen alsof je houten voordeur aan gort wordt gestampt door een bataljon soldaten. Kortstondig is er tijd voor wat contemplatie maar niet te lang… Agressieve vocalen en bijtende leadpartijen sleuren je vervolgens uit je woonst, een verder gelegen heuvel op. De Eenlonkster walst op een venijnige wijze en laveert rond je als een mythisch wezen. Dit om maar te stellen dat het goed gekozen hoofdthema meteen in je koude kleren kruipt. En opnieuw! Magistrale cleane vocalen die golven als deinend water! Jongens wat een nummer, wat een verhaal. Dit is toch één van de beste Walg-nummers ooit.

Vervolgens neemt de beul je mee naar het schavot en word je als lafaard bestempelt, heerlijk toch hoe bruut dit allemaal kan en mag gebeuren. En zo stil word je ook niet geboren, daar kunnen we allemaal wel over meepraten waarschijnlijk. Vervolgens word je aan je kraag of rever meegetrokken naar het Klooster Van Ter Apel. Een nummer waarop in de eerste maten een apart klankenpalet wordt geïntegreerd en zo weten de beide heren me weer te verrassen. Heerlijk ook hoe majestueus die toetsen worden gebracht. Het lijkt het orgel van het klooster wel. De Nacht Behoort Ons Allen Toe kondigt alweer op typische Walg-wijze bijna het einde van de plaat aan. Dat doet Erfvloek dan weer wel op sublieme wijze. Luister alleen al eens naar dat gebruikte hoofdthema en laat je vervoeren door de goed gemikte, gemillimeterde ritmewisselingen, sterk!

Wie wil er nu nog naar de nieuwste Dimmu Borgir of Old Man’s Child luisteren als je dit Nederlandse symfonische blackmetalgeweld Walg aanhoort? Schitterend! Woorden schieten me opnieuw te kort. VI is magistraal! Fysieke aanschaf verplicht!

Score:

97/100

Label:

Zwaertgevegt, 2026

Tracklisting:

1. Nevel
2. 1597
3. De Eenlonkster
4. De Beul, De Lafaard
5. Stil Geboren
6. Het Klooster Van Ter Apel
7. De Nacht Behoort Ons Allen Toe
8. Erfvloek

Line-up:

• Robert Koning – Alle instrumenten
• Yorick Keijzer – Zang

Links:

• Walg Facebook
• Zwaertgevegt