Het is donderdag 26 maart 2026 en het is een koude aangelegenheid, daar het slecht een paar graden boven nul is en het regelmatig druilerig regent of waar de hagel je gezicht geselt. Echt goed winters weer om een avondje black metal te gaan beluisteren, echter vanavond staat er een heet avondje death metal gepland in Nobel te Leiden. Kataklysm trekt door Europa en heeft Vader en Blood Red Throne in zijn kielzog meegezogen. De band doet dat vanavond voor de een-na-laatste keer; dan is het welletjes geweest. De bands staan al meer dan een maand op de planken om het publiek te trakteren op vele blastbeats en energiek gegenereerde brutaliteit. De mannen hebben de tour “Freedom or Death” gedoopt. Waar die naam vandaan komt? Aangezien schrijver JohannesV niet van moeilijke vragen terugschrikt, checkt hij met volle moed in bij Nobel. De mooie plaatjes zijn geschoten door Eus Straver.
Allereerst mag het Noorse Blood Red Throne het podium betreden. Daar het nog best vroeg in de avond is, lijkt het een logische verklaring waarom de zaal nog niet geheel gevuld is. Het maakt het wel makkelijker voor gitarist Ivan om zonder microfoon met het publiek te communiceren. Hij heeft daar dan wel weer de nodige smering bij nodig en doet dat door regelmatig een fles whisky aan zijn mond te zetten. Hoop niet dat de hele fles soldaat gemaakt gaat worden tijdens de korte set die de mannen ons gaat brengen.
Blood Red Throne zal bij de meeste mensen die harde death metal kunnen waarderen bekend zijn. De Noorse houthakkers zijn dan wel de jongste band van de avond, maar dan nog praat je al gauw over een jaar of 25 sinds het ontstaan en het maken van een stuk of twaalf platen. De laatste, Siltskin is erg goed maar aan de aandacht ontsnapt bij Zware Metalen en niet van een recensie voorzien. Wel is diens voorganger tegen het licht gehouden, genaamd Nonagon en werd erg goed gewaardeerd. En dat belooft wat voor vanavond.
Mocht je de band nog niet kennen, je kan een goed gebalanceerde mix van de huidige moderne death metal met de knalharde death van hun beginjaren verwachten. Daar dek je de lading niet mee, de mannen weten erg goede nummers te schrijven waarbij erg goed gelet wordt op groove en gave riffs. Met hier en daar het voetje stevig op het gaspedaal heb je de juiste ingrediënten voor een leuk feestje! En een feestje wordt het zeker. De band speelt erg goed en brengt ons in zeven songs een kijkje in het verleden van de band door van de eerste LP’s de nummers Unleashing Hell, Spite en het geweldige Mephitication te brengen en daarnaast mogen we genieten van een aantal nieuwere songs.
Een mooie greep uit het repertoire en het laat zien hoe goed de band is. Ook is er geen enkele spoor van slijtage te zien na zo’n lange tour want de band oogt fris en heeft er zin in. De bassist Stian Gundersen, die ik vorig jaar ook al bij Celestial Scourge aan het werk zag tijdens het Herrie festival, legt een mooie show op de mat. Met een mat onder zijn kin had hij toch nog voldoende haar op zijn hoofd om te kunnen headbangen, want bovenop is het strak als een biljartlaken. Wat ook strak is, is het optreden. Het is duidelijk dat er een ervaren en kwalitatief hoogstaande band op het podium staat en met een prima geluid is het optreden van Blood Red Throne een geslaagde opening van de avond.
Na een korte pauze beginnen de Iron Maiden en Deep Purple liedjes door de zaal te stromen. Een inmiddels bekend concept waarmee Vader zijn optredens inluidt. Vorig jaar stond de band ook al in Nobel, maar dan als headliner en nu dus terug als opener voor Kataklysm. Een keuze die op zich arbitrair is. Maar wie maalt er verder om, Vader is en blijft een band die je gezien moet hebben. Punt.
Dan gaan de lichten op donker, wordt de backdrop verlicht en komt de band het podium op. De backdrop werd vorig jaar ook al gebruikt en toont het Vader-logo met daaronder vier kruizen wat staat voor de meer dan 40 jaar dat de band bestaat. Wat gaat de tijd hard, en dat is ook goed te zien vanaf het balkon in Nobel, alwaar het duidelijk is dat zanger Peter een behoorlijke scheiding bovenop zijn pannetje aan het krijgen is. Maar jeetje, mag het? Hij is inmiddels ook al 61. Mauser is er dit keer niet bij, dus doen we het met twee gitaristen. Dat doet niets af aan het geweldige geluid vanavond. En om eerlijk te zijn is de hele band geweldig. Iedereen is in topvorm en dat slaat ook over op het publiek alwaar menig moshpitje ontstaat.
De band heeft een schier onuitputtelijke bron aan nummers om te selecteren na zo’n lange carrière en ook vanavond worden we weer getrakteerd op de live-pareltjes, zoals het onbetwiste Carnal maar ook zeker Dark Age, Wings, Cold Demons, This Is the War en het afsluitende Helleluyah!!! (God Is Dead). Dit keer geen Slayer-cover maar wel wordt het nummer Reign Forever World afgestoft en na lange tijdweer eens gespeeld Peter neemt regelmatig de tijd om het publiek kort toe te spreken en wordt daarbij even in de spotlight geplaatst. Volkomen terecht want je kunt alleen maar respect voor hem hebben en dus verdient hij deze momentjes zeker. Het drumwerk van Michał Andrzejczyk zou ik ook memorabel willen noemen. Wat houdt de man de teugels strak en doet dat op elk gewenst tempo. Wat een geweldenaar!! Spider heeft zichtbaar ook veel plezier op zijn zessnarige sloopwerktuig. Alles wordt spectaculair begeleid door een gave lichtshow.
Wat een zinderend optreden; ademloos meegenietend wordt er naar het einde van de set gewerkt. Wat een goed optreden weer van een fantastische band, dat al jaren op een ongeëvenaard niveau acteert. De energie is nog steeds volop aanwezig, zelfs na zo veel jaar en ik ben heel benieuwd wat de volgende plaat gaat brengen.
En dan is het tijd voor de headliner van deze tour: Kataklysm. Voor ondergetekende een eerste kennismaking live. De band zelf is natuurlijk geen onbekende want je moet wel erge oogkleppen op gehad hebben, wil je deze band – die al sinds 1992 aan de weg timmert – gemist hebben. En dan ook zeker een band, die in de jaren ’90 en begin 2000 indruk maakte met zijn felle en typische death metal.
Kataklysm is een band waar je respect voor op mag brengen. Sowieso is het respectabel dat je meer dan 30 jaar death speelt en vijftien platen uitbrengt. Dat staat naast het feit dat niet elke plaat een voltreffer is geweest en de band wat meer de melodieuze kant op is gegaan en zelfs de arbitraire genreduiding van groove metal kreeg toebedeeld. Zoiets doet wat met de fanbase van het eerste uur, maar het trekt ook weer een wat ander publiek aan. Zelf kan ik met name van de beginperiode genieten maar het latere werk vind ik dan weer beter en beter worden, collega Clemens dacht er ook zo over in zijn recensie van het laatste wapenfeit Goliath (2023).
Als de mannen het podium opkomen, ben ik benieuwd of de energie weer opgewekt kan worden na de eerdere optredens van vanavond. Die vraag kan direct beantwoord met een volmondig: ja! Het publiek is vanaf de eerste noot ‘aan’ en doet voltallig mee. Er wordt een enorme muur aan geluid neergezet waar de loodzware ritmesectie door elke vezel in je lichaam heen dendert. Daarin schuilt het gevaar dat de diepdonker bonkende tonen alles overstemt, maar wonderwel zijn de gitaren met de kenmerkende leads en riffs goed te verstaan. Net als de raspende vocalen van de vermakelijke Maurizio Iacono die er duidelijk zin in heeft.
We krijgen een interessante set gepresenteerd waarin nummers van bijna elk album te horen zijn. De nadruk ligt wel wat meer op Goliath en Of Ghosts and Gods, maar het oudere werk wordt zeker niet geschuwd. Daarmee krijg je een goede kijk op de ontwikkeling van de band over de jaren heen. Zoals ik al eerder zei, ik ben meer van de oude Kataklysm en vind dan ook dat die songs echt lekker voelen en ze live te horen. Echter, waar de ‘moderne’ Kataklysm op plaat misschien wat minder hard overkomt maakt het live juist wel indruk. Misschien door het geluid wat zo zwaar is neergezet of dat de band live gewoon beter op zijn plek is. In ieder geval geen reden tot klagen! De mannen spelen strak, het is overduidelijk dat hier een gerenommeerde band aan het werk is en Iacono spreekt ons ook regelmatig toe. Zijn toespraken zijn veelal gericht op de ellende in de wereld en benadrukt maar weer eens hoe wij als metalheads een grote familie zijn. De devil horns zijn volgens hem dan ook een teken van freedom, de keuze die we hebben in tegenstelling tot death. Hiermee wordt de vraag van de inleiding beantwoord.
Eind van het jaar gaat Kataklysm de studio in om aan plaatje nummer zestien te werken. Dat gaat op de ouderwetse manier, met zijn allen de studio in: schrijven, zuipen en muziek opnemen. Dat klinkt als een mooie cocktail en ik ben nu al benieuwd naar het resultaat.
Het resultaat van vanavond is dat het een prima concert is geworden in Nobel. Niets te klagen, bands waren top, geluid was top en alles liep uitermate goed gesmeerd. Jammer dat de merchandise altijd op is zo aan het einde van een tour. Niet helemaal op, maar de tijd dat ik in een small shirtje paste, ligt al wel een tijdje achter me.
Datum en locatie
26 maart 2026, Nobel, Leiden
Foto's:
Eus Straver Metal Experience
Link: