Left To Die – Initium Mortis

Geschreven door op 16-07-2026 om 21:45.

Deze plaat is niet al te lang, dus laten wij ook maar gelijk tot de kern komen. Initium Mortis laat zich met enige goede wil vertalen als het begin van Death. En dat is precies wat we hier krijgen. Met deze plaat brengt Left To Die – ook de bandnaam zegt al veel – een eerbetoon aan de veel te vroeg overleden Chuck Schuldiner en het brute begin van zijn belangrijkste band. Dat doen de heren in hedendaagse uitvoeringen van songs van de vroege demo’s van Death. Wie die heren dan wel zijn? Oh, gewoon maar even Rick Rozz en Terry Butler die in de vroege jaren van Death daar de gitaar, respectievelijk bas beroerden.

Sterker nog, Rick Rozz was er al bij toen de band nog Mantas heette. We hebben het in ieder geval over deathmetal “royalty” want de beide heren brachten met Massacre in 1991 ook nog het klassieke From Beyond uit, terwijl Butler inmiddels ook al weer vijftien jaartjes de dikke snaren bespeelt in Obituary. Maar hoe indrukwekkend hun curriculum vitae (alweer Latijn) ook is, ze kunnen het natuurlijk niet alleen. Om te beginnen hebben ze een vocalist nodig. Die hebben ze gevonden in Matt Harvey (meest bekend van smeerpijpen Exhumed). Die kan ook een stevig potje gitaar spelen, dus dat is mooi meegenomen. Ook mooi meegenomen is zijn drummende maatje Gus Rios. Dat de beide heren gek zijn van Death maken zij al drie albums lang duidelijk, laatstelijk nog met het door Human geïnspireerde Silent Echoes.

In het promovel vertelt Matt ons dat het doel was om de demosongs, die veel fans mogelijk nog nooit gehoord hebben, te laten horen met een goede productie. Nou, vink maar af hoor: missie geslaagd! Het geluid is stevig, soms warm en altijd hedendaags, maar niet te klinisch en zeker niet dood gecomprimeerd. Hoor die drums eens heerlijk donderen. Zo hoor ik mijn death metal graag! Daarbij is de oercharme van het midden van de jaren ’80 goed bewaard. Al na vijftien seconden verwelkomen we met een grote grijns Rick Rozz als een oude vriend die we lang niet hebben gezien. Dan reeds duwt hij zijn gitaargeluid – zeer herkenbaar – naar beneden als ware het een vallende bom. We hoorden het op de eerste twee albums van Death, we hoorden het op From Beyond en op Initium Mortis doet hij het ook weer veelvuldig  en wat is het effectief, zeker in combinatie met de cleanere, meer melodieuze gitaarsolo’s van Matt Harvey.

Overigens is Rick van dit gezelschap de enige die de originele demotracks ook al inspeelde. Terry Butler schoof namelijk pas in 1987 aan voor Leprosy (en daarna Spiritual Healing) en op Initium Mortis reizen we helemaal terug naar demo’s uit 1984 en 1985. Left To Die gaat dus echt vroeg, zelfs zo vroeg dat er twee tracks van Mantas-demo’s voorbij komen. Het promovel leert ons dat we in de selectie van demotracks al een zekere ontwikkeling horen. Daar kan ik wel in volgen, maar dan niet in “lineaire” zin dat de tracklist van meest primitief naar meer uitgewerkt gaat. De songs staan wat dat betreft een beetje door elkaar heen. Zo hebben we al vijf vlammende nummers achter de kiezen als het soms erg primitieve Rise of Satan van de derde “rehearsal-tape” van Mantas voorbij komt. En Slaughterhouse is zelfs de voorlaatste track! Dat mag de pret overigens geenszins drukken want het houdt de plaat lekker afwisselend.

Ieder zal zijn favoriete songs hebben – zeker als je jaren geleden ooit verliefd bent geworden op een van de demo’s – en elk nummer heeft wel iets opmerkelijks (de band heeft het toch niet zo voor de hand liggende instrumentale Zombie uit een live-tape opgevist), maar voor mij doen vooral de volgende songs het extra goed. Legion Of Doom tovert een glimlach op het gezicht met zijn ietwat geleende New Wave Of British Heavy Metal-riff, de zware afgrond waarin Rozz ons halverwege indondert en de wringende versnelling die volgt. De song komt van de eerste Death-demo maar maakt direct duidelijk dat Schuldiner al vroeg het talent bezat een pakkende zanglijn te schrijven. Archangel volgt en doet met zijn rappe thrashy riffjes – en opnieuw overtuigende zanglijnen – niet onder voor de songs die uiteindelijk Scream Bloody Gore wel gehaald hebben, hoewel de titelsong van de demo waar dit nummer opstond – Infernal Death – toch nog een tandje harder gaat. Mantas vlamt in het geluid van Left To Die ook als de neten, niet in het minst door de klapperende bas van Butler die hier toch wel even stevig op zijn tanden moet bijten. En dat ik Death By Metal aan dit lijstje toevoeg, vermag niet te verbazen, neem ik aan. Die komt in een snelle, vrij verbeten versie voorbij, waarbij die korte gitaarthema’s aan het einde van de zanglijn bewijzen dat hier veel meer gebeurt dan alleen loos lawaai maken.

Left To Die doet binnen een paar weken Europa aan en zal dan – net als Death To All een maand geleden – de Death-fan op de wenken bedienen, want wat is het een feest om te horen hoe de songs van Chuck live worden gebracht op een moderne geluidsinstallatie die dat goed aankan. Hopen dat er zo op het Alcatraz Festival en de pre-party van Dynamo Metalfest nog meer fans verliefd worden op een of alle nummers uit het bij vlagen geniale oeuvre van Death.

Initium Mortis duurt nog geen half uur. Ik kan het nog korter: puike plaat! Oh, en ik heb even getwijfeld over een cijfer, maar bij een kruising tussen compilatie en heropname lijkt dat niet echt aan de orde. Heb je die houvast toch nodig? Dan zitten we ruim boven een acht.

Label:

Relapse Records, 2026

Tracklisting:

  1. Legion Of Doom
  2. Archangel
  3. Power of Darkness
  4. Zombie
  5. Witch of Hell
  6. Rise of Satan
  7. Summoned to Die
  8. Mantas
  9. Slaughterhouse
  10. Death By Metal

Line-up:

  • Rick “Rozz” De Lillo – Gitaar
  • Terry Butler – Basgitaar
  • Matt Harvey – Vocalen, gitaar
  • Gus Rios – Drums

Links: