Celestial Deconstruction – Transcosmic Spillover

Geschreven door op 05-06-2026 om 23:09.

Celestial Deconstruction‘s Transcosmic Spillover is de eerste plaat van dit Duitse collectief, eigenlijk een duo. Bijzonder intrigerend vind ik de aanwezigheid van een zekere Philip Breuer. En waarom? Tja, dit heerschap opereerde jaren onder de naam Tyrann in het machtige Nederlandse blackmetalgezelschap Ordo Draconis. Een band die ons tussen 1996 en 2005 vergaste op uitmuntend werk zoals When The Cycle Ends, een demo uit 1997, of de EP In Speculis Noctis uit 1999. En dan vergeet ik bijna nog het magistrale tweeluik Camera Obscura. Jongens toch!

Nu hebben beide heren een soort van transcendentaal, een transkosmisch werkstuk geprepareerd en gefabriceerd uit de beste materialen. Het mag natuurlijk geen verbazing wekken dat Stefan en zijn Vendetta Records de band heeft weten tekenen voor Transcosmic Spillover. Het machtige artwork van Misanthropic Art kleurt natuurlijk het geheel en maakt van deze release, in fysiek formaat, een aanwinst van jewelste. Zeker als je dan ook nog eens meegeleverd krijgt dat het verhaal, het tekstuele kader, een soort van hommage is aan Yuval Noah Harari, Richard Dawkins, Friedrich Nietzsche, Seneca, Arthur Schopenhauer, Thomas Morus en Pierre-Simon Laplace, maar ook aan filmisch werk van Stanislaw Lem, Arthur C. Clarke en Hugo Gernsback. Ik weet het, het is een hele boterham.

Heb je bovenstaande invloeden en hanteer je deze titel voor je eerste album, dan kan je als luisteraar wel vermoeden welke klanken je er worden toegeworpen. Spacey toetsenpartijen en ritmische bijgeluiden worden dan je ding. De vocalen zijn in de eerste fase nog verhalend en vertellend. De vraag is natuurlijk of dat het hele album zo is. De bedoeling is wel duidelijk. Dit Celestial Deconstruction wil je mee doen oversteken, naar de overzijde, waar deze ook zou moeten zijn. Ecce Homo, Morbus Mundi! start brutaal monotoon met snerpende gitaren en screams die de ozonlaag doorklieven.

De black metal die hier door dit duo ten berde wordt gebracht is bij momenten messcherp en hondsbrutaal, luister daarvoor naar Summoning 124C – A Parenesis. Dan weer tracht deze je met experimentelere klanken te overtuigen dat de oversteek naar de andere zijde, de andere dimensie of waar we ook naartoe dienen gevoerd te worden, toch geen sinecure zal zijn. Aleph Caesura – The Great Filter laat je hier wat verder inzicht in verwerven. Vaak zijn de composities of klinken zo toch, bijzonder complex: zeker op vlak van gitaren gebeurt er een hele hoop. Een vocale verrassing zit verstopt in het voorlaatste Parergon – The Finite New Age of Reason.

Ik ga toch nog eens het oeuvre van het Nederlandse Orde Draconis beluisteren. Spijts deze bemerking kan je stellen dat dit Celestial Deconstruction met Transcosmic Spillover ook een benijdenswaardige plaat heeft weten afleveren. Die eigenlijk prima in de lijn ligt met het laatste werk uit 2005 van die Nederlandse band.

Score:

80/100

Label:

Vendetta Records, 2026

Tracklisting:

  1. Es irrt der Mensch, solang er strebt
  2. Ecce Homo, Morbus Mundi!
  3. Summoning 124C – A Parenesis
  4. Aleph Caesura – The Great Filter
  5. Parergon – The Finite New Age of Reason
  6. Ekpyrosis and Palingenesis – The Big Loop

Line-up:

  • Daniel Uersfield – Alle instrumenten
  • Philip Breuer – Zang

Links: