Ultha – A Light So Dim

Geschreven door op 03-04-2026 om 22:59.

Vanuit het niets verscheen begin april een nieuw album van de Duitse blackmetalband Ultha. Waarom ook niet? Sommige dingen moet je gewoon koesteren en niet willen veranderen. Ultha heeft immers een reputatie opgebouwd wat betreft onverwachte releases. Hun vierde studioalbum, All That Has Never Been True, kwam op 1 april 2022 uit zonder voorafgaande promotie, teasers of aankondigingen. Zo’n ‘stealth drop’ creëert vaak een verrassingseffect en legt de volledige focus op de muziek zelf. En ook de nieuwe album, A Light So Dim, onderging ditzelfde lot.

Met de release van All That Has Never Been True rondde het Duitse vijftal van Ultha vier jaar geleden hun muzikale trilogie, verder nog bestaand uit de albums Converging Sins (2016) en The Inextricable Wandering (2018), af en zag de band zich geplaatst voor een dilemma: wat te doen als je alles kwijt bent? Het antwoord wisten ze zelf aan op te diepen: je accepteert de nederlaag en sterft, of je begint te vechten. Het bleek genoeg stof en inspiratie om hun vijfde volledige album in te vullen: A Light So Dim. “This is an album about hope in the darkest of times. It’s a call to arms for the inner self, to find a rope of light in a world of mist.” (Dit album gaat over hoop in de donkerste tijden. Het is een oproep tot actie voor het innerlijke zelf, om een ​​sprankje licht te vinden in een wereld vol mist.)

A Light So Dim is opnieuw een conceptalbum, een golvende reis van begin tot eind, waarin elke noot de verhaallijn ontvouwt. De (naamloze) protagonist ontwaakt en zoekt houvast in een wereld die volledig ontspoord is, waar waarheid vervliegt en chaos alles overspoelt. Elke ademhaling, elke stap, is een poging om de weg te vinden tussen chaos, wanhoop en verwarring. Licht en duisternis vervloeien, dreiging en schoonheid gaan samen, en het album sleurt je mee in een uitwaaierende, wervelende storm die tegelijk heftig en betoverend is.

Wie niets doet, blijft achter. Het is een uitspraak die het recente album van Ultha niet alleen uitdraagt, maar volop belichaamt. Direct vanaf opener The Unseen World is duidelijk dat het vijftal op A Light So Dim wederom niet op veilig speelt. Een vertrouwde karakteristiek als een storm van geluid, waarin rauwe intensiteit en melancholische schoonheid voortdurend met elkaar botsen, blijft overeind. En ook nu klinken de doorleefde vocalen meer klinkt als een innerlijke uitbarsting dan als traditionele zang, kunnen de drums zowel slepend als voortjagend aanvoelen en weet de band geregeld een mistige muur van klank en details op te trekken. Maar verwacht geen klakkeloze herhaling van oude formules; wat hier gebeurt, is een voortdurende verschuiving van geluid, stijl en emotie.

Ook nu bouwt de band vanuit een blackmetalbasis composities die traag ontvlammen en zich langzaam ontvouwen tot kolkende erupties (bijvoorbeeld Love As We’re Falling Down, Pink Light Soiling To Copper) en is hun gevoel voor dynamiek en emotie weer van een wervelend niveau. Hoewel hun albums altijd werden gekenmerkt door een hechte, dramatische opbouw, is A Light So Dim grilliger en rijker in nuance. Dat komt mede doordat de band dit keer nog verder en verfijnder buiten de lijntjes kleurt dan we van hen gewend zijn.

Ultha heeft het experiment nooit geschuwd en verweefde altijd al invloeden uit ambient en post-metal in hun composities. Voor A Light So Dim kijkt de band of er nog meer speelruimte is en voegt ze elementen uit darkwave (What’s Yours Is Yours To Carry), death metal (Hex Upon Your Heads), klassiek (What’s Yours Is Yours To Carry eindigt met een fragment uit Core ‘ngrato van Enrico Caruso; een hartstochtelijk, Napolitaans klaaglied uit 1911 over onbeantwoorde liefde en de pijn van afwijzing), new-wave (To Part The Abelia Springs), progrock en postpunk (Sister Faith & Sister Chance) toe. Wie daarmee verwacht dat het geheel als een onsamenhangend geheel klinkt, komt bedrogen uit. Het maakt dat de composities niet alleen een agressieve laag over zich heen hebben, maar vaak ook introspectief en atmosferisch overkomen. Gastoptredens van Pieter Uyttenhoven en Annelies van Dinter (Takh), ​​Pardis Latifi (Daevar), het zesde bandlid Danni Kann en het Chor Der Damen Ohne Namen, een koor van veertig vrouwen uit Keulen, complementeren het toch al kleurrijke geheel.

A Light So Dim is een voortzetting van het mystieke, uitgesponnen en weemoedige pracht en tegelijkertijd een transformatie. Het is uitdagend, soms chaotisch, maar altijd meeslepend. Een constante emotionele staat van verandering: een avontuurlijk, veeleisend album dat grenzen opzoekt. Niet iedereen die de band in het verleden een warm hart toedroeg, zal deze beweging met de band mee kunnen (of willen) maken. Maar dat hoeft ook niet. Laat het nieuwe werk van Ultha rustig op je inwerken. Geef je eraan over, voel elke adem, beleef elke noot. Viva reason, viva love.

Score:

88/100

Label:

Vendetta Records, 2026

Tracklisting:

  1. The Unseen World
  2. Love As We’re Falling Down
  3. Her Still Singing Limbs
  4. What’s Yours Is Yours To Carry
  5. Hex Upon Our Heads
  6. Sister Faith & Sister Chance
  7. Cherry Knots (The Sun Shines Through You)
  8. Pink Lights Soiling To Copper
  9. The Quiet Current
  10. To Part The Abelia Springs

Line-up:

  • Chris – Vocalen, basgitaar
  • Lars – Gitaar
  • Manu – Drums
  • Ralph – Vocalen, gitaar
  • Timm – Elektronica

Links: