Gaerea – Loss

Geschreven door op 19-03-2026 om 19:30.

Het Portugese oorlogschip Gaerea meerde al meermaals aan in menig haven. Vorige platen gaande van de allereerste in 2018, Unsettling Whispers, tot in 2024, Coma, lieten ons een band zien en horen die zo een evolutie doormaakte dat hij een aparte plek verdiende in de blackmetalscene en terecht. Op dit Loss, dat uitkomt via Century Media Records, laat deze in oorsprong Portugese band horen dat hun evolutie geen grenzen kent.

Sommigen onder jullie zullen het schip verlaten, anderen blijven gewoon als passagier aanwezig en laten zich meenemen. Dit om maar te schrijven dat de compositorische keuzes die de band maakte voor deze plaat door menigen zullen worden afgedaan als een soort van commercialisering. Iets wat volgens mij toch niet correct is. Deze formatie, dit Gaerea, weet al van in het begin heel goed wat hij doet en waar hij voor staat. Op dit Loss is dit niet anders.

Productioneel staat het ook weer als een huis. Daarnaast lijkt het wel alsof er over zowat alles, elke passage, elke ritmewisseling, elke noot diep werd nagedacht. De bandleden, waarvan sommigen er al vanaf het eerste uur zijnen anderen werden toegevoegd op een later tijdstip, hebben elk hun zeg gehad als ik het mag begrijpen. Zo ontstaan nummers die een blackmetalkorst hebben, post-black ademen en meer nog dan voorheen cleane zangpartijen vermengen met de typische keelklanken die we maar al te goed kennen. Vergeet ook niet de drupjes elektronica waar nodig.

Gelukkig! De typerende gitaarsound is er nog altijd, net als de kenmerkende stevige drum- en basfundamenten. Luminary is zo een waardige opener van vermoedelijk weer een heerlijk, fantastisch album. Er passeerden immers al een sloot singles die elk op zich de typische Gaerea-stempel dragen. Meanderende gitaren worden opgestookt door de vocalen van Alpha, de drums van XI en de baspartijen van Rho. Deze laatste wandelt heerlijk door de composities heen, oals hij het al van in het begin gedaan heeft. Submerged laat ons ten volle kennismaken met de evolutie die de band doormaakte. Het klinkt stevig maar tegelijk herkenbaar en mee- en invoelbaar en toch… Heerlijk hoe die rasperige cleanere partijen worden gedrapeerd over die brute blastparade. Je wordt werkelijk ondergedompeld na de toetsenpartij, de tokkelpartij… Zeer sterk! “Circling Belowwwwww“.

Hellbound doet zijn duivels ontbinden, terwijl Uncontrolled in zijn eerste maten een klassiek deathmetalgevoel vrijgeeft. En dan…Phoenix! Wat een nummer! Het is de interactie van vocalen, de afwisseling tussen brutaliteit en finesse in de rustigere stukken. Wat een hemelse melodielijnen. Alsof een feniks zijn vleugels erg breed weet te openen en zo uit de as weet te rijzen. Na deze weldaad is het tijd om wat ingetogenheid te tonen. Cyclone is broos, breekbaar… een tokkelpartij, een gevoelige cleane vocale lijnen… niet geheel verwacht, wel gepast. LBRNTH doet je wat verdwalen om dan weer thuis te komen bij Nomad. Een nummer dat in kwaliteit zeker naast het machtige Phoenix kan en mag staan. Stardust is een waardige emotionele afsluiter van deze bijzonder sterke plaat. Het klinkt inderdaad modern met zijn elektronica, zijn zanglijnen. Maar het doet absoluut geen afbreuk aan alles wat passeerde… en dan bam… de blastpartij! Wat een brutaliteit!

Tja, wat moet ik hier nog over schrijven? Dit Loss van het Portugese Gaerea is een magistrale plaat. Luister je al de platen van deze band na elkaar dan is het punt waarop de band nu gekomen is gewoon een natuurlijke evolutie. Zeer sterk! Laat het water maar golven. “Where the waters flow.” Waar brengt deze band ons nog naartoe?

Score:

95/100

Label:

Century Media Records, 2026

Tracklisting:

  1. Luminary
  2. Submerged
  3. Hellbound
  4. Uncontrolled
  5. Phoenix
  6. Cyclone
  7. LBRNTH
  8. Nomad
  9. Stardust

Line-up:

  • Alpha – Vocalen, gitaar
  • Delta – Gitaar
  • Rho – Basgitaar
  • XI – Drums

Links: