Het festivalseizoen aftrappen op Paaspop

Na een geslaagd bezoek aan Paaspop 2019 besloot Zware Metalen-fotograaf Koen de Gussem zich blind op te geven voor de 2022 editie. Het Brabantse festival speelt dit jaar op safe met de line-up; er staan nauwelijks internationale artiesten. Op het eerste oog lijkt de festivalposter daarom misschien saai, maar niets is minder waar. Paaspop 2022 is een waanzinnig moment voor Benelux-bands om zich te laten zien en horen op een festival waar een hongerig publiek zin heeft in een goede portie gitaargeweld.

Dag 1

Het is misschien overdaad om te zeggen, maar ik kan me niet voorstellen dat het voor de programmeurs van Paaspop makkelijk was om een toffe line-up samen te stellen, met in het achterhoofd houdende dat internationale bands zomaar kunnen afzeggen om welke corona-gerelateerde reden dan ook. Toch staat er dit jaar weer een degelijke heavy lijst van bands klaar in Schijndel. Zware Metalen trapt Paaspop af met een bezoekje aan de Thunderbolt-tent, waar Bob Wayne staat. Maar Bob Wayne is toch helemaal niet metal?, hoor ik je denken. Dat klopt, Wayne maakt onvervalste country. Maar hij heeft ook een gigantische Neurosis-tattoo op zijn onderarm, dus Bob Wayne is sowieso meer metal dan jij.

(Bob Wayne)

Oké maar nu dan echt wat zwaarders. Mogelijk de beste Nederlandse bandnaam ooit. Sloper zag The Melvins en dacht ‘dat kunnen wij ook’. En dus staan er nu twee drumkits op het podium, de linker bemand door Mario Goossens van Triggerfinger en rechts door Cesar Zuiderwijk van Golden Earring. Het probleem met twee drummers van dit kaliber is dat er gegarandeerd een drumsolo of, nog erger, een drumbattle gaat plaatsvinden. Ondergetekende maakt zich dan ook tijdig uit de voeten voordat ook hij slachtoffer wordt van al dat getrommel.

(Sloper)

De enige punkband in Nederland die weet door te breken (of de enige die het wil?) naar de mainstream is uiteraard Hang Youth. Wat leek te beginnen als lolproject is inmiddels een volwaardig anarchistisch protestvehikel. Uiteraard blijft de standaardkritiek niet uit, maar zoals boegbeeld Abel van Gijlswijk al zei in de VPRO-documentaire: “Op een gegeven moment moet je hypocriet zijn, we worden gedwongen om in het kapitalistisch systeem te leven.” Maar dat niemand gedwongen wordt om in de Jack Daniels-tent te staan, is overduidelijk. Elke song wordt luidkeels meegeschreeuwd en de moshpit is wellicht de grootste die de tent dit weekend zal zien.

(Hang Youth)

Met een draaideur aan sessiemuzikanten is het altijd de vraag wie er nu precies op het podium staat. Helaas geen Josh Homme, maar niet te missen is Boots Electric, ook wel Jesse Hughes. De man deed bizarre uitspraken over o.a. moslims en anti-vuurwapenprotesten, maar lijkt weer in te zien dat “peace & love” toch net iets belangrijker zijn dan zijn onnozele theorieën. Maar wie weet is het gewoon onderdeel van de act. Die act staat dan wel als een huis, want de Phoenix is de personificatie van goede sferen, die tot een climax komen wanneer Hughes besluit om de afstand tussen hem en het publiek wat kleiner te maken door maar gewoon tussen zijn fans te gaan staan en daar gitaar te spelen.

(Eagles of Death Metal)

Na een stadiontour met Metallica heeft Bokassa vast even moeten wennen om weer in kleine zalen te spelen. Maar zelfs een half gevulde feesttent in een boerendorp is geen probleem voor de zelfbenoemde stoner punks. De lompe groovy riffs worden door een goedlachse zanger/gitarist zonder moeite het publiek in gesmeten. Een waardige afsluiter van een eerste festivaldag.

(Bokassa)

Dag 2

De zaterdag komt wat traag op gang, maar wanneer Firehorse de Thunder Alley betreedt, is het gedaan met de rust. Het is grappig om te zien hoe Peter van Elderen (PPSR) als bassist zijn best doet om zo veel mogelijk op de achtergrond te blijven. Dit is echter het enige waar de band niet in slaagt; de man is zodanig dat je niet anders kan dan naar hem kijken. Gelukkig leidt dit niet af van de muziek. Firehorse is een verdomd toffe band, die hopelijk niet door Tankzilla en de Peter Pan Speedrock-reünie naar de achtergrond verdwijnt.

(Firehorse)

Shame wordt door de MC van de Jack Daniels-tent aangekondigd als “een stel schoffies uit Engeland.” Ik had het niet beter kunnen zeggen. Een zanger die alleen maar de zaal in kan kijken met een goed chagrijnige blik, een bassist die over het podium koprolt en zich niet laat fotograferen. De post-punks zijn nog jong, maar de band staat als een huis. Hier gaan we meer over horen.

(Shame)

Na de split van John Coffey leek David Achter De Molen zich te hebben omgeschoold tot podcaster. Toch kruipt het bloed waar het niet gaan mag en stelde hij een nieuwe band samen. Drummer Mex van Gestel nodigde Zware Metalen uit om vanaf het podium een paar kiekjes te maken, maar nog voordat ik de kans krijg, springt zijn frontman al van het podium om zich als vanouds door het publiek te beuken. En dat publiek eet als altijd uit zijn hand.

(Beach Dog)

Door omstandigheden moeten we helaas Paceshifters, Tusky en verdomme ook Peter Pan Speedrock missen. Het is niet anders.

Dag 3

Paaspop is uiteraard niet alleen harde muziek. Wij willen dansen. Dat doen we bij Froukje, en vergeten we dat Splinter tegelijkertijd op een ander podium staat. Sorry hè.

(Froukje, niet Splinter)

Het is pas zondagmiddag, maar nu al is het tijd voor de absolute headliner van Paaspop, althans voor Zware Metalen. Tijdens zijn introductie van Floor Jansen bezorgt Paaspop-presentator Dennis Wening alle Nightwish-fans een hartverzakking door aan te kondigen dat ze eerder in Nightwish zong, maar nu solo verder gaat. Na het eerste nummer stelt Janssen haar fans gerust, dus kan iedereen zonder tranen genieten van allerlei tracks uit haar gehele discografie. En natuurlijk horen duetten met operaheld Henk Poort daar ook bij.

(Floor Jansen)

En dan van het hoofdpodium, wat bijna zo groot is als de Ziggo Dome, naar de ruigste rock-‘n-rolltent van Schijndel. Waar vrouwen in hotpants op de bar dansen en het duo Tankzilla moeiteloos het podium naar eigen hand zet. Het is inmiddels de derde show in twee dagen voor Peter van Elderen, maar aan zijn energie te zien zou je denken dat hij na de afgelopen twee jaar nog helemaal niet heeft kunnen spelen. En ook bij de drummer spat het plezier eraf, al helemaal wanneer hij gekke bekken trekt naar een kleuter op de eerste rij. En zo blijkt maar weer: muziek is voor alle leeftijden.

(Tankzilla)

Psychonaut lijkt een weekje te vroeg de grens te hebben overgestoken, want hun lompe sludge zou niet misstaan op Roadburn. Dat mag de pret niet drukken. In een volle Thunder Alley vermaken de Belgen zich prima. En het publiek trouwens ook.

(Psychonaut)

Een van de weinige internationale metalacts dit weekend is Skindred uit Wales, die de Jack Daniels op z’n kop zetten met een bizarre, maar verdomd goed werkende mix van metal en reggae. Gitarist Mikey Demus lijkt rechtreeks weggelopen uit een Blues Brothers-vervolg, maar de echte aandachttrekker is zanger Benji Webbe met zijn glittercolbert en gespikete zonnebril.

(Skindred)

De afsluiters van de zware Paaspop zijn twee bands die Roadburn al lang niet meer nodig hebben, maar toch een graag geziene gast zijn. Als eerste Dool. De band onder leiding van Raven van Dorst behoeft uiteraard geen introductie, dus ga ik hier geen woorden aan vuil maken. Met een uitverkochte clubtour in de pocket, staat Dool ook vanavond als een huis. Niet meer weg te denken uit de Europese heavy scene.

(Dool)

En de echte afsluiter van zware Paaspop is Temple Fang. Niet met een knaller, maar onder begeleiding van fantastische jams kunnen we rustig wegdrijven uit Schijndel. Het was geen weergaloze editie om nooit meer te vergeten, maar Paaspop is er absoluut in geslaagd om een prima line-up neer te zetten waar iedereen na twee jaar thuis zitten weer met een lach op zijn gezicht op het festivalterrein mag staan.

(Temple Fang)

 

Datum en locatie:

15 april 2022, Schijndel

Foto's:

Koen de Gussem (Visual Violence)

Link: