Oath Of Malignancy – Sabbath Witchcraft

Geschreven door op 13-01-2026 om 22:02.

In Zuid-Amerika ben ik fysiek nog nooit geweest. Het staat ook niet op mijn emmertjeslijst om daar met een volle rugzak doorheen het gebergte te gaan stappen en gebraden cavia met chocoladesaus te gaan eten. Ecuador heeft, als ik het zo mag geloven, een behoorlijk levendige blackmetalscene, want dit in 2024 opgerichte Oath Of Malignancy komt daar ook vandaan. Sabbath Witchcraft, hun eerste plaat, kwam al uit in september van dit jaar maar ontglipte me bijna. Een collega (en bandlid van onder andere Galghe en Vergankelijk) wist me erop te attenderen. Leuk is dat Wolfkult Religion deze tape gewoon keihard aan de man weet te brengen.

Dit Oath Of Malignancy is een infernaal trio, bestaande uit leden die nog altijd actief zijn in meer dan een dozijn andere lokale bands. Ik geef een korte bloemlezing en maak er een niet exhaustieve lijst van: Spectrophilia, Cosmic Crypt, Akhansha, Diabolic Oath en Wampyric Rites. Tiens, die laatste doet inderdaad een belletje rinkelen. Deze band is al een paar keer de luister- en schrijftafel gepasseerd.

De introductie tot dit eerste werk omvat bijzonder bezwerende geluiden. Bellen vormen de basis, maar het zijn vooral de diepe, vermoedelijk lokaal geïnspireerde, keelklanken die echt nog het meeste indruk maken. Het lijkt wel of dit trio zich er toe aanzet om geesten en gedrochten uit een andere dimensie op te roepen. Wat klinkt er vervolgens beter achter zo een bizarre introductie dan een door synths gedragen, ruiserig blackmetalnummer waarin de vocalen wat vanuit de diepte lijken te komen en dienen te duelleren met de andere instrumenten om tot hun recht te komen. Licht dissonant gitaarwerk, simpel drumwerk en opnieuw die boosaardige vocalen die vaak ook een declamerend cachet meekrijgen, zorgen er toch wel voor dat dit Oath Of Malignancy in al zijn eenvoud zijn blackmetalkennis weet te etaleren.

Die verhalende, vertellende vocalen die thema’s aanhalen die vermoedelijk doortrokken zijn van occulte en ritualistische locoregionale insteken, maken vaak wel indruk. De nummers die hiermee doorspekt worden krijgen zo een erg beklijvend karakter mee. Let wel: het muzikale aspect, de riffs, de partijen op zich zijn zo stierlijk eenvoudig, maar dat maakt het allemmalzo niet nog beklijvender. Ergens diep in de tweede helft van het album verrassen de heren ons op flitsend dissonant soleerspel, een welgekomen afwisseling in de boosheid.

Ook na het beluisteren van de debuutplaat van het uit Ecuador afkomstige Oath Of Malignancy ga ik een rugzaktrip naar dat land niet op mijn emmertjeslijst zetten. Dat ligt natuurlijk niet aan dit drietal. Want deze duistere trawanten van de Duivel zou ik wel eens in hoogst eigen persoon willen ontmoeten. Maar dan moeten ze maar eens het vliegtuig nemen om hun werk (en zeker de nummers op dit Sabbath Witchcraft) hier live ten berde te komen brengen. Intussen draai ik hun occulte black metal met graagte.

Score:

75/100

Label:

Wolfkult Religion, 2025

Tracklisting:

  1. Intro
  2. Desecrated Winter Storm
  3. Sabbath Witchcraft
  4. Pilgrim of My Obscurity
  5. A Thousand Cuts in My Flesh to Wash Away Sin
  6. Blessed Is He Who Renouces Himself
  7. Outro

Line-up:

  • S.W. – Drum
  • W.A. – Gitaar, bas, synth
  • W.S. – Zang

Link: