Kulk – Choosing To Die

Geschreven door op 29-08-2026 om 16:39.

Kulk bestaat uit slechts twee mensen, maar het geluid dat het duo uit Norwich produceert, doet anders vermoeden. Thom Longdin neemt gitaar en zang voor zijn rekening, Jade Ashleigh Squires zit achter de drums en vult het geheel aan met synths. Doom, sludge, noise en flarden hardcore worden samengeperst tot een massieve muur van geluid, waarbij hard en zwaar vooral als vertrekpunt dienen.

Sinds het debuut Here Lies Kulk uit 2020 heeft het tweetal die formule steeds verder aangescherpt. Via We Spare Nothing en het agressievere It Gets Worse uit 2024 groeide Kulk ondertussen ook live uit tot een bekende verschijning binnen de Britse zware underground. Voor album nummer vier heeft het duo onderdak gevonden bij Church Road Records, een label dat inmiddels een stevige positie heeft verworven binnen diezelfde ondergrond. Op Choosing to Die duikt Kulk diep in de donkere kanten van het bestaan. Verlies, sterfelijkheid, rouw en de angst om mensen kwijt te raken vormen de rode draad. Gezellig wordt het dus niet.

Dat wordt met An Endless Knife meteen duidelijk. De lompe, maar ergens ook hysterische openingstrack lijkt in eerste instantie moeilijk te verteren. Hopeloosheid en frustratie knallen vanaf de eerste seconden vol uit de speakers, maar schijn bedriegt. Onder alle herrie zit wel degelijk een duidelijke structuur. Een repeterende riff wordt aangevuld met stevige drums en overstuurde geluiden, terwijl korte adempauzes op een merkwaardige manier juist lekker op de zenuwen werken. Kulk geeft in tweeënhalve minuut niet zomaar een visitekaartje af, maar smijt het vol in je gezicht, vastgemaakt aan een baksteen. We’re Worried About You trekt die lijn vrijwel direct door. Met ruim anderhalve minuut is het een van de kortste nummers van het album en daarmee voelt het bijna als een verlengstuk van de opener. Het ritme verschuift net voldoende om het een eigen smoel te geven, maar van enige verlichting is nog altijd geen sprake.

Met Being Forgotten gaat het tempo iets omlaag, zonder dat de intensiteit daaronder lijdt. Opnieuw vormt een repeterende riff het fundament. Zo eentje waarbij ogen dicht en langzaam headbangen eigenlijk de enige juiste reactie is. Onder die herhaling zit echter een emotionele laag verstopt die langzaam naar de oppervlakte sijpelt en aan het einde volledig openbarst. De tekst maakt dat gevoel alleen maar sterker: vergeten worden blijkt misschien nog wel angstaanjagender dan sterven. Collapse trekt de luisteraar vervolgens nog iets verder de diepte in. Het vrijwel instrumentale nummer is lomp, donker en vooral zompig. Geen ingewikkelde constructies, maar geluid dat fysiek probeert binnen te komen. Live zal dit zo’n nummer worden waarbij de speakers én ingewanden behoorlijk op de proef worden gesteld.

Een van de hoogtepunten volgt met For Blood. De relatief cleane opening suggereert heel even dat Kulk wat ruimte gaat geven, maar de smerige, dystopische klanken dienen zich al snel weer aan. Het nummer kent een sterke opbouw en eindigt in een langgerekte soundscape, die vrijwel direct overloopt in To Take Life. Dat is, voor zover dat woord überhaupt van toepassing is op Kulk, het meest toegankelijke nummer van de plaat. De riff is sneller en herkenbaarder, de tekst zowaar enigszins verstaanbaar en de heerlijke tempowisseling richting het einde zorgt ervoor dat het nummer zich daadwerkelijk tussen de oren nestelt.

Dan is daar The Saddest Holiday, een vreemde eend in de bijt. Dat heeft vooral te maken met de zang van Jade. Lieflijk zou je die bijna willen noemen, ware het niet dat er voortdurend iets dreigends onder schuilt. Het doet denken aan een kinderliedje uit een horrorfilm: op het eerste gehoor onschuldig, totdat je merkt dat er iets fundamenteel niet klopt. Daarmee vormt het een mistig lichtpuntje in de depressieve wereld die Kulk op Choosing to Die schetst. Het absolute hoogtepunt is wat mij betreft Ache. Een cleane sludgeriff vormt de basis voor het meest hypnotiserende nummer van het album. Diep, repeterend en emotioneel blijft Kulk hier maar doorduwen, zonder dat daar overdreven veel voor nodig is en de vioolsound in de mix is heerlijk. Juist de herhaling zorgt ervoor dat het nummer steeds verder onder de huid kruipt. Ook de outro blijft nog lang nadat het nummer afgelopen is rondspoken.

Afsluiter Our Last Walk mag eigenlijk nauwelijks een nummer worden genoemd. Ruim een minuut lang horen we een geluidsopname waar langzaam steeds meer benauwende klanken omheen worden gebouwd. Geen traditionele afsluiting dus, maar een laatste ongemakkelijk gevoel dat Kulk bij de luisteraar achterlaat voordat het stil wordt.

Choosing to Die is daarmee een dystopisch geheel van repeterende riffs, zompige drums, overstuurde geluiden en hysterische vocalen. Maar achter die sonische ellende schuilt opvallend veel menselijkheid. Kulk zet muzikaal neer waar het tekstueel op doelt: de enorme bak ellende die opgroeien, verliezen, herinneren en uiteindelijk afscheid nemen soms kan zijn. Na afloop is het misschien verstandig om even een boswandeling te maken of een comedyserie aan te zetten, zodat je eraan herinnerd wordt dat het leven ook nog leuke kanten heeft. Maar soms is zo’n enorme bak ellende verdomd lekker om naar te luisteren. Geef Choosing to Die de tijd om goed op je in te werken, want onder alle herrie, frustratie en hopeloosheid heeft Kulk behoorlijk wat te vertellen. En het is absoluut de moeite waard om daarnaar te luisteren.

Score:

85/100

Label:

Church Road Records, 2026

Tracklisting:

  1. An Endless Knife
  2. We’re Worried About You
  3. Being Forgotten
  4. Collapse
  5. For Blood
  6. To Take Life
  7. The Saddest Holiday
  8. Ache
  9. Our Last Walk

 

Line-up:

  • Thom Longdin – Zang, gitaar
  • Jade Ashleigh Squires – Drums, synths

Links: