Headbanger’s Balls Fest 2022: ”Alles moet kapot”!

Op Zaterdag 7 Mei 2022 vond Headbanger’s Balls Fest opnieuw plaats in Cultuurhuis De Leest te Izegem. Met namen zoals Decapitated, Fleddy Melculy, Wiegedood, Carnation e.a. beloofde het alvast een vet feestje te worden. Dit jaar bestond de affiche vooral uit Belgische bands en slechts enkele buitenlandse bands, wat niet onlogisch is na heel het Corona-gebeuren. Onze fotografe Tessa Verstraete en gastschrijver Dennis Alfvoet waren erbij om de sfeer op te snuiven.

Helaas konden we An Evening With Knives net niet halen maar de neef van fotografe Tessa stuurde ons enkele foto’s die we mochten gebruiken in ons verslag.

Na onze buren van An Evening With Knives was het tijd voor de eerste groep van eigen bodem nl. Sons Of A Wanted Man. Deze Limburgse groep had ik al vaak op affiches zien passeren maar nog niet de tijd genomen deze deftig te beluisteren, daar heb ik nu eindelijk de kans toe gekregen. De bandnaam doet vermoeden dat het een stonergroep is. Meteen bij het begin van het openingsnummer Amor Fati was het duidelijk dat dit niet het geval was. In plaats van stoner kregen we atmosferische post-black metal met een vleugje sludge. Lekker wegdromen bij sfeervolle stukken en genieten van blast beats. Zeer goede nummers trouwens! Zowel de bands podiumpresence , nummers alsook de sound waren sterk. Gelukkig was er op dit vroeger uur al redelijk wat volk om deze gasten aan het werk te zien. Voor mij persoonlijk een aangename verrassing en een band die ik zeker in de gaten zal houden. Ieder nummer had m’n aandacht. Zeker een aanrader om live eens te checken!

Tijd voor wat Metalcore/Hardcore met de tweede band van eigen bodem nl. Liar. Circlepits gegarandeerd, ook vandaag was dit het geval. Deze West-Vlaamse band is vooral gekend uit de h8000 scene van vroeger. Niet meteen mijn genre, al was ik in mijn jonge jaren wel fan van deze groep. Bij het begin van het optreden eerden de band nog Olav Watteny, een overleden vriend. Daarna gaf men er een goeie lap op en maakte de band er een heuse party van.  De jongens kregen het publiek alleszins goed mee. Zelfs Andy Vuylsteke van Deconsecrate nam even de microfoon over. Ikzelf stond op een iets rustigere plaats kortbij de bar. Hier en daar kon ik nog een nummer herkennen zoals Battle Cries bijvoorbeeld. Na een eind was het wel goed geweest voor mij. De menigte kon deze band zeker wel appreciëren.

Na Liar is het tijd voor Carnation. Hier had ik persoonlijk al meer zin in. De Belgische deathmetalband met een Zweedse sound die me terug doet denken aan Dismember. Vooral de nummers van het album Where Death Lies kwamen aan bod en klonken live zeer goed. Ook hier terug een feest met de nodige moshpits. Enige minpuntje voor mij was de weinige variatie, maar het bleef alsnog loodzwaar klinken en m’n hoofd ging toch goed op en neer. Wederom een geslaagd optreden.

Na het ”bloedstollende” optreden van Carnation was het tijd voor de band waar ik het meest naar uitkeek namelijk Wiegedood. Zeker de bands laatste release There’s Always Blood At The End Of The Road is voor mij een grote kanshebber voor album van het jaar. Dit concert was vooral een voorstelling van het nieuwe werk. Openen deed de band met het nummer FN SCAR 16 en HOLY F*CK is dit lekker knallen! De nummers volgden elkaar op zonder pauze. Bij iedere luistersessie kom ik in een soort van trance terecht en dit was ook nu het geval. Gevoelens van haat en boosheid stromen terug door m’n lijf. Het is als een muzikale trip waar ik opgepept van word. De donkere sfeer die de bandleden creëren en de toepasselijke lichtshow (die helaas voor de fotografen van dienst wel een uitdaging was), zalig! Dit was voor mij het hoogtepunt van de de avond en zelfs van de dag.

Ok nu de knop omdraaien, want van Wiegedood naar Fleddy Melculy omschakelen ging voor mij niet zo makkelijk. Een feestje had ik sowieso verwacht en daar heeft band én publiek zeker voor gezorgd. Wederom enkele moshpits en een hele reeks aan crowdsurfers. Een concertganger maakte het blijkbaar wel iets te bont en werd door de security én door ”Fleddy” zelf de deur gewezen. Chapeau trouwens voor de security die de talrijke crowdsurfers telkens terug met de voetjes op de grond terug plaatste. Vooral bij het jongere publiek lijkt de band wel populair te zijn, die zag je bijna alle nummers meezingen of laat ons maar zeggen BRULLEN. Hier en daar kon ik de humor wel appreciëren, vooral toen de zanger het microfoonattribuut gebruikte net zoals Freddy. Jammer genoeg lag de hele show een heel eind stil door technische problemen. Of zoals ”Fleddy” het zegt: ”alles moet kapot”. Het heeft de pret alleszins niet bederft, eens alles terug in orde was ging het feest gewoon verder. Hier en daar vloog er ook een Bifiworst het publiek in. Alle hitjes kwamen dan ook aan bod. Ondanks dat ik de band niet echt volg kende ik toch alle nummers. Ook al was deze band ook opnieuw niet echt m’n genre, kon ik toch het optreden met gemak uitkijken. Een geslaagd optreden dus.

Met hoge verwachtingen kon ik eindelijk na al die tijd Decapitated eens live aan het werk zien. De band vloog er dan ook meteen strak in, afwisselend met zalige groovy stukken waarop m’n hoofd automatisch mee schudde. Jammer genoeg was er reeds een pak minder volk aanwezig in de zaal. Toch werd er nog een moshpit in gang gezet en gingen mensen nog aan het crowdsurfen, vooral die laatste waren heel actief. Ik moest na een eindje continu kijken of er niemand meer achter of bovenop me kwam gevlogen. De set was een mix van oud en nieuw werk en beiden klonken deze vet. Zelfs nummers van het eerste album klonken nog altijd even goed. Blij deze band eindelijk eens live gezien te hebben, zeer goed optreden maar persoonlijk had ik er net nog iets meer van verwacht (al kan dit ook komen door de te hoge verwachtingen vooraf). Na een hele dag optredens begonnen de benen toch wat vermoeid te geraken en de oren te suizen. Een teken dat het een geslaagde editie was, op naar de volgende!

Datum en locatie:

7 mei 2022, Cultuurhuis De Leest, Izegem

Foto's:

Tessa Verstraete & Kris Verstraete

Links: