Op 6 en 7 maart van dit jaar vindt de tweede editie van Nederland’s eerste dungeonsynthfestival plaats: Echoes From The Dungeon Fest. Vorig jaar blikten we al vooruit én terug op de eerste editie. Voor deel twee verplaatst het festival zich van Amsterdam naar Utrecht. Ook dit jaar staan er weer toonaangevende artiesten op de planken (onder andere Malfet, Warlock Corpse en Örnatorpet). Hoog tijd om organisator Iggy Paul te ondervragen over zijn plannen met dit bijzondere evenement. Het interview vond plaats in het Engels, maar is vertaald naar het Nederlands.
Laten we beginnen met wat algemene vragen: wat was je eerste ervaring met dungeon synth en welke gevoelens riep het op?
Ik ben tijdens de lockdowns van de pandemie echt de dungeon ingedoken en sindsdien ben ik er volledig door opgeslokt. Ik had dungeon synth al eerder gehoord, bijvoorbeeld van Mortiis, omdat ik begin jaren ’90 veel bezig was met industriële en experimentele muziek en alles checkte wat Cold Meat Industry uitbracht. Zij brachten toen Ånden som Gjorde Opprør uit, wat ik erg goed vond, maar ik ging er destijds niet veel dieper op in.
Maar in 2021, vast binnen, verveeld zoals iedereen, en obsessief gravend in obscure muziek, boeken, films – echt alles – stuitte ik op een zine genaamd Weird Walk. In het eerste nummer stond een artikel met de titel Walking Into The Dungeon: A Solo Rambler’s Dungeon Synth Primer. Daarin kwamen onder andere Thangorodrims Taur-nu-Fuin, Hedge Wizards More True Than Time Thought en Fief’s IV aan bod, plus nog een paar andere platen die nog steeds tot mijn favorieten behoren. Dat was het moment. Ik was verkocht.
Mijn levenslange liefde voor donkere elektronische en ambient muziek kwam samen in dit glorieuze genre dat dungeon synth heet. Ik voelde me meteen aangetrokken tot het lo-fi-element van de muziek, de esthetiek en het feit dat cassettes het favoriete fysieke medium zijn. Het nostalgische aspect van dungeon synth bracht me terug naar mijn vroege ontdekkingsdagen in de muziek, bijvoorbeeld laat opblijven om metalprogramma’s op de college radio te luisteren en dan vier of vijf dollar in contanten naar bands te sturen voor hun cassettedemo’s. Ik verouder mezelf nu een beetje, maar het is een goed voorbeeld van hoe dit aspect van het genre me meteen te pakken had.
Waarom beleeft dungeon synth op dit moment zo’n heropleving?
Ik denk niet dat er één enkele reden is, maar ik denk wel dat de toename van live-optredens een enorme rol speelt. Deze relatief recente toevoeging aan het dungeonsynthverhaal – waar gelijkgestemden samenkomen in een donkere ruimte om deze krachtige, meeslepende muziek te ervaren via luide soundsystems in galmende zalen – zorgt ervoor dat steeds meer mensen erbij betrokken raken. Natuurlijk waren er vroeger ook al live dungeonsynthoptredens, en Mortiis toert al lange tijd, maar de afgelopen jaren is dit aspect echt gegroeid. Ik denk dat dit helpt om een breder publiek aan te trekken.
Dungeon synth kan gezien worden als een afsplitsing van black metal. Betekent dit dat er ook zoiets bestaat als “trve kvlt” dungeon synth? En waarom wel of niet?
Hier is de laatste tijd veel over gesproken. Sommigen zijn van mening dat dungeon synth een subgenre van black metal is, en dat het geen dungeon synth is als de artiest niet uit een blackmetalachtergrond komt of niet binnen bepaalde, uit black metal voortgekomen, kaders werkt.
Aan de ene kant begrijp ik dat wel. Ik heb jarenlang gewerkt voor bedrijven die zich bezighouden met muziekmetadata en ik snap de noodzaak om richtlijnen te hebben voor genredefinities. Anders is het onduidelijk welk nut genres überhaupt hebben. Ik heb zulke richtlijnen vroeger ook moeten invoeren bij teams van muziekspecialisten, omdat genre het belangrijkste ingrediënt is voor goede muziekaanbevelingen. Die moeten dus zorgvuldig worden gebruikt om het “vertroebelen van het water” te voorkomen. We hebben zelfs hele vergaderingen gehad over het verschil tussen alternative rock en indie rock. Vraag me niet waarom, haha!
Ja, ik raak ook gefrustreerd wanneer artiesten op Bandcamp de tag dungeon synth gebruiken voor muziek die duidelijk geen dungeon synth is. Toch denk ik dat overdreven streng zijn binnen zo’n nichegenre beperkend en zelfs vervreemdend kan werken. Het doet me denken aan andere genres, vooral metal en punk, waar sterke meningen bestaan over wat “echt” is en wat niet. Voor mij is dungeon synth een eigen entiteit. Subgenres zoals fantasy synth kunnen naast elkaar bestaan zonder het te bedreigen. Deze community heeft geen gatekeeping nodig: ze floreert juist op nieuwsgierigheid en ontdekking.
Wat was het beste dungeonsynthalbum van 2025 en waarom?
Oei, dat is een lastige. Ik stelde een top 10 samen voor de jaarlijkse stemming van de dungeonsynthsubreddit en ik had enorme moeite om het bij tien te houden. Uiteindelijk voegde ik nog 25 “honorable mentions” toe, plus een top 10 EP’s en een top 10 splits. Haha! Maar zelfs dat dekte de lading niet echt.
Afgelopen jaar draaide ik nummers van zo’n 120 albums en EP’s uit 2025 in het radioprogramma Echoes from the Dungeon, en elk daarvan is een pareltje. Er waren geweldige debuten, zoals Hoarfrost met The Sun Set Behind Mount Blue Job en Mythráen met Wings Beneath Krynn’s Moonlight. Ook was ik diep onder de indruk van alles wat Ancestral Flame Productions uitbracht, vooral The Mist-Cloaked Kingdom of the North van Spectral Firs.
Als ik écht één album moet kiezen, dan wordt het among all ghosts ever returning van Fragmented Memories. Het is het project van mijn vrouw, dus ik ben uiteraard bevooroordeeld, maar het is een prachtig album. Het was een absoluut plezier om haar geluid door de jaren heen te zien ontwikkelen.
Laten we het nu hebben over het aankomende festival: wat is het doel van Echoes from the Dungeon Fest?
Het gaat erom ruimte te creëren voor artiesten die live willen optreden, en om de community samen te brengen om dat te beleven. Dat is eigenlijk alles. Net als mijn radioshow en de kleinere shows die ik heb georganiseerd, is het festival met liefde gecureerd: voor de muziek, de artiesten en de scene. Het is non-profit, en als we quitte spelen, gaat eventuele overgebleven opbrengst terug naar de artiesten. Het is simpelweg mijn manier om iets terug te geven aan iets waar ik enorm veel liefde voor heb.
Hoe kijk je terug op de eerste editie van het festival?
Dit klinkt misschien wat cheesy, maar het was echt een van de beste ervaringen van mijn leven. Het was extreem stressvol en vermoeiend, vooral omdat het theater waar we het hielden niet was uitgerust voor livemuziek. Alles moest vanaf nul worden opgebouwd en aangevoerd: het podium, de geluidsinstallatie, noem maar op. Maar zodra het begon, smolten alle angst, uitputting en twijfel weg. De artiesten, vrijwilligers, het cafépersoneel, iedereen werkte samen om het te laten slagen en daar ben ik enorm dankbaar voor. Financieel kreeg ik persoonlijk een klap, maar ik zag het als een soort “levensschool”. Een volledig ‘doe het zelf’ internationaal festival organiseren heeft me ontzettend veel geleerd en de overweldigend positieve reacties maakten duidelijk dat er een vervolg moest komen.
Weress op Echoes From The Dungeon Fest I
Wat was het hoogtepunt van de vorige editie?
Dat is een beetje een bitterzoet hoogtepunt, want we hoorden pas een week of zo van tevoren dat Depressive Silence zijn allerlaatste optreden op het festival zou geven. Dat maakte het evenement meteen extra bijzonder. Ik denk dat iedereen in het publiek voelde dat we getuige waren van een historisch moment in dungeon synth.
Maar eerlijk gezegd waren er zóveel hoogtepunten. Elke performance overtrof mijn verwachtingen en het ontmoeten van artiesten voor wie ik enorm veel bewondering heb, was voor mij heel speciaal. Ik heb een aantal sterke vriendschappen gesloten waarvan ik hoop – en denk – dat ze een leven lang meegaan.
Voor de editie van dit jaar is het festival verplaatst van Amsterdam naar Utrecht. Waarom heb je die keuze gemaakt?
Zoals ik eerder zei, was het theater in Amsterdam niet echt geschikt voor een muziekfestival. Hoewel het doe-het-zelfaspect leerzaam en op veel manieren bevredigend was, was het allemaal net iets te veel en afhankelijk van lenen en bedelen voor vrijwel alles. Daarom besloot ik de volgende editie in een echte muziekzaal te houden. Eerlijk gezegd was EKKO de eerste plek waar ik aan dacht. Ik ben er meerdere keren geweest en ze hebben alles: uitzonderlijk geluid en goede akoestiek, maar ook een geweldig team dat volledig begrijpt wat we doen en ons daarin ondersteunt. Ik kijk er enorm naar uit om deze fantastische bezetting daar te zien optreden.
Wat zal er dit jaar nog meer anders zijn in vergelijking met vorig jaar (behalve de locatie)?
We breiden de ervaring uit met meer randprogrammering. Er komt een “pre-festival kick-off show”, een Ulk-albumluistersessie, filmvertoningen en nog een paar andere dingen die in de maak zijn: TTRPG-sessies en nog wat verrassingen, die ik nu nog niet kan verklappen. Daarnaast brouwt een van de beste brouwerijen van Nederland, De Kromme Haring, een speciaal festivalbier met een prachtig etiket, geïllustreerd door niemand minder dan Joan Llopis Doménech, die ook alle illustraties voor het festival heeft gemaakt. Er zal een chef aanwezig zijn zodat bezoekers het terrein niet hoeven te verlaten voor een snelle maaltijd tussen de optredens door. We hebben de dagtickets veel eerder beschikbaar gesteld dan vorige keer en een meer à-la-carte-benadering gekozen voor de merchandise, zodat je alleen kunt kopen wat je echt wilt.
Wat kunnen mensen verwachten van de editie van dit jaar?
Een ongelooflijke line-up in een geweldige zaal, internationale verkopers, goed eten en drinken en doordachte randprogrammering, allemaal in de charmante stad Utrecht. Meer dan een festival: het is een samenkomst van gelijkgestemde zielen.
Je hebt dit jaar een hoop geweldige artiesten geboekt. Op welke ben je het meest trots?
Mijn benadering van het cureren van de optredende acts is persoonlijk en ik doe mijn best om een goede flow in het tijdschema te creëren. Ik kijk niet alleen naar wie op dit moment het populairst is. Het gaat erom wat bij mij resoneert en hoe ik meer dan een dozijn zeer verschillende optredens zie samenkomen in een totaalervaring die goed voelt.
Ik weet dat dit misschien overdreven diplomatiek klinkt, maar ik ben echt trots op de hele line-up. Dat gezegd hebbende, voel ik me bijzonder vereerd dat artiesten als Umbría, Forge of Nova en Actias Luna met Echoes II een sprong in het diepe wagen en hun livedebuut bij ons maken. En afgezien van Segadeath, die in Rotterdam is gevestigd, heeft geen van de artiesten ooit eerder in Nederland gespeeld, wat geweldig is.
Dungeonsynthartiesten nemen meestal alleen muziek op en spelen zelden live. Kostte het veel overtuigingskracht om de artiesten voor dit jaar te boeken?
Bij sommigen wel. Een paar artiesten die bij de eerste editie nog aarzelden, doen dit keer mee. Het betekent veel voor me dat zij vertrouwen hebben in mij en dit bescheiden festival. Er zijn ook artiesten die ik heb benaderd en die geen enkele interesse hebben in liveoptredens, en dat is natuurlijk helemaal prima. Maar ik merk dat die houding langzaam verandert. Artiesten die ooit “nooit” zeiden, worden nu nieuwsgierig en staan meer open om het toch eens te proberen. Ik push niemand en probeer niemand te overtuigen. Het is uiteindelijk hun keuze. Ik probeer Echoes gewoon een veilige, ondersteunende plek te maken. Ik speel al live sinds mijn tienerjaren, dus ik geef graag advies of hulp waar ik kan.
Een van de opvallendere artiesten dit jaar is Warlock Corpse. Hij mengt ook tänzelcore- en blackmetalelementen in zijn muziek. Wat voor set zal hij spelen?
Ja, ik hou ervan hoe hij al die verschillende geluiden samenbrengt tot iets dat echt een unieke visie van hemzelf is. Ik kijk ernaar uit hem te ontmoeten, want ik vind zijn muziek niet alleen geweldig, maar ik zie ook de passie en toewijding in de video’s die hij online deelt. Dat is enorm inspirerend. Maar ik heb geen idee wat zijn plannen zijn en dat is ook bewust zo. Tenzij artiesten om input vragen, houd ik me afzijdig en laat ik hen doen wat voor hen goed voelt. Dat gezegd hebbende, vind ik het geweldig wanneer artiesten het nummer spelen dat ze hebben bijgedragen aan de festivalcassettecompilatie. Dat is altijd een bijzonder moment voor mij.
Is er nog iets anders dat je wilt zeggen over Echoes From The Dungeon Fest II?
Ik hoop gewoon dat iedereen een geweldige tijd heeft. Dat is echt alles wat ik wil.
Zal er een Echoes From The Dungeon Fest III komen?
Geloof het of niet, maar ik heb al een handvol geweldige artiesten vastgelegd voor een editie in 2027. Veel van hen heb ik ontmoet op andere shows en festivals. Ik ben nu al enthousiast over dat vooruitzicht, maar de praktische kant van mij moet ook rekening houden met de financiële implicaties.
Als fan ben ik ontzettend blij dat artiesten meer kansen krijgen om live te spelen en dat het publiek meer mogelijkheden heeft om hen te zien. Dat is de reden waarom ik Echoes überhaupt ben begonnen. Maar meer opties betekenen ook dat minder mensen zich vastleggen op één festival, zeker als ze ervoor moeten reizen en accommodatie moeten regelen. Het enige wat ik nu kan zeggen is dat ik dit festival absoluut voor onbepaalde tijd wil blijven voortzetten. Dus vraag het me opnieuw na deze editie!
Om dit interview af te sluiten, wil ik je een duivels dungeon-dilemma voorleggen. Als je gedwongen zou worden één element uit dungeon synth te verwijderen (onder schot en om de wereld te redden): de esthetiek of het gemeenschapsgevoel?
Ik kan me geen wereld zonder dungeon synth voorstellen, dus je legt hier een flinke verantwoordelijkheid bij me! Haha! Maar hoe belangrijk de esthetiek ook is voor het genre en hoeveel het voor mij betekent, ik zou zonder twijfel de community behouden. Dungeon synth zou zonder de esthetiek nog steeds geweldige muziek zijn, maar het zou niet hetzelfde zijn.
Bedankt voor het interview, en tot in maart!
Echoes From The Dungeon Fest II vindt plaats op 6 en 7 maart van dit jaar.
Links: