Five Finger Death Punch – Legacy

Geschreven door op 15-08-2026 om 16:13.

We kunnen vinden wat er ervan vinden (en dat doen we ook), maar ondertussen brengt het Amerikaanse Five Finger Death Punch met dit Legacy gewoon even plaat nummer tien uit en neemt men bands zoals Lamb Of God en Megadeth als voorprogramma mee op tour. Er valt ook genoeg te pronken en de waslijst aan titels en behaalde billboard noteringen waarmee het promopakket is vormgegeven, spreekt in dat opzicht boekdelen. Aan al dat succes zit natuurlijk ook een keerzijde, want echt geliefd is de band in metalland niet per se. Persoonlijk ben ik de band na Got Your Six (2015) een beetje kwijtgeraakt, voornamelijk door een herhaling van zetten in muzikaal opzicht. Zelden kreeg ik in de tussentijd het gevoel dat ik daadwerkelijk wat interessants miste, maar 2026 is het jaar van verzoening: laten we Legacy – waarom die ‘AI-hoes’ in godsnaam? – een kans geven. Met een totale speelduur van slechts 36 minuten is dit zonder meer het kortste album dat de heren uit hebben gebracht.

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: Five Finger Death Punch heeft veel slechtere albums gemaakt dan dit Legacy. Er staan eigenlijk geen zwakke nummers op de plaat, maar wel een aantal cheesy en mierzoete songs. Maar daartegenover staan ook wat meer heavy arrangementen waarmee de balans weer aardig rechtgetrokken wordt. Échte meezingers vinden we bijvoorbeeld in de vorm van het eenvoudig beklijvende Nails In The Coffin, In Time en Shelter waarbij we in gedachten al de telefoonlampjes in een volle concertzaal op en neer zien gaan. Met links en rechts wat soleerwerk op de gitaren zorgt het gezelschap voor iets meer gewicht in de doorgaans eenvoudige structuur, hetgeen toch net dat beetje extra brengt. Alleen tijdens het radiohitje Everybody Lies laat men de touwtjes wat vieren, maar toch keuren we ook die song na meerdere luisterbeurten gewoon goed wegens de fijne melodielijnen. Niet alleen hierin, maar ook in het puike De Opresso Liber, Eye Of The Storm, Unscathed en het opzwepende Joke’s On Me zijn het met name de sterke zanglijnen en -partijen van frontman Ivan Moody die er weer als zoete koek (pun intended) ingaan. Zo heavy als het in de beginjaren van de band ging, horen we het helaas niet meer, maar deze nummers doen er weinig voor onder en zeker in kwalitatief opzicht is er weinig te klagen.

Het mag dan wel haast een hype zijn om op deze band te haten, Legacy is een prima album dat zich wederom eenvoudig doch beklijvend laat beetnemen. Het merendeel van de nummers is voorzien van prima afwisseling en vooral het gebrek aan ‘fucks’ laat horen dat de heren het ‘badguy-imago’ wat ontstijgen. Als we dan ook nog mogen concluderen dat er onder aan de lijn wat prima materiaal afgeleverd wordt, is de onderstaande score een welverdiende. Mijn interesse is weer wat meer aangewakkerd en wie weet gaan we volgend jaar in februari wel een kijkje nemen in Amsterdam, als men samen met Bleed From Within en Lamb Of God in AFAS Live staat.

Score:

76/100

Label:

Better Noise Music, 2026

Tracklisting:

  1. Legacy
  2. De Opresso Liber
  3. Eye Of The Storm
  4. Nails In The Coffin
  5. In Time
  6. Unscathed
  7. Joke’s On Me
  8. Everybody Lies
  9. Shelter
  10. Scapegoat

Line-up:

  • Ivan Moody – Zang
  • Zoltan Bathory – Gitaar
  • Andy James – Gitaar
  • Chris Kael – Basgitaar
  • Charlie Engen – Drums

Links: