Boundaries – Yearning: The Unbeautiful After

Geschreven door op 04-08-2026 om 20:14.

Er zijn tegenwoordig nog maar weinig bands die mij blijvend kunnen bekoren bij concerten. Het uit Connecticut afkomstige Boundaries is er daar tot op heden één van. Eerder zag ik het gezelschap live aan het werk in het voorprogramma van Spite en The Ghost Inside, en onlangs ook nog op Jera On Air. Geen van deze optredens stelde ook maar een beetje teleur. Met argusogen keek ik uit naar deze nieuwe release, genaamd Yearning: The Unbeautiful After. De singles waren in ieder geval al een goed voorteken, maar dat wil langs niet alles zeggen. Kan deze worp zichzelf meten aan de uitstekende platen Burying Brightness en Death Is Little More?

We krijgen maar liefst veertien nummers voor onze kiezen met een totale speelduur van vijftig minuten. Is dat niet wat veel met de intensiteit waarmee Boundaries zijn metalcore brengt? Ja, dat is het. Helaas, moet ik dan ook schrijven. Op het voorgaande werk was al goed hoorbaar dat de heren een licht chaotische inslag verweven in hun muziek en dat gegeven is deze ronde niet anders. Men stampt het gaspedaal vanaf de beklemmende opener Malconscience in en gunt de luisteraar pas weer een beetje lucht halverwege de tracklist in Death Will Follow Me, zodra we wat meer cleane vocalen ter afwisseling horen naast de onstuimige schreeuwzang van frontman Matt McDougal. Nummers zoals Skies Cast Amber Black, May This Pain Never Leave en Bitter Ash, Bitter Love zitten tjokvol met agressieve vocalen, hoekige gitaarriffs en snoeiharde breakdowns en drums die ervoor zorgen dat je helemaal aanstaat tijdens het luisteren. Dat is zowel live als op plaat het wapen van Boundaries, maar het zorgt ook voor een lichte overkill op Yearning: The Unbeautiful After. In ieder geval op de eerste helft van dit album.

De band laat zodoende geen seconde onbenut en het voelt als een zware bokswedstrijd waar je gehavend uitkomt, terwijl je nog lang niet bij het einde bent aanbeland. Gelukkig -en dat doet het vijftal goed – horen we op de tweede helft wat evenwichtigere songs met als tegenwicht wat rustigere stukken en wat meer cleane vocalen. The Leper’s Bell, Nothing, Gathered en het afsluitende titelnummer zijn daar goede voorbeelden van. Het klinkt nog steeds intens en vurig, maar de afwisselende (cleane) zang brengt net dat beetje extra. Crowned And Crucified is eveneens een sterk arrangement met brute moshparts en gaaf gitaarwerk. Bovendien zingt Landon Tewers van The Plot In You nog een deuntje mee. Het absolute hoogtepunt is echter de oorwurm en single Only Endless. Het begint al met de wonderschone vocalen van drummer Tim Sullivan en borduurt verder met alles wat deze band zo sterk maakt. Eén van mijn favoriete nummers van dit jaar.

Yearning: The Unbeautiful After is een hele boterham om te versmaden en je bent een flinke cowboy als je deze plaat meerdere keren aandachtig kunt beluisteren achter elkaar. Met een kortere speelduur of een meer verfijnde balans had Boundaries een nog sterkere indruk kunnen achterlaten, want de progressie is wederom duidelijk hoorbaar. Evengoed zakt deze vijfde full-length zeker niet door een ondergrens, want daarvoor horen we kwalitatief te goede metalcore. Ga de heren bovenal zeker live eens aan het werk zien, mocht je de kans krijgen. Je zult niet teleurgesteld worden; dat kan ik je verzekeren.

Score:

76/100

Label:

Sumerian Records, 2026

Tracklisting:

  1. Malconscience
  2. Skies Cast Amber Black
  3. May This Pain Never Leave
  4. Torn Wide Open
  5. Bitter Ash, Bitter Love
  6. Unequal Whole
  7. Death Will Follow Me
  8. The Leper’s Bell
  9. Crowned And Crucified
  10. Wasted Angel
  11. Evidence Of Extinction
  12. Nothing, Gathered
  13. Only Endless
  14. Yearning: The Unbeautiful After

Line-up:

  • Matt McDougal – Zang
  • Cody DelVecchio – Gitaar
  • Cory Edmond – Gitaar
  • Nathan Calcagno – Basgitaar
  • Tim Sullivan – Drums

Links: