De eerste demo van Runemagick zag in 1991 het levenslicht. Er wordt wel eens gegrapt over de vlijt waarmee deze death-doomband releases uitbrengt. Ook op deze zwaarste der webstekken, zeker voorafgaand aan het hiaat van een klein decennium een tijd geleden. Nu, vijfendertig jaar later, brengt deze band volwaardige langspeler nummer vijftien uit. Een dubbel jubileum zeg dus maar, dit After Chaos: Nocturnal Vigil (zalige titel toch?), en dat vieren we met een uur en drieëntwintig minuten aan occulte doomdeath.
In mijn platenkast staan Enter The Realm Of Death (1999) en Darkness Death Doom (2008), en als ik aan die platen terugdenk, herinner ik me vooral de occulte sfeer die rond de muziek hangt, versterkt door de monotone, galmende grunt van Nicklas Rudolfsson. De productie op deze nieuweling is nog altijd donker en zwaar, maar klinkt toch moderner dan die twee platen. En de vocale diversiteit is naar Runemagick-termen ongekend, althans in vergelijking – opnieuw – met bovengenoemde albums. Aanvankelijk vond ik dat jammer en ik dacht al dat daarmee ook die donker-betoverende magick verdwenen was. Maar naarmate de plaat verderging zakte ik steeds dieper in de smurrie van Runemagicks muzikale moerassen en raakte ik meer en meer bedwelmd door het slepende tempo dat deze plaat beheerst… En voor ik het goed en wel besefte, was ik weer deelgenoot van het ritueel en de doodscultus van Runemagick.
Vocaal horen we hoofdzakelijk zijn typische grunt en ook al is deze monotoon, ik ben fan. De occulte vibe komt niet enkel van de muziek, maar hangt voor mij ook samen met die typische rochel. Dit keer horen we dus ook ander stemgebruik. Diepe, mannelijke gezangen die zich bij de muziek voegen, als gaat het om monniken in geheime, donkere krochten van hun klooster, demonen aanroepend. Ook vrouwelijke zang, zwevend tussen de zware snaren, sjamanistisch deel uitmakend van de mysterieuze golven die doorheen ons universum en deze muziek stromen. Het gaat om niemand minder dan Disa Draugurinn, die onder andere met haar eigen Draugurinn bijzondere, ritualistische muziek maakt. Beide stemmen zijn bijvoorbeeld te horen naar het einde van The Nocturnal Vigil en zorgen zo voor gepaste schakeringen. Wanneer deze dan ook nog eens gelaagd samen gebracht worden, zitten we al helemaal in de sfeer van aanbiddingen met bijhorende offers, gebracht op eeuwenoude, met bloed doordrenkte rituele altaars.
Ook al zorgt Runemagick binnen de grenzen van het genre op dit album voor variatie, het valt niet te ontkennen dat deze band, en dat is geen unicum in dit muziekgenre natuurlijk, op een zekere mate van repetitiviteit leunt. Dit draagt vooral bij tot dat rituele karakter van deze stevige brok groezelige doomdeath. Het volle effect van After Chaos: Nocturnal Vigil laat zich net voelen als je de volledige schijf met genoeg decibels over je heen laat rollen. Die gaat, hoe langer die aan het spelen is, met zijn logge patronen meer en meer onder je huid wriemelen en dampen. Artwork, symboliek en muzikale passages versterken elkaar; de bandnaam Runemagick is meer dan ooit van toepassing. Vaak komt daar nog een sfeer bij die doet denken aan de zwartwit Italiaanse culthorrorfilms van de jaren ’50-’60. Griezelig, gotisch, occult. Heerlijk.
Veel te genieten dus op dit vijftiende album van Runemagick. Misschien moet ik mijn collectie van de band toch wat verder aanvullen, want hiermee kan ik prima uit te voeten. Luid alvast de kerkklokken, laat de zwarte mis beginnen, ik laat dit After Chaos: Nocturnal Vigil nog een paar rondjes spinnen.
Score:
86/100
Label:
Hammerheart Records, 2026
Tracklisting:
- After Chaos
- Rune Magick Unbound
- The Nocturnal Vigil
- Urðr’s Cosmic Weave
- Abyssal Continuum
- Formless Dawn
- The Vast That Knows No Shape
- Into The Endless Continuance
Line-up:
- Nicklas Rudolfsson – Alle instrumenten, vocalen
- Dísa Draugurinn – Vocalen
Links: