Fires In The Distance – Circadian Promise

Geschreven door op 11-06-2026 om 19:00.

Met het regenachtige weer van de afgelopen twee weken kan een knisperend haardvuur in de nabijheid geen vervelende bijkomstigheid zijn. Ditmaal moeten we het echter doen met vlammen in de verte. Al moet het gezegd worden dat Fires In The Distance bij uitstek in staat is om de toehoorder met zijn muzikale invulling tot in de kern van de ziel te verwarmen en het innerlijke vuur aan te wakkeren. In goede traditie mochten we weer drie jaar wachten op nieuw werk. Ook ditmaal krijgen we op dit nieuwe werk Circadian Promise – net als op de twee voorgaande langspelers – zes fonkelende nummers, die een lekker uitgesponnen karakter kennen. Wel mogen we een nieuwkomer verwelkomen in de vorm van vocalist en gitarist Brendan Hayter. Hem zou je kunnen kennen van diverse black-geïnspireerde uitingen en wellicht het beste van Obsidian Tongue, waar hij ook zowel de microfoon als de gitaar bedient. De intrigerende atmosferische black metal kent daarbij een hoge experimentatiedrift, die wordt ondersteund door zijn venijnige krijsvocalen en spaarzame heldere toevoegingen. Dit alles staat in fors contrast met de treurende en uitgerekte gitaarmelodieën, waarmee Fires In The Distance toch vooral leunt op melodisch doods- en doomgeweld van Zweedse en Finse makelaardij. Laten we er gauw induiken hoe dit uitpakt.

Fires In The Distance brengt, zoals gezegd, melodische death-doom in optima forma. In dit genre draait het toch hoofdzakelijk om het overbrengen van muzikale melancholie en tergende treurnis. En laat dit gezelschap uit Connecticut hier nu net heer en meester in zijn. Het recept is daarbij verdraaid simpel, maar zoals wel vaker heb je slechts enkele kwaliteitsingrediënten nodig om een uiterst smaakvol gerecht te presenteren. In dit geval bestaan de basiselementen uit meeslepende gitaarmelodieën, dreunend riffwerk en een grootse atmosferische omlijsting. Hiermee wijkt Fires In The Distance vrijwel niet af van de muzikale blauwdruk van de twee eerdere langspelers, maar weet de band hier toch het predicaat ‘verbeterde receptuur’ op te plakken. Het album heeft deze keer een, weliswaar relatief licht hoorbaar, maar toch zeker duisterdere inslag meegekregen. Dat is sporadisch hoorbaar in de donkere orkestratie (To You, Author Of My Fade en Once The Silence Takes Your Place), maar ook zeker in de brute afsluiter Agonal Dreaming. Daarnaast is de vocale wisseling al genoemd. De diepe doodsgrommen van voorganger Kristian Grimaldi smolten perfect samen met de slepende muziek en maakten dit tot een perfecte symbiose. De raspende grunts van Brendan Hayter zijn iets hoger van geluid, al weet hij er af en toe ook extra diepte in aan te brengen. Het zijn natuurlijk vooral zijn overtuigende cleane zanglijnen, die bijdragen aan een verdieping van de nummers. Deze worden op gerichte momenten ingezet om nog meer emotionele lading aan de – toch al zeer grootse – atmosfeer en muziek toe te voegen. Hiermee voelt dit alsof het nooit anders heeft moeten zijn.

Zoals gezegd kennen de nummers een uitgesponnen karakter. Dat wil zeggen dat Fires In The Distance de tijd neemt om de sfeer goed neer te zetten. Het kan als langdradig of repetitief bestempeld worden, maar het is juist een sterk punt dat melodieën en riffs de tijd krijgen om extra diep in te slijten. Het album start met Of Radiance And Levitation, dat hoofdzakelijk draait om die kenmerkende warme gitaarlijnen, waarbij het heerlijk wegdromen is. Minstens zo kenmerkend is de atmosferische tussenpassage halverwege het nummer, waarbij dromerig toetsenwerk de gedachten naar verre oorden laat zweven. De warme, heldere vocalen maken de zielenheling verder compleet. De dikke negen minuten vliegen hiermee voorbij. To You, Author Of My Fade tapt grotendeels uit hetzelfde melodische vaatje, maar krijgt met de eerder besproken donkere tonen en een hoger tempo vanuit de ritmesectie toch een venijnig randje mee. Als richting het einde alle registers worden opengetrokken met een razende blackened passage is de cirkel rond. Als de titel het niet al weggaf, ontvouwt Lightless Days Of A Songless Bird zich als een meeslepende death-doomtrack. Het tempo gaat flink omlaag, waarbij de trage bulderschreeuw van Hayter een ultieme compagnon vormt voor de treurende gitaarlijnen. Perfecte muziek om alle ellende om je heen volledig weg te drukken, al is het maar voor even.

By This Time Tomorrow is met vijf minuten de kortste bijdrage op het album, maar is direct ook de minst memorabele toevoeging. Dit ligt wel erg in lijn met de vorige drie nummers en blijft dan ook niet echt plakken. Once The Silence Takes Your Place biedt juist wel die gewenste afwijking door met dubbele bassdrums, hakkende riffs en zwaarmoedige orkestratie een heel andere sfeer neer te zetten. De speelse atmosferische passage net na de helft geeft het startsein voor een dynamische wending in het nummer met licht progressief gitaarwerk. Het afsluitende Agonal Dreaming houdt de dynamiek goed vast door het gekende melodische gitaarwerk af te wisselen met beukende donderriffs en vuig schurende tremolo’s. Wat een heerlijke vertoning van bruut geweld! Zo kent het album een zwaartepunt op het einde met de laatste twee nummers en sluit het zeer overtuigend af.

Fires In The Distance weet het melancholische vuur met dit nieuwe album Circadian Promise wederom flink aan te wakkeren. We krijgen een band te horen die het eigen geluid steeds wat verder weet aan te scherpen en vooral door heeft waar de grote kracht ligt: namelijk het produceren van meeslepende en vervoerende melodische death metal. Hiermee vindt de band het wiel absoluut niet opnieuw uit, maar weet dit wel met dermate vakmanschap uit te voeren dat we hier geen probleem van hoeven te maken. Sterker nog: dit is nu al één van de sterkere platen in het genre die dit jaar zullen uitkomen.

Score:

87/100

Label:

Prosthetic Recods, 2026

Tracklisting:

  1. Of Radiance And Levitation
  2. To You, Author Of My Fade
  3. Lightless Days Of A Songless Bird
  4. By This Time Tomorrow
  5. Once The Silence Takes Your Place
  6. Agonal Dreaming

Line-up:

  • Brendan Hayter – Zang, gitaar
  • Yegor Savonin – Gitaar, zang
  • Craig Breitsprecher – Basgitaar
  • Jordan Rippe – Drums

Links: