De zomer was er al vroeg bij dit jaar. Begin mei steeg de temperatuur buiten al naar niveau ‘kom maar op met die korte broek’ maar was het in Willemeen in Arnhem ijskoud. De achtste editie van Diabolical Echoes stond op het programma. Een fijn samenzijn voor trve blekkies met een absoluut hoogtepunt in de Nederlandse blackmetalgeschiedenis: de tweede en laatste vertolking van Verloren Vertellingen, een waanzinnig project van undergroundlabel Zwaertgevegt uit 2023 waarop Hellevaerder, Duindwaler, Schavot en Asgrauw te horen zijn. Remco Faasen keek er namens Zware Metalen al maanden na uit.
Het jonge GogmaGore opent het duistere bal vanavond en dat is fijn want mijn eerste kennismaking met de band deed mijn hart van steen smelten. Kwaadaardige black metal van klassieke Noordse school. Zo hoor ik het graag. Er zijn sinds november vorig jaar duidelijk stappen gezet door de band. Het onderlinge samenspel gaat soepeler en dat komt de uitvoering ten goede. Vocalist Cerberus is inmiddels verloren gegaan aan een of ander bos maar zijn achtergebleven makkers vinden steeds beter hun plek. Wat sfeerzetting en uitstraling betreft is alles prima in orde. De band weet de juiste snaar te raken en ook de ijselijke gil van Narzug mag er zijn, maar het is wel zaak de black metal meer van een eigen smoel te gaan voorzien. Iets meer variatie mag ook, maar ik kijk vooruit naar het komende plaatwerk. Met bands als GogmaGore zit het met de toekomst van de NLBM wel goed.
Suttungr gooit het gas er even op en Willemeen vult zich met de wanhoopskreten van Eldr. Het geluid in de zaal is niet altijd even lekker, maar is nu om door een zwartgeblakerd ringetje te halen. De agressieve black metal met Marduk-vibes van de Limburgers grijpt de bezoekers helemaal bij de strot. Ontsnappen is niet mogelijk: Suttungr blijft maar op ons inbeuken. En dan niet bepaald subtiel maar echt met grof geschut. Neergemaaid worden we, zonder enig voorbehoud. Als een mitrailleur gaat de band tekeer. Slachtoffers bestaan niet: als je bij het eerste salvo niet wordt neergemaaid dan zeker bij het tweede. Wát een klasseband. Is de Nederlandse black metal bij GogmaGore al in goede handen, gooi Suttungr erbij en de wereld wordt een slagveld.
Op voorhand het hoogtepunt: de opvoering van Verloren Vertellingen. Voor de tweede en laatste keer, zo verklapte een lid van een van de deelnemende bands. Waarom? Omdat het in de underground niet te betalen is om met vier bands een podium te delen waarbij ieder gezelschap twee nummers speelt. We hebben het immers niet over TROS Muziekfeest op het Plein maar over bands van mensen die het er maar eventjes bij doen.
Als je nachtmerries een stem zouden hebben, dan zou het die van Miranda Visser zijn. De vocalist van de bijzonder fijne band Hellevaerder die even de frustraties van de afgelopen week van zich afschreeuwt. En dat onder de uitstekende muzikale begeleiding van haar bandgenoten natuurlijk. Het Noord-Hollandse gezelschap legt de lat met In mijn hand werd zij as en Als de nacht wederkeert direct hoog. Erg knap als je maar twee nummers speelt.
Daan Bleumink kan op het podium blijven: de drummer (en ook plaat tevens gitarist) van Hellevaerder is de drijvende kracht achter Duindwaler en moet nu achter de microfoon plaatsnemen. Als eenmansproject klinkt Duindwaler als vanzelfsprekend minder vol maar wel droger, dromeriger, minder gevarieerd en daardoor hypnotiserend. De zieleneter en Alles is het waard zijn ware NLBM-pareltjes maar net als we er helemaal in zijn is het alweer tijd voor verandering: de enige constante in het leven.
Het is de beurt aan de andere eenmansband van Verloren Vertellingen: Schavot, het project van Floris Velthuis die net nog het drumwerk verzorgde voor Duindwaler en straks kan blijven staan voor Asgrauw. Daan Bleumink neemt weer plaats achter de drums. Schavot is in doen en laten een blackmetalband, maar Velthuis ontpopt zich als een ware hardcorevoorman. Hij sleurt over het podium, plant zijn voet op een schouder in plaats van een monitor en jut de boel constant op, zijn microfoonstandaard in het publiek gooiend en zijn microfoon op de grond. Hij klimt op schouders, trekt zijn Asgrauw-bandmaat Ward Theunissen naar voren en blijft mensen op de eerste rij maar bij de kladden pakken. Ondertussen spuwt hij furieus de teksten van Pieël en Waart oe! In de microfoon. Dat de korte set met Velthuis in het publiek zou eindigen was onvermijdelijk.
Met een weer koeste Velthuis achter de drums (nu weer getransformeerd tot Batr) is het tijd voor Asgrauw: wat mij betreft absoluut één van de beste blackmetalbands op Nederlandse bodem. Gitarist Vaal en bassist Kaos (net nog Ward Theunissen) staan klaar achter hun microfoon als plots ook Devi Hisgen (Cthuluminati, Marquis, Teitan) als zanger op het podium en dan gaat agressie hand in hand met melodie tijdens het sluitstuk van dit machtige project. Willemeen is bloedheet en propvol als Óngeneu.jd en Na.chtgra.ver in een hoog en kil tempo op ons worden uitgestort. Heerlijk!
Afsluiter op het feest der Nederlandse black metal is een band uit België. Bloedmaan, hersenspinsel van het heerschap Ronarg. De band heeft onbedoeld een lastige opdracht in handen gekregen om als het fraais dat tot nu toe op het podium heeft gestaan op z’n minst te evenaren. Net als bij opener GogmaGore lijken ook nu de bandleden uit een Noords woud te zijn komen wandelen, met een platenkoffer vol fraais uit de jaren ’90 als gevonden buit. En het moet gezegd: mede door het het lekkere gitaarspel is dit een fijne band. Is ook dit een fijne band moet ik zeggen want er zijn er al zoveel geweest vanavond.
De vocalen van Ronarg neigen naar de wat eentonige kant, maar passen wél helemaal in het muzikale straatje. De aankleding met bullet belts en spikes maken het helemaal af. Het niveau van de pioniers wordt niet gehaald maar Bloedmaan is dan ook nog maar twee albums onderweg en laatste plaat Vampyric War in Blood scoorde toch echt een ongekend hoge score. Als er nu ook niet iets minder rechttoe-rechtaan gemusiceerd kan worden er wat meer variatie in het tempo komt… wie weet. Voor nu is het een prima afsluiter voor een heerlijk avondje exxxtreme muziek. Fijn om te zien dat de zwarte vlam der black metal nog zo levendig brandt.
Datum en locatie
9 mei 2026, Willemeen, Arnhem
Link: