Maanlicht sijpelt door een dichtgegroeid woud terwijl in de verte iets schreeuwt dat nauwelijks nog menselijk klinkt. Non Serviam opent La Lune Dont Mon Âme Est Pleine niet als een traditioneel album, maar als een hallucinerende afdaling waarin avant-garde, industrial, darkwave, sludge en cybergrind voortdurend met elkaar botsen.
Die desoriënterende aanpak sluit perfect aan bij het symbolistische concept achter de plaat. Geïnspireerd door de mythe van Diana en Actaeon onderzoekt Non Serviam het gevaarlijke verlangen naar iets absoluuts. Net zoals Actaeon wordt gestraft, nadat hij een glimp opvangt van verboden goddelijke schoonheid van Diana, balanceert ook deze plaat voortdurend tussen extase en vernietiging. De muziek lijkt zichzelf daarbij steeds verder richting ontbinding te duwen, alsof schoonheid hier alleen kan bestaan wanneer ze tegelijk iets kapotmaakt. Vijf jaar na Le Cœur Bat klinkt het Parijse collectief ambitieuzer en radicaler dan ooit.
Openingsnummer La Lune Dont Mon Âme Est Pleine (Part II) sleurt de luisteraar meteen een duister klanklandschap binnen van ruis, synthesizers en dreigende soundscapes. Alsof je midden in een donker bos verdwaalt terwijl duivelse kreten voortdurend opduiken en weer verdwijnen in de mist. Het nummer lost langzaam op in ruis, waarna Déesse Morte de spanning verder opvoert. Lieflijke pianopassages en mysterieuze gitaren creëren eerst een vals gevoel van rust, totdat alles halverwege explodeert in schurende vocalen en verstikkende intensiteit. Met Emile Henry ontspoort de plaat volledig. Razendsnelle gitaren, drumsalvo’s en maniakale vocalen vliegen in alle richtingen tegelijk, alsof Non Serviam bewust probeert de luisteraar murw te slaan. Het nummer voelt als een koortsdroom waarin elke vorm van houvast langzaam wegvalt. Dat hallucinerende gevoel bereikt opnieuw een hoogtepunt tijdens Victory To Kali, waarop Mirai Kawashima van Sigh opduikt. De riffs razen hier op bijna onmenselijke snelheid voorbij.
Toch zit de kracht van La Lune Dont Mon Âme Est Pleine niet enkel in die extreme uitbarstingen. La Valse des Enfants Morts biedt kort ademruimte, al blijft de dreiging voortdurend onder de oppervlakte sluimeren. Everything About You behoort dan weer tot de meest gelaagde nummers van de plaat. Het overstuurde begin maakt plaats voor trage, slepende riffs en een intrigerende wisselwerking tussen zware en heldere vocalen, terwijl de mysterieuze synthesizerpartijen het nummer een haast hypnotiserende sfeer meegeven. Het donkerste moment van de plaat volgt met Actéon. Traag en beklemmend sleept het nummer zich voort als een ritueel dat onafwendbaar richting zelfvernietiging beweegt. Ook Abject Sacrifice (eerste single en video van dit album) kiest aanvankelijk voor een meer beheerste aanpak, maar ontspoort uiteindelijk alsnog in een epische climax. Slotnummer La Lune Dont Mon Âme Est Pleine (Part III) brengt vervolgens alle elementen van de plaat samen en voelt daardoor als het einde van een lange, uitputtende trip waaruit ontwaken onmogelijk lijkt.
Net zoals de mythologische en historische figuren die gedurende de plaat opduiken, balanceert ook de muziek constant tussen schoonheid, chaos en vernietiging. Non Serviam gebruikt die botsende stijlen niet als artistieke “spielerei”, maar als verlengstuk van de thematiek. De muziek voelt voortdurend alsof ze zichzelf dreigt te verliezen in haar zoektocht naar betekenis. La Lune Dont Mon Âme Est Pleine is daardoor geen makkelijke luisterervaring. De plaat vraagt tijd, aandacht en volledige overgave, maar wie bereid is zich mee te laten sleuren in deze desoriënterende maalstroom ontdekt een album dat even confronterend als hypnotiserend werkt. Alsof verschillende radiostations tegelijk dezelfde nachtmerrie uitzenden, elk op een andere frequentie, maar verbonden door een rode draad.
Score:
78/100
Label:
Lay Bare Recordings, 2026
Tracklisting:
- La Lune Dont Mon Âme Est Pleine – Part II
- Déesse Morte
- Emile Henry
- Victory To Kali – feat. M. Kawashima (Sigh)
- La Valse des Enfants Morts
- Everything About You
- Actéon
- Abject Sacrifice
- La Lune dont mon âme est pleine – Part III
Line-up:
De bandleden zijn anoniem
Links: