Twee jaar geleden had ik Negative Spaces van het Amerikaanse fenomeen Poppy nog in handen, waarbij ik tot de conclusie kwam dat de genrevariatie fel afgebrokkeld was bij de dame in kwestie, maar dat dit daarom niet stond voor een verwaterd product. Ondertussen heeft Moriah Rose Pereira niet stilgezeten en nadat ze haar stem ontleende voor de opener op de vorige Babymetal-plaat, bracht ze vorige maand ook een eigen langspeler uit. De zevende, met als titel Empty Hands.
Op andere momenten klinkt het toegankelijker, met grooves van pakweg een Korn of de elektronische popperigheid van Lacuna Coil. Time Will Tell of Guardian zijn daar prima voorbeelden van. Misschien dat zelfs de liefhebbers van Within Temptation hiervoor te vinden zijn. Op andere momenten is het dan gewoon nog wat meliger, zoals op Bruised Sky of wat grungy Nirvana zoals op Eat The Hate. Dan gaat een track als Ribs er nog het best in met wat dromerige poprock en een catchy refrein dat perfect uit de jaren ’90 zou kunnen komen.
Score:
65/100
Label:
Sumerian Records, 2025
Tracklisting:
- Public Domain
- Bruised Sky
- Guardian
- Constantly Nowhere
- Unravel
- Dying To Forget
- Time Will Tell
- Eat The Hate
- The Wait
- If We’re Following The Light
- Blink
- Ribs
- Empty Hands
Line-up:
- Poppy
Links:


