Kijk, Saille is terug! Een melodische, symfonische blackmetalband die volgens mij toch zijn allereerste stapjes heeft gezet in het extreme metalland vertrekkende vanuit de regio Gent. Vervolgens gebeurde er van alles en nog wat en verlieten rasmuzikanten als Gert Monden, Dries Gaerdelen en nog een sloot anderen het schip en bleef de heer Schenk een tijdlang alleen achter. Vanuit Spanje werd er dan opnieuw een connectie gezocht met het moederland, dat bleek Nederland te zijn en is er voor plaat zes, Forebode zelfs een nieuwe line-up samengesteld. Voor de opnames werd er door de heer Schenk enkel beroep gedaan op Peetoom en drummer Van den Eynde. Deze laatste knuppelt live niet mee, hij heeft immers werk genoeg met Mordkaul.
Dit Saille gooide hoge ogen in hun beginjaren met platen als Irreversible Decay, Ritu, Eldritch,Gnosis. Het laatste album, dat al weer dateert uit 2021, V kwam uit via Black Lion Records. Nu zitten de heren op stal bij Non Serviam records. Die laatste plaat kon me niet helemaal bekoren. Dat had niet direct iets met de muziek te maken maar vooral de te dunne productie zat me wat in de weg.
Nu kiezen de heren voor vier nieuwe nummers, een nieuwe versie van Haunter Of The Dark en wat live-werk. Ik ben echter vooral benieuwd naar dat nieuwe werk. Het zou in ieder geval een reis terug in de tijd betekenen. Naar die eerste drie albums welteverstaan. Vandaar ook opnieuw de keuze voor dit type artwork.
Het eerste van de vier nieuwe nummers Deception Of Decadence is in vorm en kleur inderdaad een knipoog naar de eerste platen, net als de twee andere nummers trouwens. Twee? Ja, Echoes Of Empathy is een instrumentaal tussenstuk dat je verder angst dient in te boezemen voor het vervolg. Het vervolg dat een band laat horen die epiek en symfonie weet te combineren met gitaarpartijen en vocalen die bij momenten erg brutaal en giftig zijn. Opnieuw vind ik het productionele toch ondermaats. Het gitaargeluid ontbreekt hem aan ballen, de bas vind ik niet zo direct terug en de drumsound is bij wijlen maar dunnetjes.
Haunter Of The Dark kreeg een opgepoetste versie. De originele heb ik nog even weten draaien. Het nummer staat op Ritu, een plaat die uitkwam via Code666. De heer Grondelaers deed de vocalen. Deze van de heer Peetoom komen echter beter tot hun recht. Wel jammer dat de fluwelen toetsen ook een ander cachet hebben meegekregen. Dat neemt toch heel wat weg. De extended classical version van Eater Of The Worlds is dan weer een heerlijke maar stevige knipoog naar vervlogen tijden. De toevoeging van de strijkers brengt echt wel bijkomende finesse en diepgang.
De live-nummers dateren van 2013 (Metal Méan) en een jaartje daarvoor, 2012 (Graspop). Het laat een band horen die dankzij die magnifieke toetsenpartijen ook live zeer zeker stand wist te houden. Dat hoor je ook aan de reactie van het publiek.
Dit Forebode is in mijn ogen geen volwaardige zesde plaat. Het is misschien eerder een voorbode van een plaat die bol en vol zal staan met nieuwe nummers. Schenk en de zijnen hebben in ieder geval laten horen dat het vuur nog altijd brandt. Dit Saille, of het nu opereert uit België, Spanje of Nederland, het maakt geen moer uit. De band kenmerkt zich door goed uitgevoerde black metal met een symfonische rand.
Score:
70/100
Label:
Non Serviam Records, 2026
Tracklisting:
- Deception Of Decadence
- Echoes Of Empathy
- Cycle Of Cynicism
- Reminiscence Of Regrets
- Haunter Of The Dark 2025
- Eater of Worlds (Extended Classical Version)
- Maere (live @ Metal Méan Festival)
- Tephra (live @ Metal Méan Festival)
- Plaigh Allais (live @ Graspop Metal Meeting)
Line-up:
- Reinier Schenk – Gitaar
- Jesse Peetoom – Zang
- Wessel Van Oostrum – Bas
- Jasper Van Minnen – Drum
- Daan Van Egmond – Gitaar
Links: