Met vier nummers probeert dit uit Mechelen afkomstige Drawn Into Descent de Onrust in je lijf te omschrijven. Zal het hen lukken? Vermoedelijk wel. Deze Belgen dobberen al mee op de melancholie van het blackmetalleven sinds 2013, dus ervaring zat. De band heeft al eerder twee platen aan de man gebracht en deed dit in samenwerking met labels die toch al wel hun sporen hebben verdiend. Ik noem Immortal Frost productions waarop in 2015 hun debuut verscheen. Het is het label waarop de band nu ook is teruggekeerd. Daartussenin kwam The Endless Endeavour via Avantgarde music. Ook geen klein glaasje bier.
Witch Piss, Galgenveld, Akem Manah, het is maar een aantal bands waarin de bandleden nog steeds of in het verleden een ander verhaal kwijt kunnen of konden. Deze plaat omvat nog altijd goed uitgedachte atmosferische black metal maar zoals ik her en der lees toch robuuster en grauwer. Misschien daarom ook de keuze voor het artwork, je mag en kan het alvast fantastisch vinden.
Onrust zit er in iedereen, bij de één soms meer en langer dan bij de ander. Het zou zo maar kunnen dat die opnieuw wordt opgewekt door het luisteren naar dit nummer. Een prevelende stem, een tokkelpartij en misschien in de verte het idee dat een distortionpartij alles zou kunnen doen openbreken, wat ook gewoon gebeurt. Net in die onrust terug naar boven sleuren en slepen, daarin zijn deze Belgen erg goed dankzij krachtig riffwerk.
Je mag je gerust nu en dan een Drenkeling voelen in het leven, althans die indruk heb ik toch. Zorg wel dat er een houvast komt anders ga je de dieperik in. Misschien is die houvast dit nummer van Drawn Into Descent dat op licht golvende, glooiende wijze door de bas gestuurd wordt in zijn eerste maten. Je voelt echter aan alles dat er nog wat staat te gebeuren.
En met Teloorgang zitten we dan aan het begin van de plaat. Dreunend en stevig maar tegelijk bezwerend en contemplatiever riffwerk starten dit album. Het moet duidelijk zijn dat de ondergang, de teloorgang van de maatschappij en zijn huidig functioneren rechtstreeks het gevolg is van hoe individuen met elkaar omgaan. Althans dat is mijn visie. Intussen schuren de vocalen door de met smog beladen dikke lucht, je kan amper nog ademen. Heerlijk hoe die bas voorzichtig maar toch smerig en ruig tussen de partijen knottert en bromt. Intussen meanderen op geijkte punten solo- en leadpartijen door het geheel.
Plaat nummer drie van het Belgische Drawn Into Descent brengt Onrust, handelt over onrust maar is in niks een onrustige plaat. Fysiek exemplaar aan te schaffen is verplicht maar dat moet ik je intussen niet meer vertellen. Ik kom tot de conclusie dat ik enkel de debuutplaat van deze landgenoten in mijn bezit heb. Tijd om mijn collectie verder aan te vullen, me dunkt.
Score:
85/100
Label:
Immortal Frost Productions, 2026
Tracklisting:
- Teloorgang
- Drenkeling
- Onrust
- Ogen
Line-up:
- G. – Bas
- V. – Drum
- J. – Gitaar
- B. – Zang, gitaar
Links: