Nordlys – Lichterglanz Finsternis

Hoe vaak kan je als band van bandnaam wisselen. Zoveel keer als je maar wil natuurlijk. Deze Duitse, uit Memmingen afkomstige band noemt zich Nordlys sinds 2010. Voorheen stond deze echter achtereenvolgens bekend als Fjell, Pest, Die Pest en Schwarze Wut. Het maakt het er niet makkelijker op om te achterhalen wat die band allemaal heeft weten uit te brengen sinds 1994, het eigenlijke jaar van conceptie. Lichterglanz Finsternis is – als ik het goed heb – de eerste echte langspeler. Nochtans kan je de samenwerking op de split met Lunar Aurora uit 2016, Crypt Of The Postmortem Ceremonials, ook wel als een volwaardige plaat beschouwen, zoek het maar eens op, dan begrijp je wat ik wil zeggen.

Het vorig jaar herrezen Duitse label Solistitium brengt deze langspeler van Nordlys uit. Ik moet wel even eerlijkheidshalve schrijven dat het me niet helemaal helder is wie heden ten dage nog deel uitmaakt van deze formatie. Ik vond onderstaande line-up maar vond ook terug dat illustere figuren zoals Ozeloth en Desmotes vaak komen aansluiten als het om een live-gebeuren gaat.

Schurende stembanden begeleiden een paganesk arsenaal aan boosaardige riffs in het openingsnummer Heimgang. Gordijnen van synths vullen vervolgens de achterliggende leegte verder wat op. Niet dat je niet weet waar je naar moet luisteren want op ritmisch vlak wordt er vrolijk afgewisseld. De heer Torstein kent zijn kit. Toch heb ik het gevoel dat er een zekere houterigheid in het drumspel zit en dat het nu en dan wat ontbreekt aan strakheid, als je dat zo al kan en mag schrijven. Je hoort het vooral in de overgang naar de toms en de aanslag op de cymbalen. Wanneer het allemaal wat sneller gaat, wordt het geheel net iets te veel overspoeld door de ruige vocalen van A. Gelukkig is er ook ruimte voor een akoestische gitaarpartij, het laat het eerste nummer al meteen rustig uitademen.

Wolf, het tweede nummer, start furieus. In de achtergrond hoor je ook een ijselijke melodie maar op ritmisch vlak zit het toch opnieuw niet helemaal strak, en dat stoort me toch. Misschien wil het drietal maar al te vaak te veel ideeën stoppen in één nummer. De andere nummers op deze plaat lijken dezelfde symptomen te vertonen. Zo bijvoorbeeld start Wilde Natur met een alleraardigste akoestische tokkelpartij maar je bent godbetert anderhalve minuut ver en je hebt al de ene en de andere hoek van de kamer gezien. Het helpt dan ook niet dat de vocalen weinig houvast bieden. Wat je daartegenover wel kan stellen, is dat de band je wel overdondert met van alles en nog wat en je soms toch verbaast. Luister naar het fijnmazige spel in het begin van Monument Der Tränen dat helemaal aan de kant wordt geschoven door brutaal drum, gitaar- en zangspel. Of bijt en hap samen met de heer A. in Totenweihe.

Het Duitse Nordlys kan me met zijn robuuste, rauwe black metal met een zekere paganeske ondertoon toch niet helemaal overtuigen. Op ritmisch vlak zitten er net te veel haken en ogen aan. Je voelt echter wel dat de band, actief sinds 1994, zijn eigenheid ondanks alles heeft weten behouden en dat is op zich behoorlijk lovenswaardig.

Score:

65/100

Label:

Solistitium Records, 2026

Tracklisting:

  1. Heimgang
  2. Wolf
  3. Wilde Natur
  4. Natur!
  5. Monument Der Tränen
  6. Totenweihe
  7. Disobey The One
  8. Northern Lights

Line-up:

  • A. – Zang, gitaar
  • Torstein – Drum
  • Kriya – Bas

Links: