Atmosferisch is hip and happening. Bands die zogenaamd atmosferische black metal spelen, schieten tegenwoordig als paddenstoelen uit de grond. Welnu, Motljus verkondigt dat ook, maar dat hoor je niet terug in de muziek. Niet dat de band het niet speelt, maar het ligt aan het geluid… Allemachtig, wat heeft deze plaat een kutproductie.
Want even hoor; dit is echt niet te doen. Alsof je naar een Baroness plaat luistert, maar dan factor 82. Erger. Het clipt continu, vooral in de snellere passages. Het is alsof iemand continu compulsief op de pauze knop drukt. Geen idee wie dit een goed idee vindt, maar eruit met hem/haar. Dit zit tegen het onluisterbare aan, zeker met een koptelefoon op. Bij de wat meer trage stukken is de kick zo hard dat je bijna alleen dáárop kan focussen. Kijk, ik weet dat veel blackmetalbands klinken alsof deze zijn opgenomen in de badkamer van de buren, drie huizen verderop, maar dat is vaak bewust gedaan om meer een lo-fi gevoel en een sfeer van onbehagen te creëren. Op För evigt niet zo, zeker niet omdat in de bio is vermeld dat deze plaat een gebalanceerd geluid moest bevatten. Het is vooral storend en onnodig, want door dit geklier heen hoor je dat deze band best kan spelen en mooie melodieën weet te schrijven.
Dat blijkt bijvoorbeeld uit Avsked. Hier verweeft de band black metal met melodieuze post(rock)-lijnen, wat vooral te horen is in de opbouw en het gitaargeluid. Het is een lang nummer, en daar laat Motljus ook zijn kracht horen; door te blijven voortborduren en te repeteren op een thema ontstaat er vanzelf een zekere trance.
Dat geldt ook voor Svart Sot, eveneens een nummer dat de tienminutengrens passeert. Het is ook een nummer waarbij de zang als extra instrument wordt ingezet en contemplatief verweven wordt met de muziek. Het belangrijkste bij dit soort momenten is de vraag of het boeiend genoeg blijft om de aandacht vast te houden tijdens die trance. Dat lukt Motljus bijzonder goed, doordat er binnen de tremoloriffs de nodige variatie te vinden is en de melodielijnen bij vlagen opvallend melodieus zijn. Zo zijn de laatste vijf minuten, met de meanderende gitaarlijnen, van Kallt Regen bijzonder geslaagd te noemen.
Ik snap overigens iets niet; in de bio wordt gesproken over een nieuwe plaat, maar deze nummers staan al sinds 2024 op Spotify. In hoeverre zijn deze nummers nou eigenlijk nieuw? Of is dit de fysieke release van een plaat die al een tijd terug is uitgekomen? Je kan hem bestellen via onderstaande link.
Score:
65/100
Label:
Dark Woods, 2025
Tracklisting:
- Kallt Regn
- Bla ögon
- Avsked
- Svart Rod
Line-up:
- Arvid Lundén – Alles
Links: