Monument of Misanthropy is een Oostenrijkse band rond zanger George “Misanthrope” Wilfinger, bekend van Raising the Veil, Disfigured Divinity en eigenlijk gewoon ook via zijn eigen band. De band is opgericht in 2010 en heeft een LP en EP in eigen beheer uitgebracht voordat ze op het eigentijdse Transcending Obscurity Records label uit India terecht kwamen. Dit Vile Postmortem Irrumatio is inmiddels album nummer twee op het rooster.
De band richt zich op het brutere gedeelte binnen de deathmetalgenreconfetti. De hoeveelheid genres is enorm tegenwoordig. Waar is de tijd gebleven dat het nog gewoon heavy, thrash, death of black metal heette? Vile Postmortem Irrumatio is een conceptalbum à la Dahmer van Macabre. Dat is dan trouwens ook de enige link die te leggen valt met de specialisten der seriemoordenaars. Monument of Misanthropy heeft het op dit album over het leven van de heer Ed Kemper. Deze man heeft begin jaren ’70 huisgehouden in Amerika en zijn moeder en nog een aantal dames omgebracht. De man lijdt aan een bepaalde vorm van schizofrenie, maar ook andere persoonlijkheidsstoornissen worden niet uitgesloten. Hij is moeilijk te peilen, waarschijnlijk doordat hij een IQ van 145 heeft. Een beetje het niveau dat van de gemiddelde zwaremetalenredacteur wordt verwacht. Verder kan ik uitweiden over wat de goede man allemaal heeft uitgespookt, maar ik denk dat we de teksten van het album maar moeten lezen.
En dan barst het geweld los en laat Monument of Misanthropy zich gaan in wat het het liefste doet. Brute death maken. En niet zomaar zielloze death metal: alle nummers hebben naast geweldige songstrukturen ook body. De nummers zijn onderling goed herkenbaar en zijn kwalitatief van een zeer hoog niveau. Verder kenmerkt het zich door technisch hoogstaand spel, van alle muzikanten individueel maar zeker ook als geheel. George Wilfinger bedient zich van verschillende stijlen zang. Een brute grunt en tevens een wat krijsende variant, net wat hoger gezongen. Knap. Voor de verdere invulling zorgt invaller Eugene Ryabchenko van Fleshgod Apocalypse voor vernietigende drumpartijen. Oef, wat een beest! Op How to Make a Killer trekt Monument of Misanthropy zoals gezegd alle registers direct open, zodat we over de intenties niet hoeven te twijfelen. Alles moet kapot!
Maar tijdens dat pad van algehele destructie weet de band toch ook verfijnde structuren aan te brengen. Het nummer Hits One and Two heeft bijvoorbeeld een haast jazzy aandoend middengedeelte en is het met veel gevoel geschreven. Het nummer heeft verder een geweldig einde met prachtige melodieën. The Devil’s Slide is een supergaaf nummer met een supercatchy riff, simpel maar dodelijk effectief. Het nummer wordt vervolgens naar een nog hoger niveau getild door het virtuoze gitaarspel, dat u hieronder kan bewonderen. Kippenvel.
![](https://zwaremetalen.com/wp-content/uploads/2024/08/Monument-of-Misanthropy-Vile-Postmortem-Irrumatio-Cover-Feed.jpg)
Score:
88/100
Label:
Transcending Obscurity Records, 2024
Tracklisting:
- First Time It Makes You Sick to Your Stomach
- How to Make a Killer
- The Atascasdero Years
- Hits One and Two
- Why Did You Keep Their Heads
- Manipulating the Experts
- Vile Postmortem Irrumatio
- The Devil’s Slide
- Oh, I Suppose You’re Gonna Want Sit Up and Talk All Night Now
- A Nice Beheading for MoM
- Pueblo Paranoia
- Your Treachery Will Die with You (Dying Fetus cover)
Line-up:
- George “Misanthrope” Wilfinger – Zang
- Joe Gatsch – Gitaar
- Julius Kössler – Gitaar
- Raphael Hendlmayer – Basgitaar
- Eugene Ryabchenko – Drums (Gast – Fleshgod Apocalypse)
Links: