Op papier lijkt Hellfuck altijd een bandnaam die vooral bedoeld is om je moeder boos te maken. Alsof iemand bij het bedenken dacht: “Wat als we twee woorden kiezen die zelfs op een Slayer-shirt nog zouden worden gecensureerd?”. Maar goed, achter die puberale middelvinger schuilt al jaren een band die verrassend consistent smerige black/death uitbraakt. Met hun tweede langspeler 9 Nails Hammered Into the Flesh of God proberen ze opnieuw de grens op te zoeken tussen blasfemie, geweld en muzikaal vakmanschap – alsof de kruisiging een IKEA-project was dat net iets te enthousiast is uitgevoerd.
Wie Hellfuck volgt sinds Diabolic Slaughter weet dat subtiliteit nooit hun prioriteit is geweest. Toch zat er op het vorige album al een duidelijk gevoel voor dynamiek. Dat zet zich hier voort. Opener Self-Cheat Absolution dendert binnen met bijna oorlogszuchtige thrashriffs, terwijl The Temple Of Deceit Burns Bright juist laat horen dat de band inmiddels weet hoe je spanning opbouwt voordat alles weer volledig ontspoort. Daar tussenin krijg je een portie onvervalste thrash met flink wat groove voor de kiezen.
Wat opvalt is dat Hellfuck hier zwaarder leunt op logge, bijna deathmetalachtige grooves. Wonderful Stench Of Death stampt als een bulldozer door een kapelvloer heen en hier en daar is er zowaar een riff die blijft hangen. Iets wat op Diabolic Slaughter nog ongeveer net zo zeldzaam was als een (kind)vriendelijke priester in een kapel. De productie is smerig maar helder genoeg om te horen dat de band inmiddels echt kan spelen, waardoor de chaos alleen maar effectiever wordt.
De titel 9 Nails Hammered Into the Flesh of God is natuurlijk precies het soort over-de-top godslastering waar deze scene op leeft. Theologisch slaat het nergens op (de Bijbel houdt het immers bij drie spijkers en technisch gezien werd niet God maar zijn zoon aan het kruis genageld), maar Hellfuck heeft duidelijk besloten dat als je dan toch blasfemeert, je net zo goed meteen een hele gereedschapskist leeg kunt gooien.
Daarmee levert Hellfuck hun meest overtuigende plaat tot nu toe af. Waar eerdere albums soms vooral klonken alsof iemand een kelder vol versterkers had omgeschopt, zit er op 9 Nails Hammered Into the Flesh of God daadwerkelijk richting in de herrie. Het blijft smerig, grof en volstrekt ongeschikt voor op een zondagochtend, maar binnen hun eigen modderige universum komt dit angstaanjagend dicht bij… tja, perfectie. Of in elk geval zo dicht bij heiligschennis als muzikaal mogelijk is.
Score:
78/100
Label:
Godz Ov War Productions, 2026
Tracklisting:
- Self-Cheat Absolution
- Master Of The Decaying World
- The Nuclear Final Gaze
- Rebel Desecration
- Wonderful Stench Of Death
- The Scourge Of Existence
- Destroyer Of Heaven
- Whole Whore’s Prayer
- The Temple Of Deceit Burns Bright
Line-up:
- Skullripper – Zang, gitaar
- Nelek – Gitaar
- Armagog – Basgitaar
- Inferno – Drums
Links: