Haze Mage – High Fantasy

Haze Mage is een stonerband uit de Verenigde Staten. Op 18 april bracht dit vijftal High Fantasy uit. Dan faal je toch gewoon als band? Als je een miezerige twee dagen langer wacht zit je op het legendarische 20 april, de dag die symbool staat voor alle stoners wereldwijd. Neemt Haze Mage zichzelf wel voldoende serieus, vraag ik mij dan af…

De band bestaat al sinds 2015, eerst als Blood Mist, maar sinds 2017 dus als Haze Mage en hun laatste volledige album Chronicles dateert alweer van 2019. Bij Zware Metalen bespraken we dit olijke vijftal niet eerder. Haze Mage opereert onder de radar en lijkt zelfs op lokaal niveau vrij weinig activiteit te hebben. High Fantasy is de laatste plaat die deze heren zullen uitbrengen, want de mannen geven aan dat ze na dit album de handdoek in de ring zullen gooien. Een laatste kans om de wereld van de sokken te blazen dus!

High Fantasy begint met Pit Fighter, waarmee de band een duidelijk visitekaartje wil afgeven: dit is Haze Mage, en dit is ons geluid. Een degelijke riff, een theatrale zanger, drukke drums en de voorkeur voor drive in de tracks. Het openingsnummer neemt halverwege de tijd om even af te koelen en keert daarna terug naar het veilige refrein. Het is niet spannend of indrukwekkend, maar een duidelijke binnenkomer. We weten wat we mogen verwachten. Welkom!

Zelf schermen de mannen met de term fantasy metal, en dat valt te begrijpen. Pak bijvoorbeeld Evil Candle: deze track is exemplarisch voor wat High Maze uitvreet. De mix is statisch, de muziek is vermakelijk, maar verder niet memorabel. Een licht stoffige, warme leadgitaar rifft rustig in je linkeroor. Hij speelt met dikke vingers, met als gevolg een mistige, louche sfeer, ten koste van precisie en helderheid. Een bewuste keuze, lijkt me. In je rechteroor voegt de andere gitarist wat harmonie toe. De drums zijn uptempo en vol enthousiasme probeert deze drummer zijn complete drumstel uit. Hij kan best een pootje drummen, hoewel hij wel veel ruimte inneemt. Zanger Matthew Casella probeert een soort mix tussen een mislukte powermetalzanger en Messiah Marcolin neer te zetten. Zijn andere, recent uitgebrachte project heet Zanger Casella – Bij ons op het kamp. Nee, dat is een geintje, maar het had waar kunnen zijn. Door zijn theatrale optreden krijgt de muziek iets lichtvoetigs mee. Wat mij betreft gaat hij over het randje met zijn operatische vibrato’s en wordt de muziek wat te lollig.

De beste songwriting vinden we bij Green Butcher, een track die net genoeg alterneert met de riff om impact te maken. Green Butcher begint met een los idee. Het ritme pakt de track over na een minuut. Het werkt, want het breekt de track open. De gitaren gaan bijna metalcore. De gitaarsolo ligt er qua geluid wat losjes bovenop; dat zou wel wat meer integratie kunnen gebruiken. De track leidt naar een simpele breakdown. Het lukt Haze Mage niet helemaal om het nummer te beëindigen, want na drie minuten wordt hij nog twee zinloze minuten opgerekt.

Bat Brain is de ballad van het album, die begint met een opbouw alsof het November Rain betreft. Het gitaar- en drumwerk in het couplet is zo simpel dat zelfs de harde drums geen gevoel van urgentie geven. Een solo moet de track verder opbouwen, maar het zorgt ervoor dat deze alleen maar verder meandert. Dan volgt nogmaals een couplet waar de zanger eigenlijk niks te vertellen lijkt te hebben. Nog een solo volgt. De band wil hier veel te veel elementen in de track stoppen, maar de onderlinge samenhang ontbreekt. Qua lay-out best sterk bedacht, maar de riffs en drums zijn niet pakkend genoeg om het tot een succes te maken.

Haze Mage sluit af met Sleepers, dat klassiek begint met een drumsolo. De drummer zit lekker los in z’n vel en een organisch geluid vindt de band duidelijk belangrijker dan precisie. Meteen trekt onze zo geliefde zanger Matthew zijn waffel weer open. Dimmen zit er niet in bij hem. De track zelf is meer van hetzelfde, en weet mij niet te overtuigen. De ontknoping komt nooit en in feite is het refrein gewoon dezelfde riff. Dat is jammer, want met een kleine modulatie of nieuwe riff had deze track je bij je strot kunnen grijpen.

Een vermakelijk album dat lekker wegluistert; meer is High Fantasy niet. Niet altijd zijn de riffs sterk genoeg om de tracks te dragen en memorabel te maken. High Fantasy is een album dat je misschien vijf á zes keer luistert en dan opbergt. Zoals dat genoemd wordt: een prima middenmoter. Ondanks een paar smakelijke teugen bleef de ‘high’ helaas niet hangen.

Score:

73/100

Label:

Eigen Beheer, 2026

Tracklisting:

1. Pit Fighter
2. Evil Candle
3. Green Butcher
4. Golden Rider
5. Bat Brain
6. Howl of the Night Pack
7. Ogre
8. Squadron
9. Sleepers

Line-up:

  • Scott Brenner – Basgitaar
  • John de Campos – Drums
  • Kevin Considine – Gitaar
  • Nick Jewett – Gitaar
  • Matthew Casella – Vocalen

Links: