Flowers Of Rust – Crude Exhibitions Of The Soul

Geschreven door op 08-08-2026 om 16:05.

Soms kom je een band, een hoesontwerp, een album tegen waarvan je tegen jezelf zegt: “Hé, heb ik die plaat al eens niet beluisterd?” Zo’n moment had ik toen ik een hoestontwerp zag passeren van de meest recente Flowers Of Rust release, getiteld Crude Exhibitions Of The Soul. Tot op heden kon ik niet achterhalen of dit ook effectief gebeurde. Deze Amerikaanse blackmetalband heeft zich laten inspireren door Leviathan, Be Persecuted, Altar Of Plagues, Bethlehem en pak hem beet een Axis Of Perdition.

Het brein achter deze band of de man achter deze band is de heer O’Brien. Voor de drums laat hij zich assisteren door een zekere J V Green (Burial Oath, Goatchamber en meer) en voor wat extra gitaarwerk belde hij Thorn Blackfyre (Black Altar, Vástígr en meer) hoogstpersoonlijk op. Crude Exhibitions Of The Soul zou een bijzonder emotioneel geladen werkstuk moeten zijn dat aanvoelt als een ijskoude stalen priem door je hart. Althans dat stellen de promojongens en – meisjes. Eerder kwam deze release in een zeer gelimiteerde oplage op cd uit en nu is het dan de beurt om via Apocalyptic Witchcraft Recordings een tape en een digitale versie op iedereen los te laten.

Met Eigengrau en later helemaal op het einde Driftwood slaat de band nog geen bromvlieg dood, maar dat is misschien eigen aan deze mistroostige tokkelpartij. Ertussen geklemd zit een gortdroog gepresenteerd arsenaal of salvo aan roestige goed doordachte blackmetalriffs. Het titelnummer jaagt meteen door het gebruik van messcherpe vocalen diezelfde bromvlieg weg, die net geland is op het levenloze lichaam dat voor je ligt. Om maar te schrijven dat de muziek die deze Amerikanen brengen echt wel een mistroostig, melancholische ondertoon vertoont.

Nochtans stuwt de heer Green met zijn stevige doch echt wel droge drumwerk de muziek soms echt wel de brutalere, agressievere kant op. De beide heren zijn echter ook niet vies van wat sleur-, trek- en sleepwerk. Neem nu de eerste maten van Sour Mercy of de piepende middenbeuk in Bright Violence waarin volgens mij ook wat toetsenpartijen zitten verstopt alvorens de sludgy break wordt gebracht. De bijdrages van Thorn Blackfyre komen niet altijd even goed tot hun recht of lijken wat verloren te geraken in de composities wat jammer is.

Flowers Of Rust heeft met Crude Exhibitions Of The Soul wel een meer dan degelijke blackmetalplaat weten te fabriceren die eerder atmosferische, depressieve randjes kent. Te beluisteren.

Score:

80/100

Label:

Apocalyptic Witchcraft Recordings, 2026

Tracklisting:

  1. Eigengrau
  2. Crude Exhibitions Of The Soul
  3. Sour Mercy
  4. Brave New Corpse
  5. Bright Violence
  6. Mother Atrophy
  7. Driftwood

Line-up:

  • Jake O’Brien – Zang, gitaar, bas
  • J V Green – Drums (sessie)

Links: