Alsof er ergens diep in de Sloveense bossen een vergeten altaar staat te smeulen. Zo klinkt Death Saturnalia, het tweede wapenfeit van Ensanguinate. Het viertal uit Slovenië bewijst dat extreme metal niet alleen uit Scandinavië of Florida hoeft te komen: ook in de Balkan weten ze hoe je een demon oproept met tremoloriffs en blastbeats. Sterker nog: er zit iets aards, iets bedompt-kelderachtigs in hun geluid dat je bijna de vochtige kalksteen onder je nagels doet voelen.
De bandnaam zelf is trouwens ook een feestje: Ensanguinate betekent zoiets als “met bloed doordrenken” of “bloederig maken”. Een naam die klinkt alsof je slager net promotie heeft gemaakt tot hogepriester. Je vraagt je bijna af of de heren hun repetitieruimte dweilen of het bloed gewoon laten stollen. Hoe dan ook: subtiel is het niet en dat geldt eigenlijk ook voor de muziek.
Muzikaal tapt de band uit een vat waarin zowel smerige death metal als venijnige black metal borrelen, met daaroverheen een zweem van jaren ’70-occultisme. Denk aan razende riffs, ijzige screams en plots opduikende melodieuze leads die bijna psychedelisch aandoen. Nummers als Angel Of A Thousand Poisons en The Whip And The Pendulum voelen als hoofdstukken uit een duister ritueel waarin thema’s rond vrouwelijke occulte figuren als Kali en Lilith centraal staan . Het geeft de plaat een bijna liturgische samenhang. Alsof je niet zozeer naar losse tracks luistert, maar naar één lange bezwering.
Wat Death Saturnalia onderscheidt van de zoveelste retro-black/deathplaat is de dynamiek. De Slovenen schakelen moeiteloos tussen razernij en slepende passages zonder dat de spanningsboog ook maar een moment inzakt. De productie houdt het geheel ruw genoeg om geloofwaardig te blijven, maar biedt tegelijk ruimte aan die verrassend melodieuze uitweidingen. Het resultaat is een album dat niet alleen beukt maar ook ademt. Zij het met de adem van iets dat al een tijdje dood had moeten zijn.
Ensanguinate levert met Death Saturnalia een plaat af die zowel archaïsch als fris aanvoelt: een ritueel dat al duizend jaar oud lijkt maar nog steeds bloednieuw (pun intended) ruikt. En ja, dat bloed….dat zit er dus nogal dik bovenop. Gelukkig maar. Sommige dingen wil je gewoon niet steriel hebben. Voer voor fans van Watain trouwens!
Score:
84/100
Label:
Soulseller Records, 2026
Tracklisting:
- Lámia
- Angel Of A Thousand Poisons
- On Wings Of Bone
- RootedIin Accursed Ground
- Savage Hunger Far Beyond
- Gloaming
- The Whip And The Pendulum
- Daughter To Cain
Line-up:
- A.C. – Zang, gitaar
- J.C. Gitaar, orgel
- K.O. – Basgitaar
- G.C. – Drums
Links: