Dawn Of A Dark Age – Ver Sacrum

Geschreven door op 23-01-2026 om 20:55.

Dawn Of A Dark Age is voor ons recensenten normaal geen nobele onbekende, meer al was het maar dat dit Ver Sacrum intussen al wel weer plaat nummer negen is. Is het niet door de bandnaam dan is de bekendheid vooral daar door niemand minder dan Vittorio Sabelli die deel uitmaakt van dit gezelschap. Hij is echter ook nog actief in een trits andere bands waaronder Incantvm en Notturno.

Zelf ken ik het bovenstaand heerschap vooral voor zijn werk in Incantvm. Dawn Of A Dark Age is me niet bekend. Ook niet de vorige plaat die in 2023 uitkwam, Transumanza. Volgens kenners is de muziek die door deze Italianen wordt gebracht een mengelmoes van atmosferische black metal met doom- en jazzinvloeden. Als voorbeelden worden bands als White Ward, Saor, Primordial, Agalloch en Wolves In The Throne Room aangehaald. De verhalen en vertellingen ook op dit album baseren zich weer op de Samnieten. Een volk uit de Apennijnen dat met menig ander volk oorlog voerde, ook met de Romeinen. Nu, ik ben geen geschiedenisleraar dus de rest zoek je maar op in een boek, een encyclopedie of vraag je maar even aan je overjarige oom Bert.

Het eerste nummer opent zich op een erg rustige wijze. Een voorzichtige wind, krekels, vogels, het lijkt wel of dit alles tijdens een wandeling in de natuur werd opgenomen. Een akoestische gitaar brengt een wat hoekig en puntig thema tot leven te midden van al deze natuurpracht. Nog voor je het weet is de jazzy vibe erin gekropen, zeker de typische drum, de accordeon het doet het hem wel. De combinatie brengt echter ook paganeske, folky gevoelens naar boven. Het gebruik van het Italiaans als sturende taal versterkt dit gegeven natuurlijk nog eens. De band lijkt van alle markten thuis want niet alleen melancholisch riffwerk maar ook, zij het wel vrij voorzichtig aanvoelend, komt er een blastpartij voorbij waaien. Het doet me wat aan het Duitse Haggard denken, de band rond Asis Nasseri die ik nog live aan het werk zag in Neerpelt op Eurorock (2000). Jongens dat is ook al wel weer vijfentwintig jaar geleden.

Zeker op de rest van de plaat komt dat idee wel eens vaker boven borrelen. Neem nu Il consiglio degli anziani (L’oracolo) met het staccatoriffwerk in het begin van het nummer of het gebruik van lokale instrumenten en dito samenzang. De finesse en fijnmazigheid van deze erg lange compositie wordt dan weliswaar bijna finaal weggeblazen door een boosaardige blastpartij op het einde van dit tweede nummer. Erg indrukwekkend zijn ook de diepe, rasperige keelgeluiden in Il rito della consacrazione. Het veertien minuten durende afsluitende epos, Venti anni dopo: la partenza (Nascita della nazione sannita), zit erg beklijvend in elkaar. Paganeske, folky thema’s worden op een bijzonder invoelbare wijze aan elkaar geregen. Sterk!

Ik ben nooit echt thuis geweest in de leefwereld, in de cultuur – historische achtergrond van de Samnieten. Na dit album zal dat ook nog niet zo zijn maar ik heb alvast een zekere inkijk gekregen. Dit Dawn Of A New Age brengt op Ver Sacrum een korte bloemlezing en omlijst dit muzikaal door middel van black metal te mixen met invloeden uit folk, pagan, doom en jazz. Je moet er maar opkomen.

Score:

80/100

Label:

My Kingdom Music, 2025

Tracklisting:

  1. Il voto infranto (L’ira di Mamerte)
  2. Il consiglio degli anziani (L’oracolo)
  3. Il rito della consacrazione
  4. Venti anni dopo: la partenza (Nascita della nazione sannita)

Line-up:

  • Alessandra Santovito – Zang
  • Vittorio Sabelli – Alle instrumenten
  • Aeternus – Drum
  • Leandro Sappio – Bas
  • Jacopo Gianmaria Pepe – Gitaar
  • Lutzeddu Ignatz Brusiore – Zang

Links: