Traditionele Amerikaanse black metal uit Los Angeles, Californië daar staat de tweemansband Aldheorte voor. The Wild Divine is de opvolger van de in 2024, in eigen beheer, uitgekomen debuutplaat Where Gods Have Eyes To See. Daarvoor was er een EP getiteld Upon Dying Fields. De individuen Udun en Rhynn zijn nog niet al te lang samen maar klussen dus gedwee aan de weg.
Het opnieuw tot leven gewekte Solistitium records komt met The Wild Divine. Ik vind maar bitter weinig terug over dit Amerikaanse duo, ik lees enkel dat hun bandnaam ergens uit een fantasieboek zou geplukt zijn geweest. Tevens lees ik dat de drumpartijen werden geprogrammeerd door Rhynn, dan fronsen altijd mijn wenkbrauwen een beetje. Ik heb intussen in de afgelopen blackmetaldecades wel geleerd dat vakkundig naast me neer te leggen. Blackmetaldrummers zijn immers erg dun bezaaid.
Tja en ondanks bovenstaande kom je dan toch soms voor verrassingen te staan. Als deze partijen geprogrammeerd werden dan werd dat toch bijzonder goed gedaan. Belangrijker is dat de band je direct het mes op de keel zet. De riffpartijen zijn bijzonder snedig net als de vocalen trouwens. Alles wordt dan ook nog eens hondsbrutaal gebracht. Tijd om na te denken wat die bandnaam nu wil betekenen, wat nu de centrale thematiek achter deze plaat is… je hebt er weinig of geen tijd voor. Udun schuurt er als het beste schuurpapier over alsof het niets is en de gitaarpartijen, nogmaals, zijn zo direct en stevig dat je quasi onmiddellijk de plaat wordt ingezogen. Dit duister geboefte etaleert hun vernuft door die gitaren op geijkte tijdstippen pitserige leadlijnen te laten brengen om dan ogenblikken later een helse melodielijn boven te laten halen of een magistrale verhalende passage te brengen, voor dit laatste moet je in de eerste maten zijn van Prayers To Fallen Gods. Het klinkt bij wijlen heroïsch, episch en doet me zo wat aan de Zweedse, Canadese en Franse school denken.
Gelukkig wordt er ook wat gas teruggenomen. Luister naar Hesperus of eerder op de plaat Ouroboros. Nummers die wat zwalpend en drassig lijken te starten maar wel weer meteen je aandacht vangen. Dat is toch iets waar deze Amerikanen in Aldheorte goed in zijn, dat beklijvende verhalende spel. Ook hier weer valt allerminst op dat het drumspel geprogrammeerd zou zijn. Het groezelige maar directe geluid die de toms en cymbalen hebben meegekregen speelt ook zijn rol hierin natuurlijk. Ondanks het feit dat ik helemaal in het begin opmerkte dat deze band traditionele Amerikaanse black metal speelt, hoor je echt wel hun eigen ideeën en is de uitvoering zeer goed te noemen.
The Wild Divine van het blackmetalduo Aldheorte is een dijk van een melodische plaat geworden. Het blijft me verbazen waar vandaan Carsten en zijn team in Solistitium records dit soort bands toch blijven halen. Het spreekt voor zich dat een fysieke aanschaf verplicht is.
Score:
85/100
Label:
Solistitium Records, 2026
Tracklisting:
- Vanity
- The Wild Divine
- Ouroboros
- Building Shrines To Vermin
- Prayers To Fallen Gods
- Hesperus
- The Offering
Line-up:
- Udun – Zang, bas
- Rhynn – Gitaar, drumprogrammering
Links: