Kijk, er worden natuurlijk veel talen gesproken in Zwitserland, maar dat verklaart geenszins dat deze Helvetische band voor zowel bandnaam (die zich laat vertalen als tombe) als titels en teksten voor het Portugees kiest. De laatste keer dat ik checkte waren de officiële talen van het Alpenland immers Duits, Frans, Italiaans en Retro-Romaans. Het antwoord op dit vraagstuk is vermoedelijk tweeërlei. Allereerst heet zanger-gitarist Miasma eigenlijk Felipe Roquini en Felipe is 45 jaar geleden geboren in Brazilië. Hij woont sinds 2018 in Zwitserland. Maar daarmee is niet alles gezegd. De beste man heeft namelijk ook meer dan tien jaar in Ierland gewoond, zodat een Engels concept en Engelse teksten vermoedelijk ook gewoon tot de mogelijkheden behoorden. Túmulo kiest daar bewust niet voor, want de band wil volgens het promovel de oerchaos uit de Braziliaanse jaren ’80 underground oproepen zoals ooit in gang gezet door Sarcófago, Holocausto en Mutilator. Die ordeloosheid mengt men dan met de duistere sferen van Bathory en (de wel Zwitserse) goden Hellhammer en Celtic Frost. Oei, dat zou je je dure speakers wel eens kunnen kosten!
En erg subtiel is het inderdaad allemaal niet. We krijgen een 36-minuten durende pak rammel waarbij de kaak van Jake Paul het al lang had begeven. En toch komt er een glimlach op het gezicht wanneer we vlak voor de breakdown in Destruição (de titel doet HG-gewijs wat hij belooft) een heuse “um, dois, três, quatro” horen. We krijgen hier doorgesnoven Motörhead-rock aan een hoog tempo met een korzelige grunt, inderdaad net als bij de grote voorbeelden. Niet ingewikkeld, wel bloedje effectief. En in de vierde ook al niet langzame track Vida Longa aos Meus Inimigos klettert de bas zo hard dat ik het bijna “knotteren” zou noemen, maar die term is natuurlijk voorbehouden aan collega en veelschrijver Joris. De Spartaanse oerproductie werkt bij deze tracks wonderwel.
Toch geeft een dergelijke retro-aanpak ook bedenkingen. Één daarvan is dat bands als Bathory en Sarcófago (zeker in het begin) niet bewust voor een lo-figeluid kozen. Ze liepen gewoon aan tegen de beperkingen van techniek en budget en het gebrek aan ervaring van producers met het vangen van een dergelijk bruut geluid. Juist die onmogelijkheden zorgden voor de primordiale, zo sfeervolle sound. Dan is het soms lastig om anno 2025 – met alle mogelijkheden die er zijn om vanuit een zolderkamer tot een prima geluid te komen – dat geluid als het ware te “reverse-engineeren” naar veertig jaar geleden. Alleen al dat bewust terugdraaien van de kwaliteit doet soms wat gekunsteld aan en doet juist af aan de sfeer en authenticiteit die gezocht wordt. Túmulo komt er redelijk mee weg, maar in de orgie van bekkens en bas gaat de riff soms wat verloren. Luister maar naar het begin van O Turno da Noite waar wel degelijk een scherpe riff verscholen gaat. De ervaren luisteraar zal daar echter geen probleem mee hebben. Die zal zonder enig probleem de krenten uit de voortdenderende pap kunnen halen.
Briga de Bar (cafégevecht) klopt er uiteraard, want geheel volgens zijn naam, weer stevig op los, maar hier stopt Miasma meer aandacht en melodie in zijn – nog steeds rudimentaire – solo. Een goede reden om die twee keer langs te laten komen! Bij Abismo gaat het tempo stevig omlaag om plaats te maken voor de slepende moerasriff. Mooi voor de dynamiek en het houdt de luisteraar bij de les. Hoogtepunt is echter Mãos Assassinas (moordende handen) met zijn “No Life Till Leather”-riffjes. Wat een lekkere thrash laten de heren hier horen zeg! Meer van dat had Evangelho do Canhoto –-toch al geen slechte plaat – zeker extra punten opgeleverd, want hier zijn agressie, tempo en slim riffwerk in een perfect evenwicht. Het is als een bijtender versie van Bonded By Blood.
En zo is Evangelho do Canhoto een meer dan aardig plaatje voor de oldschoolfan. Maar de negende track laat horen dat deze heren nog veel meer in hun mars hebben. Ben benieuwd waar dat heenleidt op een tweede album, maar ook nu zal Túmulo prima tot zijn recht komen in een donker, zweterig zaaltje.
Score:
74/100
Label:
Caverna Abismal Records, 2025
Tracklisting:
- O Capeta Existe (Intro)
- Destruição
- O Turno da Noite
- Vida Longa aos Meus Inimigos
- Briga de Bar
- Abismo
- Cristo Demente
- Deus Contra Todos
- Mãos Assassinas
- A Mão Pesada do Maligno
- Legião (Outro)
Line-up:
- Death Vomit – Basgitaar
- Forhammer – Drums
- Miasma – Vocalen, gitaar
Links: