Skullchurn – Of Death And Rebirth (Demo 2026)

Geschreven door op 13-05-2026 om 21:36.

Er zijn demo’s die je met liefde onder het tapijt veegt, en er zijn demo’s die je onder het tapijt vandaan trekt om vervolgens als lijkzak over je heen te gooien. Of Death And Rebirth (Demo 2026) van Skullchurn behoort nadrukkelijk tot die tweede categorie: ranzig, ongepolijst en met de subtiliteit van een doodskist die van drie hoog naar beneden lazert.

Skullchurn is zo’n internationale smeerboel uit Nederland en Tsjechië die elkaar nou eens niet op een camping in Kroatië treffen, maar voor de verandering in in een grafkuil vol rottende lichaamsdelen. De bandleden hebben hun sporen verdiend in bands als Burial Remains, Grim Fate, Massive Assault en Symbtomy en dat hoor je. Dit is geen stelletje broekies dat net hun eerste gitaartje of drumstelletje bij elkaar heeft gescharreld. Dit zijn doorgewinterde lijkenpikkers die precies weten hoe je death metal moet laten stinken zonder dat het meteen in elkaar zakt als een vergaan kadaver.

De vier nummers op deze demo voelen als een vergeten cassettebandje dat je in een beschimmelde kelder vindt, ergens tussen oude horror-VHS-banden en een halfvergane zak Croky chips. De productie is smerig, maar doelbewust: geen gepolijste moderne onzin, maar een geluid dat klinkt alsof het is opgenomen met microfoons die eerst nog even door een massagraf zijn gehaald. Riffs snijden als botte scalpels, drums rammen door alsof ze een open graf dicht proberen te slaan, en de vocalen klinken alsof iemand zijn laatste adem uitblaast terwijl hij tegelijkertijd een nieuwe long probeert uit te hoesten. Uitschieter hierbij is het licht catchy The Faceless One. Wat een stamper is dit zeg. Mede dankzij het wat groovende middenstuk het hoogtepunt van deze cassette.

De vergelijking met de oude garde wordt niet geschuwd en terecht. Je hoort duidelijk de echo’s van de vroege death metal uit de tijd waarin alles nog gevaarlijk, vies en een tikje incompetenter klonk, maar juist daardoor geloofwaardig was. Skullchurn weet dat gevoel knap te vangen zonder als een goedkope tribute-act over te komen. Dit is geen cosplay met lijkenlucht, dit is de echte ontbinding. Lyrisch gezien duikt de band diep in een poel van surrealistische horror. Het is het soort tekstmateriaal waarbij je je afvraagt of het geschreven is onder invloed van obscure cultfilms of gewoon na een iets te lange avond doorhalen met goedkope pils, teveel wiet en existentiële wanhoop. Dood, wedergeboorte, mutatie….het passeert allemaal de revue alsof het de normaalste zaak van de wereld is. En eerlijk: in death metal is dat ook zo. Als je hier een zonsondergang of een liefdesverklaring verwacht, zit je sowieso al verkeerd in het genre. Dit is geen Tinder-date, dit is een autopsie die wordt uitgevoerd met een koevoet.

Wat Skullchurn vooral goed doet, is het vermijden van overdaad. Vier nummers, geen gezeur. Geen geforceerde en epische passages maar gewoon rammen, rotten en weer door. Voor je het weet is het voorbij en blijf je achter met dat typische gevoel: alsof je net iets smerigs hebt meegemaakt maar stiekem wel nog een keer wilt. Of Death And Rebirth is daarmee geen revolutie, geen genre-verleggend meesterwerk maar dat pretendeert het ook nergens te zijn. Dit is een visitekaartje dat zegt: “We weten wat death metal hoort te zijn, en we gaan dat zo vies mogelijk brengen.” En daar slagen deze Nederlands-Tsjechische grafdelvers met verve in. Skullchurn bewijst dat death metal inderdaad nooit sterft! Het ligt hooguit even te rotten voordat het weer opstaat. En zo hoort dat!!

Label:

Into It Records, 2026

Tracklisting:

  1. Of Death And Rebirth
  2. Cenotaph Of Gore
  3. Endless Epidemic
  4. The Faceless One

Line-up:

  • Carl -?
  • Duzl -?
  • Phil -?
  • Wim -?

Links: