Mek Na Ver – Noctivaga

Geschreven door op 22-03-2026 om 20:00.

Mek Na Ver bestaat sinds 2006 maar is geen veelschrijver. Deze Italiaanse atmosferische blackmetalband komt zestien jaar na Heresy, een plaat die nog uitkwam via het Belgische Immortal Frost Productions, met opvolger Noctivaga en doet dit deze keer via Masked Death records/ Sulphur music. De band bestaat uit leden die nog deel uitmaken van onder andere Opera IX, en deel uitmaakten van Aborym.

Met dit Mek Na Ver wordt er getracht een andere dimensie in te gaan. Eén waarin je enkel de diepste emoties en sensaties kan voelen en gewaarworden. Die zaken die moeilijk tastbaar en dus ook moeilijk te beschrijven en capteren zijn. Het is de plaats waar pijn, spijt en al die zaken in hun puurste vorm aanwezig zijn. In die dimensie kom je jezelf tegen en krijg je zelfs de vraag wie je wel bent.

Om het geheel een bijpassende cover te geven, werkte zangeres Dipsas Dianaria het werkstuk met de uil uit. Het brengt naast een kille, koude gloed ook een soort van esoterische folklore tot leven. De hierboven neergepende reflecties dienen aldus met de wijsheid van de uil benaderd te worden.

Ik krijg al meteen vanaf de eerste keyboardklanken het gevoel dat je je als een vogel hoog in de winterse lucht bevindt en dit met zicht op alles wat er onder je gebeurt. Je hebt zeeën van tijd, je dient enkel op zoek te gaan naar die plek waar je even tot rust komt. Een akoestische gitaarpartij die voorzichtig tussendoor dwarrelt, als een stel koude sneeuwvlokken, helpt je daartoe. Dit om maar te schrijven dat de eerste track Silenzio d’Incanto e Fiele een bijzonder kouelijke maar zeer interessante kennismaking is met deze Italianen. Een gitaarpartij op post-blackmetalwijze in het aansluitende Strix – Elegia Lunae krijgt niet al te veel ruimte want een rollende dubbele bastapijt gevolgd door een blastthema en ruige vocalen duwen deze wat ongevraagd aan de kant.

Op Strige – Altar of Unspoken Vows komen er naast schreeuwlelijke vocalen ook feeërieke partijen voorbij. Het toont aan dat dame Dianaria een begenadigd vocaliste is. Iets wat we natuurlijk al wisten. Ze maakt immers al jaren deel uit van Opera IX. Heerlijk hoe de akoestische gitaar zich door de drum laat meevoeren naar ongekende ijskoude hoogtes in het erg sterke Strigoi – In Nihilum. Een stem prevelt en zucht wat Italiaanse zinsneden en wordt ondersteunt door synthwerk alvorens de schuurpapieren vocalen weer terug zijn in Ascensio Astrae (tra le Stelle). Sabbat – Vespera Ultima is in vergelijking met de voorgaande nummers een wat te monotone afsluiter.

Meer dan vijftien jaar na het debuut Heresy komen deze Italianen van Mek Na Ver met het vervolg. Noctivaga is een kil en koud werkstuk geworden dat zich laat catalogeren als een meer dan degelijke atmosferische blackmetalplaat.

Score:

75/100

Label:

Masked Dead Records / Sulphur Music, 2026

Tracklisting:

  1. Silenzio d’Incanto e Fiele
  2. Strix – Elegia Lunae
  3. Strige – Altar of Unspoken Vows
  4. Strigae – Canticum Nihilitatis (il Canto del Nulla)
  5. Strigoi – In Nihilum
  6. Ascensio Astrae (tra le Stelle)
  7. Sabbat – Vespera Ultima

Line-up:

  • Andreas S – Drum
  • Thomas A – Gitaren
  • Emanuele T – Keyboard, synth
  • Dipsas Dianaria – Zang

Links: