Nebelfaust – Die Krähenfüße des Winters

Geschreven door op 20-02-2026 om 23:31.

De vorige plaat van dit uit de regio Nuremberg afkomstige Duitse Nebelfaust, Das Kalten Eisen Des Mondes besprak ik vorig jaar nog. Ik concludeerde mijn schrijven met de boutade dat sneeuw wit is en dat is gewoon een weergave, een reflectie op de atmosferische black metal die dit individu, Zinkruwahn, brengt. Het is niks nieuws, niks verfrissend enkel kil en koud.

Ik stel me de vraag of dit tweede album Die Krähenfüße des Winters, dat opnieuw in eigen beheer wordt uitgebracht, wel iets nieuws brengt. Iets doet mij vermoeden, iets sterkt mijn gedachten dat dit niet het geval zal zijn. Negen nummers vol verdriet, melancholie, depressie en mistroostigheid worden ons op deze tweede plaat aangeboden.

Het belooft alvast geen plezierreisje te worden naar die ondergesneeuwde rondom Nuremberg. De heer Zinkruwahn of gewoon Z is een meer dan behoorlijke multi-instrumentalist. Hij weet ijskoud riffwerk aan te vullen met warmere baslagen en lijkt ook een begenadigd drummer te zijn want de potten, pannen en ketels weet hij eveneens goed staan. Iets wat je al meteen in de opener, Den aufgerissenen Himmel im Mund kan horen. Er zit zelfs ergens naar het einde toe een folky passage verstopt die me wat aan Isengard doet denken. Zeker wanneer heldere keelklanken komen voorbijwaaien. Als een hazenwind wordt er Trink den Sturm achterna geblazen. Het lijkt wel of de heer Z de wind in de zeilen, of beter geschreven in de rug heeft, want hij heeft de neiging flink vaart te maken. Hij vergeet echter niet zo nu en dan te blijven stilstaan in de poel van verdriet en ellende. Hij neemt dan wat gas terug, is contemplatief maar niet te lang. En zo hoort het.

Neem nu Vom Frost gebissen. Dit bijt in zijn eerste maten met enkel een gitaar terwijl Das Blut der Sonne hetzelfde pleegt te doen maar iets meer hulp krijgt van een wandelende baspartij en sturend drumwerk. Dat slepende, sleurende midtempo wandelend door de kilte en de nattigheid hoor je ook in Herbstregen. Nochtans is er verderop op de plaat ruimte voor hevige sneeuwbuien en razende winden, denk dan aan In dunkelsten Winternächten of het hondsbrutale licht dissonante, schuiverige Der weite weiße Schnee.

Laat de kraaien in de winter hun pootafdrukken maar in de sneeuw zetten. Dit nieuwste werkstuk van Nebelfaust, Die Krähenfüße des Winters, is toch een stevige stap vooruit met het vorige werk. Het pakt je net wat meer bij je nekvel en kruipt je in de koude kleren, dus kijk maar uit.

Score:

80/100

Label:

Eigen beheer, 2026

Tracklisting:

  1. Den aufgerissenen Himmel im Mund
  2. Trink den Sturm
  3. Die Krähenfüße des Winters
  4. Vom Frost gebissen
  5. Die Nacht in dir
  6. Das Blut der Sonne
  7. In dunkelsten Winternächten
  8. Herbstregen
  9. Der weite weiße Schnee

Line-up:

  • Zinkruwahn – Zang, alle instrumenten

Link: