Het leven van een muziekschrijvertje is niet altijd makkelijk. Elke dag verschijnt er namelijk nieuw plaatwerk dat in de gaten moet worden gehouden. Want u, de Zware Metalen-bezoeker, wilt op de hoogte worden gehouden van wat al die bandjes en artiesten nu weer uitbrengen en daar moeten ik en mijn collega-schrijvers ons voor opofferen. Dan nog maak ik lang niet van al die platen een review maar heb ik een onbedwingbare behoefte nieuwe muziek te ontdekken. Dat is ook noodzakelijk om mijn referentiekader actueel te houden: ik kan natuurlijk niet zomaar mijn mening geven als ik niet een beetje bij hou wat er nog meer gebeurt in de metalen wereld. En dan luister ik ook nog graag naar favorieten uit het verleden. Omdat er ook in mijn dag maar 24 uur passen waarin ik alles moet doen, wil het nog wel eens voorkomen dat albums die ik in het verleden enorm kon waarderen veel minder vaak voorbij komen dan ik had verwacht, gehoopt of gewild.
Sinds Wolvennest echter The Dark Path to the Light uitbracht komt die plaat nog steeds met grote regelmaat voorbij op mijn afspeelapparatuur. Wat ik begin 2024 schreef over dat album is precies zoals ik het nu weer zou doen. Nog steeds is het prachtig, onwaarschijnlijk schitterend en machtig. Dat ik de opvolger zou aanschaffen was dan ook een no-brainer. Procession heet ‘ie en het is wederom een parel van een plaat.
Wolvennest heeft namelijk de gave nummers te maken die stuk voor stuk ijzersterk zijn, onderscheidend van elkaar maar vooral ook één geheel vormen. Er zijn (heel veel) bands die goede nummers maken waar je zonder moeite een best-of album van maakt. Wolvennest heeft dat niet. Het is onmogelijk losse nummers aan te wijzen als sterk en andere als iets minder. Ze vormen één geheel, ze hebben elkaar nodig om tot magie te komen. Als je Procession wilt ondergaan, druk je gewoon op play en luister je van Another Nail tot The Last Chamber. Heel simpel. Op Spotify zie je dat The Shadow on Your Side vier keer zo vaak is geluisterd als Tarantism maar dat komt omdat mensen zonder oren en smaak op knopjes hebben zitten drukken waar zij vanaf hadden moeten blijven. Jij en ik, wij doen dat niet. Wij zetten heel Procession daar waar het thuishoort: op een voetstuk. We gaan niet losse nummertjes luisteren alsof het een willekeurig album is. Je haalt ook niet een velg van ehijen BMW 750i om er daarna mee rond te rijden als ware het een gebit met een dode tand. Je laat je kreeft ook niet in olijfolie bakken omdat je boter niet lekker vindt.
Nee, je neemt alles, zoals je je ook volledig onderdompelt in Wolvennest en laat je meesleuren door de hypnotiserende beats, het warme gitaarspel, de vreemde geluidseffecten, de droge zang van Shazzula en natuurlijk de klanken die zij met haar onmisbare theremin produceert en bent ook na de zoveelste luisterbeurt verrast waar de band nu weer mee komt. Het is duidelijk: Procession is een nieuw, absoluut juweel van een ijzersterke band en ik weet zeker dat hij nog veel voorbij gaat komen in de tijd die mij nog wacht.
Score:
90/100
Label:
Consouling Sounds, 2025
Tracklisting:
- Another Nail
- Purple Poison
- The Shadow of Your Side
- Damnation
- Décharné
- Things That Breathe Are Death
- Burial
- Farmadihana
- Hunters
- Tarantism
- The Last Chamber
Line-up:
- Shazzula – Vocalen, theremin
- Michel Kirby – Gitaar, vocalen
- Marc De Backer – Gitaar
- Corvus von Burtle – Gitaar, bas, keyboard
- VaathV – bas
- Bram Moerenhout – Drums
Links: