Oppression – No Safe Place

Geschreven door op 20-01-2026 om 18:45.

Oppression werd gevormd in 2024 door de Franse vrienden GSV en Tom L. Later voegden ze daar Predark en de broers John A (Otargos, Lifestream) en Désert (Lifestream) aan toe. Samen met het Duitse Folter Records brengen ze dan nu hun debuutplaat No Safe Place tot leven. De plaat handelt thematisch over religie, over het reilen en zeilen van de huidige maatschappij en er wordt nog wat sex, drugs en rock ‘n’ roll aan het zaakje toegevoegd. Kijk, dat is nu eens een mengelmoes van thema’s die gewoon goed bij elkaar passen.

Aangezien het een debuutplaat betreft, hebben we het raden naar de juiste kleur en vorm van de black metal waarmee deze Fransen afkomen. Doch niet getreurd: binnen luttele ogenblikken is die onduidelijkheid ook weer van de baan. Ga je af op de integratie van de broers in de band, dan zou je kunnen verwachten dat er een verhalende atmosferische ondertoon aanwezig zou zijn (Lifestream), dan wel dat er een brutalere deathmetalinsteek zou kunnen verwacht worden (Otargos). Voor we aftikken merk ik nog op dat GSVs vocalen werden opgenomen in de Mistic Studio in Warschau, Polen. Waarom er helemaal tot daar zou moeten gereden of gevlogen worden is me niet helemaal helder.

No Safe Place is een brutale opener die geen vocalen kent, behalve in zijn laatste maten, om de brug te vormen tot het nog brutalere, agressievere, smerigere Attrition, dat in zijn kleur en vorm wel wat wegheeft van het eerder vermelde Otargos, dat jammerlijk genoeg al enkele jaren niks nieuws meer heeft uitgebracht. Misschien kan dit eveneens Franse Oppression de leemte vullen. Want je mag gerust noteren dat naast heftig riffwerk er ook plaats is voor misselijkmakende melodieuze partijen en dampend soleerwerk. Dat John A een stukje kan ketelen wisten we natuurlijk al. Op dit album lijkt hij er gewoon nog een spreekwoordelijk schepje bovenop te doen. Niet alleen hammerblast hij alsof het een lieve lust is; elke andere vuile ritmische variant lijkt uit zijn handen en voeten te glijden alsof het niks is. Dit, in combinatie met een bijzonder goed afgestelde, knotterende bas, doet me echt wel overtuigen. Luister eens naar Homeland’s Fury.

Maria Rosenthal is een opzwepend, thrashy gebeuren dat in combinatie met alweer die gemillimeterde blastbeats een doorn in het oog van de Verlosser kan genoemd worden. Hop, als een mes door de boter zou ik zo zeggen. Journey Beyond Consciousness lijkt een mid-tempo stamper te worden, maar niets is minder waar. Ijselijk leadwerk stuurt dit nummer, dat als instrumentale brug dient naar het einde van een bijzonder sterke plaat.

No Safe Place is in vele opzichten een typische Folter Records-plaat geworden. Dit Oppression brengt immers ultrasmerige black metal zonder franjes, toeters of bellen. Het mag op zich na het beluisteren van dit album niet vreemd klinken dat ik stel dat heden ten dage de wereld eigenlijk geen veilige plaats meer is en dat dit Franse vijftal hiertoe wat extra argumenten aanlevert.

Score:

85/100

Label:

Folter Records, 2025

Tracklisting:

  1. No Safe Place
  2. Attrition
  3. Homeland’s Fury
  4. Psalm For The Fallen
  5. Maria Rosenthal
  6. Journey Beyond Consciousness
  7. End Humanism
  8. The Call Of The Night
  9. Nice Death Matters

Line-up:

  • Désert – Bas
  • John A – Drum
  • Prédark – Gitaar
  • Tom L – Gitaar
  • GSV – Zang

Links: