Met Hybris Divina levert het Chileense Oraculum eindelijk hun langverwachte debuutalbum af. Een mijlpaal waar de ondergrondse deathmetalscene al jaren stilzwijgend op zat te broeden, alsof iedereen wist dat deze band iets groots in de smiezen had. Sinds hun ontstaan in 2011 heeft Oraculum namelijk een imposante reputatie opgebouwd met releases als Sorcery of the Damned en Always Higher, EP’s die steevast klonken als een demonische ceremonie opgenomen in een grot waar zelfs Morbid Angel met een GPS zou verdwalen.
Met hun eerdere EP’s zette Oraculum zichzelf op de kaart als een band die niet alleen het klassieke Chileense deathmetal-DNA begrijpt, maar het ook met volle overtuiging verder duwt richting totale destructie. Eerder werk was al een brute, occulte storm die vakkundig liet horen dat deze band geen genoegen neemt met half werk. Alles klonk alsof de muzikanten gezamenlijk hadden besloten dat melodie een bourgeois concept is en dat riffs vooral moeten verpulveren.
Oraculim’s debuutalbum voelt als een logische maar radicale volgende stap. De productie is nog steeds duister en broeierig, maar opener Hybris Divina laat direct horen dat de band zijn geluid heeft uitgekristalliseerd: massieve riffs die over je heen vallen als vulkanische rotsblokken, drums die klinken als een offerceremonie onder leiding van een dronken sjamaan, en een vocale performance die ergens tussen preken en bezweringen in hangt.
Het album ademt mythologische en spirituele blasfemie, maar zonder te vervallen in pretentieus gewauwel. Hier gaat het om sfeer, kracht en pure vernietiging. Toch zijn er subtiele accenten te vinden: vreemde dissonante akkoorden, een rituele cadans in de drums en tempowisselingen die iets demonisch dansbaars in zich hebben (voor wie graag circles pits wil houden in catacomben). Bovendien is het fijn om te merken dat Oraculum, ondanks de onheilspellende toon, nog altijd weet te verrassen. Tijdens het luisteren kreeg ik spontaan het idee dat Hybris Divina waarschijnlijk het enige album is dat je kunt draaien tijdens een seance én tijdens het schoonmaken van de kelder. Het werkt in beide gevallen: geesten worden wakker, spinnen vertrekken vrijwillig.
Score:
80/100
Label:
Invictus Productions, 2026
Tracklisting:
- A Monument To Fallen Virtues
- The Great One
- Mendacious Heroism
- Carnage
- Dolos
- The Heritage Of Our Brotherhood
- Spiritual Virility
- Posthumous Exultation
Line-up:
- Scourge Of God – Zang, gitaar
- Gaius Coronatus – Gitaar
- Magnified Wrath – Basgitaar
- Conqueror Of Fear – Drums
Links:




