Rise Of Kronos – Slaves Of Time

Geschreven door op 16-04-2026 om 18:57.

Bij de promo-aanlevering op onze redactie zien we de gekste genre-aanduidingen voorbij komen om er maar voor te zorgen dat bands (extra) aandacht krijgen of opvallen tussen de meute. Wat te denken van onder andere ‘neck snapping thrash’, ‘neoncore’ of ‘weed-fueled rock n’ roll’. In sommige gevallen helpt het toch wel degelijk, zo ook bij dit Duitse Rise Of Kronos dat mijn volledige aandacht wist te trekken met zijn dealbreakende term ‘olympic death metal’. Ja, ja, dat kan iedereen wel roepen, hoor ik u denken. Wat verwacht je eigenlijk überhaupt bij een dergelijk genre? De heren brengen hun vijfde album, Slaves Of Time, in eigen beheer uit. Dat is niets bijzonders, maar wel als ik u vertel dat de band pas sinds 2021 (!) bestaat. Vorig jaar brachten de heren maar liefst twee albums uit. Daar zit de vaart alvast op een olympisch tempo in.

Helemaal nat achter de oren zijn de muzikanten overigens niet, want voorheen ging de band door het leven als Surface. Onder die naam werden drie platen uitgebracht, waaronder één met de titel Rise Of Kronos. En zo is de cirkel weer rond. Op dit Slaves Of Time vinden we twaalf nummers terug die muzikaal allen een dikke knipoog bevatten naar de Scandinavische school. Het tempo ligt in de meeste gevallen niet per sé hoog zoals je verwacht bij death metal, maar vaker kiest men ervoor om zich wat trager en met meer groove door de songs heen te beuken, zoals te horen is in bijvoorbeeld Custodians Of Reality, het meeslepende Black Breath of het dreigende, meer thrashy Chords Of Dismemberment. In enkele gevallen krijgen we er daarnaast ook nog wat prettig soleerwerk voor de kiezen (Slaves Of Time, het opzwepende Into The Ashes en Poison Of The Gods en het meer melodische The Liberation). Vocalist Tom Robinson beschikt over een goede, ruige strot en brengt bovendien nog wat variatie in zijn zangkunsten met zich mee. Ook in die afwisseling zit het wel snor dus.

Bekend met eerder werk van de band ben ik niet, maar al met al levert Rise Of Kronos met dit Slaves Of Time in ieder geval een prima eindproduct af. De gitaarriffs klinken geïnspireerd, het drumwerk is dik in orde en vocaal hebben we ook weinig te klagen. De productie die de plaat heeft meegekregen is passend bij de (moderne) death metal en helemaal van deze tijd. Gave albumhoes ook. Valt er dan helemaal niets te klagen? Oké: we horen weinig nieuws onder de horizon en het is absoluut geen olympisch niveau, maar met deze degelijke uitvoering is dat zout op slakken leggen. Daarnaast is het enigszins abrupte eind met ook nog eens een afgezaagde fade-out tijdens afsluiter Phantom Eternity, wel een gemiste kans. Verder weinig te mopperen, dus dan laten we het ook mooi zo. Liefhebbers van (moderne) death met de nodige dosis groove, geven deze plaat en band gerust een kans.

Score:

80/100

Label:

Eigen beheer, 2026

Tracklisting:

  1. Heresy
  2. Conception Of Humanity
  3. Escalate The Rot
  4. Slaves Of Time
  5. Custodians Of Reality
  6. Lit The Sky
  7. Black Breath
  8. Into The Ashes
  9. Poison Of The Gods
  10. Chords Of Dismemberment
  11. The Liberation
  12. Phantom Eternity

Line-up:

  • Tom Robinson – Vocalen, basgitaar
  • Jhonnie Ritter – Gitaar
  • Hendrik Schmidt – Gitaar
  • Marco Bechreiner – Drums

Links: