Nanowar of Steel – The Genghis Khan EP to End All Genghis Khan EPs

Geschreven door op 07-01-2026 om 21:19.

Nanowar of Steel leeft in zijn eigen universum. Het is een band met typische ‘tongue-in-cheek’ humor die je moet aanstaan. Om met de deur in huis te vallen: ik vind het niet grappig. En dat is jammer, want de muziek met plezier luisteren wordt dan een stuk lastiger. Zo ook deze EP genaamd: The Genghis Khan EP to End All Genghis Khan EPs. Omdat de band op tour gaat met de Mongoolse band Uuhai hebben ze een lollige EP in elkaar gezet. Meer zit er ook niet achter volgens de bijgevoegde informatie.

De EP bevat vier tracks die qua stijl behoorlijk uiteenlopen. De eerste is Gengis Khan (The Gengis Khan Song To End All Gengis Khan Songs). Is dit expres zonder de ‘h’ geschreven die wel in de titel van de EP staat? Als dat zo is snap ik de grap denk ik niet. In de teksten zijn ook andere slordigheden te zien zoals “Viet Nam” en “Ho Chi Min”. Je vraagt je dan af hoeveel moeite hierin zit. Typische Mongoolse keelzang start en vocalist Potowotominimak start op verhalende wijze de track. Muzikaal wordt duidelijk geënt op Sabaton. De band verwerkt nog een Morin Khuur (een soort Mongoolse viool) in de track, want dan klinkt het in elk geval Oosters. Tekstueel worden ‘feitjes’ over Genghis Khan opgelepeld. De grappen uit deze track zijn onder andere:

He fought in Viet Nam against Ho Chi Min
(Mongolia and Vietnam were both in the socialist bloc)

CEO of the fast food franchising Buba Khan Shrimp LLC
War’s like a chocolate box, you don’t know who you’re gonna behead

Sorry, maar ik vind dit net zo grappig als Claudia de Breij. Feet and Greet is een soort adaptatie van Feuer Frei! van Rammstein. Halverwege switcht de track naar een adaptatie van 82nd All the Way van Sabaton. Het doet me voornamelijk denken aan het niveau van Christopher Bowes and his Plate of Beans. Het is kant noch wal rakende industrial die vooral dient als opvulling van de EP.

Het catchy Iride start met een ronkende Freedom Call solo. De drummer tikt vrolijk op zijn ride. Het is een lofzang op een recente satellietlancering die Iride was gedoopt. De opbouw naar het refrein is funky en spannend en geeft een expressieve ontknoping. De track is onderhoudend met veel racewerk. Je hoort wilde DragonForce solo’s en shreds.

Kotlin is dan weer een track die is weggelopen van een album van Blind Guardian. Het is mij bekend dat Nanowar of Steel niet echt eigen liedjes maakt. Een beetje meer origineel creatief vermogen zou desondanks niet misstaan. De track is een eerbetoon aan de programmeertaal Kotlin. Het zijn doorstampende drums, harmonieuze koren in refreintjes en vele gitaarharmonieën. Hierdoor is Kotlin een waar krijgersvolkslied. De vocalen trekken het muzikale niveau net niet. Bijvoorbeeld na zo’n twee minuten, waarin de vocalist een soort verkouden Marc Hudson parodieert.

Voor mij was de grap vanaf het begin al niet leuk. Mocht je nou wel fan zijn van dit soort flauwe grappen en grollen dan heb je hier een divers plaatje. Het lijkt meer op een verzameling singles dan een EP met een duidelijk thema. Ook muzikaal gaat het alle kanten op. Het positieve daaraan is dat je niet vier tracks krijgt met zo’n uitgemolken Mongoolse viool. Zeker in de laatste twee snellere en technischere songs weet Nanowar of Steel best wat harde noten te raken en te overtuigen met geavanceerde speltechniek. Als je al fan was zal je wel fan blijven. Als je nog geen fan was ga je dat met deze EP waarschijnlijk ook niet worden.

Label:

Napalm Records, 2025

Tracklisting:

  1. Gengis Khan (The Gengis Khan Song To End All Gengis Khan Songs)
  2. Feet And Greet
  3. Iride
  4. Kotlin

Line-up:

  • Gatto Panceri 666 – Bas
  • Potowotominimak – Vocalen
  • Mr. Baffo – Vocalen
  • Mohammed Abdul – Gitaar
  • Uinona Raider – Drums

Links: