Hulder – Verbolgen

Hulde voor Hulder! De inmiddels in Amerika gevestigde band rondom de van oorsprong Vlaamse Marliese Beeuwsaert (tegenwoordig Marliese Osborne) heeft een gestage, maar niet minder indrukwekkende opmars gemaakt sinds de oprichting in 2018. De start werd gemaakt in de zwarte ondergrondse wateren met enkele demo’s, een EP en de eerste volwaardige langspeler Godslastering: Hymns of a Forlorn Peasantry. Voor de opvolgende langspeler Verses in Oath werd met 20 Buck Spin al een kwaliteitslabel gevonden om het zwarte metaal te laten smeden. Met dit nieuwe werk Verbolgen wordt nog maar eens een stap omhoog gemaakt naar het gerenommeerde Season Of Mist. Niet misselijk voor een band die pas acht jaar gelden is opgericht! Naast het stichtende lid, vinden we ditmaal ook voor het eerst een tweede bandlid op de permanente loonlijst terug. Het gaat om Sam Osborne (de oplettende lezer herkent dezelfde achternaam als hierboven beschreven), die als Necreon de knotterende baslijnen en extra diepe brulvocalen voor zijn rekening mag nemen. Door de zomervakantie heeft de bespreking van dit nieuwe werk iets van vertraging opgelopen. Hopelijk zijn de creatieve geesten achter Hulder hier dan weer niet verbolgen over.

De gestage ontwikkeling van Hulder laat zich ook muzikaal gelden. Met Verbolgen stapt de band verder weg van de traditionele school, waarbij in het bijgeleverde promomateriaal nu wordt gesproken van dark black metal. Blijkbaar is er ook een donkere variant van zwart. Daarbij is de productie nog wat minder gruizig geworden, waardoor alle accenten in de muziek goed naar voren komen. Daarnaast zorgen de toevoegingen van de draailier (hurdy gurdy in het Engels klinkt toch net iets lekkerder), fluit en taalvariaties met Engels, Vlaams en Proto-Germaans voor een ritualistische inslag met inachtneming van de krachten der natuur. Dat is een hele mond vol, maar het eerste voorproefje dat met View From Nemeton op de wereld werd losgelaten was voor uw recensent van dienst al voldoende overtuigend om dit nieuwe werk op de wensenlijst te plaatsen. De razende passages, met overduidelijke verwijzingen naar de jaren negentig en de indrukwekkende middensectie met sfeervolle gitaren en sjamanistisch gezang zijn zonder meer zeer overtuigend. Dit deed me ergens ook wel denken aan de nieuwste plaat van Worm, al liggen de symfonische elementen en invloeden van heavy metal daar een stuk meer op de voorgrond.

Wie op basis van dat eerste nummer meteen op de ‘’hypetrain’’ is gestapt, komt wellicht toch iets bedrogen uit. Ik durf haast te stellen dat View From Nemeton het beste nummer op Verbolgen is, maar nog belangrijker is dat het album grotendeels een andere insteek kent met focus op ingetogen composities in midtempo en melodische subtiliteit. Niet dat het hiermee per definitie slechter is, maar de verwachting op basis van die eerste single kan toch anders hebben gelegen. Het resultaat geeft uiteindelijk een album dat als geheel zeer prettig wegluistert, waarbij de melodische gitaarlijnen zorgen voor mijmerende momenten en de gedachten laten wegglijden naar drassige moerassen en eindeloze bossen. Een perfecte soundtrack nu de omslag van zinderend zomerweer naar druilerige pre-herfst is ingezet. The Crowning (na korte introductie Drie Raven) is hier direct een goed voorbeeld van. Hoewel er in de reeds genoemde promotekst sterk wordt ingezet op de nieuw ingeslagen weg met folklore en focus op de natuur, worden deze elementen redelijk spaarzaam en subtiel ingezet. Een sterke keuze, waarmee dit juist accenten aan de muziek toevoegt en op geheel natuurlijke wijze met de dark black wordt geïntegreerd. Dit komt op diverse momenten op het album naar voren, maar voert nergens echt de boventoon.

Bij black metal spreken we vaak van ijzige passages en snijdende gitaren, maar Hulder weet toch boven alles te verwarmen. Luister bijvoorbeeld naar die heerlijke leidende gitaarlijn op Thy Binding Oath of de sterke compositie van In Blood And In Earth. De nummers zijn over het algemeen ook wat langer van stof, waardoor de melodieën de kans krijgen om tot volledige wasdom te komen. Deze kant van de black metal kan ik altijd goed waarderen, iets waar een band als Fluisteraars ook zeer sterk in is. De valkuil hierbij is wel dat de aandacht wat wegzakt en de individuele nummers aan beklijving inboeten. Hier hebben de nummers …And We Shall Sing, Den Nacht Zijn Lied en The Glow Of Dawn toch wel wat last van. Al weten het eerder genoemde View From Nemeton en het sterke titelnummer Verbolgen met brute vocalen en snerpende drums hier toch ook een agressiever tegengeluid en een zekere urgentie tegenover te zetten. Na beluistering van het album als geheel is dat laatste wel hetgeen waar het enigszins aan ontbreekt. De spaarzame momenten dat het tempo omhoog gaat zorgen ervoor dat het bloed sneller gaat stromen. Wellicht had dit met meer momenten ingezet kunnen worden om de dynamiek wat sterker neer te zetten.

De conclusie laat zich mogelijk niet helemaal meer raden. Hulder zet met dit Verbolgen een grote stap naar volwassenheid en heeft een album afgeleverd dat een goede weergave is waar de band anno 2026 toe in staat is. Op compositioneel gebied is er veel terrein gewonnen, waarbij de verwarmende melodische gitaarlijnen zelfs het bevroren hart van de meest doorgewinterde ijsprinses kunnen laten smelten. De melodische insteek en muzikale subtiliteit geeft zich – zoals wel vaker in onze geliefde subgenres – echter niet volledig prijs na een enkele luisterbeurt. Geef dit Verbolgen dan ook de kans om te groeien en je zal zeker beloond worden!

Score:

79/100

Label:

Season of Mist, 2026

Tracklisting:

  1. Drie Raven (Intro)
  2. The Crowning
  3. Thy Binding Oath
  4. Verbolgen
  5. …And We Shall Sing
  6. In Blood And In Earth
  7. Den Nacht Zijn Lied
  8. View From Nemeton
  9. The Glow Of Dawn

Line-up:

  • Hulder – Zang, gitaar, keyboard
  • Necreon – Zang, basgitaar

Links: